SİYAH GÖZLERİNE BENİ DE GÖTÜR

Daha dokunmadan kurudu

İrem çöllere bir türlü yağamıyorum

Yeni bir koşunun başlangıcında

Biraz deprem sonrası

Biraz şehir hülyası

Bir kalp yangınından geriye kalan

Siyah gözlerine beni de götür

Artık bu yerlere sığamıyorum.

Pembe uçurtmalar yolladığından beri

Sarardı tiryaki menekşeleri

Sonbaharın tozlu kafeslerinde

Sevgi turnaları yakalıyorum

Turnalar gidiyor;ben kalıyorum

Avareyim,asudeyim,yorgunum

Bilmiyorum neden sana vurgunum

Erzurum garında banklar üstünde

Uyku tutmuyor karanlıkları

Yitik düşlerimi kovalıyorum

Gölgeler gidiyor;ben kalıyorum.

Binbir türlü kokuyorsa yaylalar

Siyah gözlerine beni de götür

Baharın koynundan koparıp

Sana ipek bir mendile sardığım yüreğimle

Şehzade gülleri gönderiyorum

Umutlar kalıyor;ben gidiyorum.

Bütün yelkenlileri,deniz fenerlerini

Kaptanları sorgulayan

Yanından geçen küheylanların

Korku tufanına yakalandığı

Siyah gözlerine beni de götür

Güneş ülkesinden gelen yiğitler

Benzeri olmayan bir dünya kursun

Cellat,ayrılığın boynunu vursun.

Usul usul intizarı çürüten

Bu hercai diken,bu çılgın arzu

Sürüklüyor imkansız muştuların

Eşiğine gönül vadilerini

Bir ağaçtan düşen yapraklar gibi

Düşüyorum tanyerine

Ya topla yaralı kırlangıçları

Ya da bu vefasız şarkıyı bitir

Özgürlüğe giden tutsaklar gibi

Siyah gözlerine beni de götür.

NURULLAH GENÇ

KAR BEKLERKEN...

Karlı bir aksamdı

Ankara da Son kez elele yürümüştük

Bitmesin istediğim yola kısacık beraberliğimizin bütün anılarını sığdırmıştık...

Yazarsın bana demiştin bende yazarım sana sık sık,


Ağlıyordum,

Sen görmeyesin diye kaldırmıyordum başımı

Elimi daha sıkı tuttun

Anlıyordum

Bu ayrılığa dayanmıyordu kalbim...


Öğrettiğim çiçek adlarını unutma dedin,

Kelebekleri kitap arasında kurutma,

Sık sık fotoğraf çektir yolla bana,

Kitaplarım sana emanet, incitme kimseyi, kin büyütme kalbinde beni bekle...


Yol bitti gidiyordun artık,


Gittin!

Sokakta gördüklerimi filmdeki aktörleri sen sandım bir süre,


Kin büyütmedim kalbimde söz vermiştim sana diye,


Kitaplarını okudum kelebeklere dokunmadım,


Öğrendiğim çicek adlarına yenilerini ekledim,


En çok fesleğeni, çoban heybesini, aksam sefasını sevdim.


Seni beklerken çok sey öğrendim,


Yolunu gözlediğim, sevdiğim ilk adam


Nasılsa bulacaktır seni diye her görüşümde aynı güçle seslendim;




Uçak babama selam söyle,


Beni kötü rüyalarımdan uyandıran, sevdiğim ilk adam bir bilsen!


Seni nasıl özledim.


Kar yağıyor şimdi otuz yaşım bitti.


Kitapların bende, kelebekler gibi kar taneleri,


Kendi yolumda yürürken hiç unutmadım o cümleyi;


Selamını aldım babacığım

Kin büyütmedim kalbimde,

Küçük kızının gözleri;

Hala senin çiceklerinde.


Uçak!





Babama selam söyle....




İCLAL AYDIN