Lilypie Kids Birthday tickers

7 Haziran 2009 Pazar

MOTOR KEYFİ


Çok severim heyecanı macerayı ama şu ömrü hayatım boyunca anladım ki maceralı heyecanlı işler insanoğluna pek fayda sağlamıyor.
Kötü bir olay yok yanlış anlaşılmasın.
Asıl anlatmak istediğim motorlardı. Özellikle erkekler için hız tutkusu vazgeçilmez gibi görünse de sonu felaketlerle bitebiliyor.
Bu motor bizim yolda görüp sadece foto çekme amaçlı bindiğimiz bir motor. Ama Yavru Kuş bun lara hayran bayılıyor.
Canım benim....
Şimdilik motor keyfini sınırlandırıp engelleyebiliyoruz da gelecek günleri bilemiyorum.
Sevgiyle kalın

22 Şubat 2009 Pazar

ARKADAŞIM SPIDER MAN

Fotolarımız yine müdavimi olduğumuz Cevahir Alışveriş merkezine ait.
Hiç dışarı çıkmamayı planladığımız, yine de dayanamayıp bir hava alalım dediğimizde kendimizi bulduğumuz ilk yer Cevahir oluyor.

Yavru Kuşun doğum günü kutlamaları için hepinize çok teşekkür ediyoruz.

Yavru Kuşum neler yapıyor nasıl derseniz; akıl almaz bir hızla ve tatlılıkla büyüyor. Son günlerimizin gözde oyuncağı arabalar ve oyunları da arabalar üzerine kurulu.

Iın ıııııııııığğğn diyen tatlı dilleri yememek çok zor oluyor, zor tutuyorum kendimi.


Bazen kendimi oğlumla beraber bir arabada Yavru kuş şoför mahallinde bende yanında ana kraliçe otururken hayallerin içinde bile buluyorum. İnşallah o günleri görmek te nasibolur.
......
Arkadaşımız spider man i incelemek, dokunmak güzeldi de, araba hareketlenince azıcık korktu Yavru Kuşum.
Arabalar ne kadar önemli imiş oğlan çocukları için meğer ben bunu şimdi anlyorum Burakla beraber.
.........Konuşmaları da çok hızlandı, hemen hemen herşeyi her kelimeyi söylüyor. Cümle kurma pek hızlı olmasa da kendini, derdini, sıkıntısını, sevincini anlatabiliyor.
Yanlız arada çok ıııı ıııı ıııı gibi sesler çıkarıyor. Sanırım bu konuşmak için yeterli kelimeleri bilemediğinden ve heyecanından kaynaklanıyor.
Ve çok fazla mişli geçmiş zamana yönelik konuşmalar yapıyor.
Tabi en başında "kığğğmış" "kığğılmış" var.
_Annemmmm kığğğğmış.
_ Ne kırılmış annem?
_ Düşmüş.
_ Ne düşmüş annem?
_ Düşmüş kığğğğılmış.
Geçen akşam koşuştururken odanın içinde yere düştü.
Yüz ifadesi acındırık acındırık:
_ Annnemmm düşmüşşş kığğğğılmış.
_ Nooolmuş annem?
_ Elim kığğğılmışşşş.
Allah gören de gerçekten eli kırılmış sanır. Hani düştüm acıdı of oldu filan diye birşey yok,"elim kığıılmış"



Bu arada okulumuz tam gün oldu.
İçim darlandı, sıkıldım, kırıldım, gitmek istedim,hevesim kırıldı........ derken ATLATTIM.
Bakıcının çocuğunun olması ve sabahtan onu bırakacak kimse olmayışı beni ve bakıcımızı da çok üzdü. bir gün beraber geldiler iyi oluyor aslında ama ikisinin bakımı zor. Çocuğun sabah erken uyanması zor oluyor. Burak onunla oynamak istiyor uyumuyor.
Okulda 4.sınıf okuttuğum için branş öğretmenlerinin dersleri boş oluyor, m.yardımcısından rica ettim sabah hiç değilse bir iki günümü sabah derslerini boş olmasını, yok ben öyle dememişim tam tersini yapmış.
Bir gün sabahtan boştu gitmiş onuda kaydırmış.
Nasıl sinir oldum tekrar konuşmaya gittim,bana:
_Yapmak zorunda mıyım? demez mi?
Allahım ne biçim tuhaf bir şey ya.
Tabi bu durumda denecek bir söz bulamadım.
_Hiç bişey yapmak zorunda değilsiniz tabi ki deyip çıktım.
Bu durum beni daha da üzdü. Keşke onu muhattap görüpte böyle bir konuşma yapmasaydım.
Geçen hafta bir iki gün kafamı kurcaladı bu mevzu ama geçti atlattım. Sinir olup onu gördükçe gıcık ta olmamaya karar verdim. Herkes hayatta karakterini yaşıyor değişmez şeyleri fazla zorlamamak gerek.
Ama bu dönem bu günler öyle böyle geçecek geriye yapılan iyilik ya da kötülük kalacak.
Yine de çocuğu olmayan biri olduğu için belki bu durumu kullandığımı düşünmüş olabilir diyorum. Anne baba olmayan anlayamaz.
İşte bunlardan sonra etüt çalışması da yapmayarak erkenden çocuğumun yanına gelme kararı aldım. Okul çıkışları artık oğluşumla bol bol gezmeyi planlıyorum nasipse.
İyi haberlerle görüşmek üzere.....




2 Ocak 2009 Cuma

YİNE YENİ YENİDEN CEVAHİR


_Size söylüyorum, bu kadar pahalı kira üstüne bir de kriz, işte böyle tek tek gider dükkanlar.
Biraz indirim yapın yahu,kızdırmayın beni.




_ Tamam anne asabi olmıycam.
Krizi benim yöntemlerimle halledicez.
Bakalım bir dahaki gelişimizde durumu düzeltmiş olacaklar mı?
_A aa bu ne güzel bir çocuk, aynı ben.
Çok şeker di mi anne?




_Alan da pek geniş hani. Herkes aynı yere toplanmış buraları keşfeden yok.
Tam bana göre ışıklı, geniş, ilginç biryer. Dön dön doyamadım ben.
....................
.
.
.
Yavru kuşla yapılan bir Cevahir gezmesinden kalanlar.
Onun için güzel, eğlenceli bir gezi oldu.
Sevgilerle...



23 Ekim 2008 Perşembe

YAZDAN KALMA SON BASKI


















Mekan: Yıldız Korusu
Güzel ve görülesi gezilesi biryer. Beğendik, eğlendik, huzur bulduk, dinlendik.
Daha önceleri yine baba kuş ve anne kuşun bekarken gezdiği yerlerden olan bu güzelim yer yavru kuşun teşrifi ile şereflendi.
Emirgan korusunu andıran bir yokuşu ve yokuş bitiminde zirvede köşkler var. Ama burası bana göre Emirgandan daha güzel.
Hele o kuğulu göl çok çok güzel.
Neyse güzelliği anlatılası değil daha çok yaşanılası.
Rabbim nasibederse baharda gidilesi yerlerden biri olarak görüyorum artık malum önümüz kış.
Sevgilerle................




3 Eylül 2008 Çarşamba

IŞINLAMA ARACI

_ Şimdi jet hızıyla kapının önüne ışınlanmak istiyorum.
_ Yok ya kapının önünde ne işin var, ışınlanmışken içeri kadar ışınlanalım.
_ Hemen eve gidip rahatlamak istiyorum.
_ Sen mi ben mi? Evimi çok özledim.


Yukarıdaki yorgun çift evde olmanın hayalini kurarken onları gerçekçi bir şekilde eve rahatça götürecek bir otobüs firması aramaya başlamıştı.
Çok uzun bir yol değil şunun şurası 3-4 saatlik bir yoldu ama.. Daha önce hiç denemedikleri firmanın önüne geldiler. O bölgede yeni çalışmaya başlayan bir firmayı denemeye karar verdiler. 15-20 dk sonrasına yer buldular ve beklemeye başladılar.

Ve otobüsleri daha doğrusu ışınlama araçları gelmişti. Bagajlar verildi görevliye, bagaj fişleri alındı. Biletteki numaralara göre otobüsteki yerlerine geçildi. Gerçekten ışınlama aracı gibi bir şekli vardı ve çok yeni, rahat bir araçtı bu (NEOPLAN).


“Doğru tercih” diye kendileriyle gurur duyarak yolculuklarına başladılar, başlarına geleceklerden bihaber.

Otobüsteki görevliler de fena sayılmazdı.

Hatta bundan sonra hep bu firmayı tercih etmeyi düşünüyorlardı.

Yol boyu “YAVRU KUŞLARIYLA” beraber denizi, ağaçları, arabaları, kuşları gözlemlediler. Yavru kuş bir ara uyuklamaya başladı anne kuş ve baba kuşun kucağına uzanarak. O esnada molanın başladığını duyurdu acemi hostes yarım yamalak. Yine de ne demek istediğini anlayan yolcular dinlenme tesislerinde gerekli ihtiyaçlarını gidermek üzere aracı terk ettiler.

Baba kuş yavru kuş ve anne kuşa yiyecek bulmak üzere ışınlama aracından havalandı:) :) Gagasında köfte ekmeklerle geri döndü:)
Obur anne kuş çok acıkmıştı. Yavru kuş uyanana kadar yemekler de yenildi. Mola bitti yolculuk başladı.
Yavru kuş uyanınca yemeğini yedi, bir ara canı sıkıldı yandaki boş koltuğa geçti.


Yol kısalmış mesafe azalmıştı.
Bir süre sonra otobüs otogara girdi, bütün yolcularda bir panik bir panik. Kapı önünde yığılmalar başladı.

Yorgun çift bu duruma bir mana verememekle beraber gereksiz buldu. Yolcuları otogarın alt katında indireceklerdi.
Anne kuş ve baba kuş bu karanlık bekleme salonunu hiç sevmediklerini söylediler birbirlerine. Karmaşık karanlıktı.

Baba kuş önden indi hemen ardından da yavru kuş ve annesi. Bagajlarını almaya yöneldiler. Bagajlarının ikisini aldılar ama asıl büyük bagaj yoktu diğerlerinin yanında.
Anne kuş bagaj fişini gösterip tarif ediyordu. Diğer tarafa geçilip bakıldı ama yok. Bir başka bagaj bırakılmıştı onun yerine.
Çok hızlı olunmalıydı. Çünkü daha yolcular yeni inmişlerdi fazla uzağa da gitmiş olamazlardı. Anne kuş servislere bakmalarını önerdi. Baba kuş hızla servisleri gözden geçirip geldi. Ama yoktu.

Bu arada ortalarda “Sakin olun diye dolaşan” muavin yaptığı yanlışı düzeltme çabasındaydı. Ama çok yetersizdi.
Hep aynı sözleri söyleyip ÇOK LAF,AZ İŞ mantığındaydı.

Bu duruma daha fazla seyirci kalamayan anne kuş çıkıştı:

_ Bana sakin olun demeyi bırakıp bir şeyler yapar mısınız? Henüz valizimiz buralardayken bulunması daha kolay olur. Sonrası zorlaşır. Gerekirse servisleri durdurup tek tek valiz kontrolü yapalım, dedi.

Bir hızlanma olur gibi oldu.
Tıpkı filmlerdeki gibi insanlar, valizler hepsi birbirine benzemeye ve anne kuşun üstüne gelmeye başlamıştı.

Her yanına koştuğu valiz onların valizine benziyor ama yaklaşınca değişiyordu.Vee yolcular dağılmaya başlamış ortalık sakinleşmişti. Valizin bulunma ihtimali azalıyordu.

Muavin bey yukarı müşteri hizmetlerine çıkıp durumu anlatmalarını, kendisinin karşıya devam edecek olan otobüste görevli olduğunu, ellerinde kalan valizi de firmaya teslim etmeleri gerektiğini söyledi.

O ana kadar oldukça sakin durmaya çalışan anne kuş cazgırlaşmıştı artık:

_Yeteeer! Valizimizi bagaj fişine bakmadan yanlış bir şekilde verip, hiçbir şey olmamış gibi yola devam edeceksiniz, elimizde kalan valizi de alacaksınız, bir de üstüne üstlük biz kendi kendimize müşteri hizmetleri denen zıkkımın köküne gidip dert yanıcaz.Yok öyle yağma!(Eli bagajın kapağında) Şimdi bu bagajı açacaksın bırakılan yanlış valizi bize vereceksin ve bizimle müşteri hizmetlerine gelip yediğin naneyi anlatacaksın, bir de bana sakin ol cart curt demeyeceksin, dedi.

Bu kadarını yapmayı kabul eden muavin denilenleri yapıp mağdur aileyi müşteri hizmetlerine çıkarıp durumu anlattıktan sonra yok oldu. İyi ki de yok oldu. Akıbeti pekiyi olmayacaktı çünkü.

Müşteri hizmetleri yemek yemekle meşgul olduğunu söyledi gıcık gıcık. Anne kuş geçen zamanın aleyhlerine olduğunu düşündükçe deliriyordu. Yapacak pek fazla da bir şey yoktu artık. Beklediler yemek yemelerini de.

Açılan kapının ardındaki yorgun görevli baştan pek bir sert ve mecburi yaklaşımlarda bulundu.
Tutanak tarzında bir şeyler tutuldu.
Valizin içinde ne var diye soruldu…
İşte o sorudan sonra anne kuş dağıldı, gözleri doldu veeee…
Baba kuş yine “BABA” gibi davranıyordu oldukça sakindi.
Anne kuşa bakıp:
_ Üzülme geri gelecek, dedi.

Anne kuş baba kuşun bu sözünden biraz güç aldı. Burnunu çeke çeke ağlamaya son verdi ama çok üzgündü.

Ellerinde kalan valizin üzerine bakıldı numara isim yoktu. Valiz görevliyle birlikte açılıp içinde bir isim, bir ipucu bulunmaya çalışıldı. Anne kuş o anda biraz hoyrat davranıp eşyaları hırpaladı( bu durumdan dolayı kendine kızgın hala)
Ama kendince haklıydı o da. O dikkatsiz insanlar kırmızılı lacivertli bir valizle grili siyahlı bir valizi nasıl karıştırmış olabilirlerdi ki, nasıl?
Hadi o da bir kenara kendi valizleri boş denecek kadar hafif, aldıkları ise tıka basa dolu, ağır bir valizdi. Bunu da mı fark etmemişlerdi?
Kızgınlığını susturup, durdurup zamana bırakmak istiyor ama bir türlü sakinleşemiyordu.

Baba kuş yine teselli etti:

_Sana geri gelecek diyorum, bak göreceksin.


Öfff öf. Hava sıcak, yavru kuş uykusuz, perişan…
Eve ışınlanmayı düşünürken kaç saattir valiz peşindeydiler. Oysa eve gidecek enerjileri kalmamıştı onların.
…………..
Bu arada firmanın müşteri hizmetlerine bin bir türlü sıkıntı geliyordu çözümlenmek üzere. Ne zor işti bu böyle. Yok biletini alıp vazgeçen, yok parası olmayıp evine dönemeyen… Tehditler havalar da uçuyordu. “Bak ben şuralıyım ha ona göre, ben şunu yaparım ha ona göre” Daha neler neler…

Anne kuş ve baba kuş hem yorun hem şaşkındılar.Böyle olaylar hep filmlerde oluyor sanıyorlardı. Akla gelmeyen iş başa gelmişti işte.

Sonra isim listesine bakıldı, bazı yolcuların numarası vardı bazılarının yoktu. Birkaç numara arandı, bazısına ulaşılamadı, bazısı cevap vermedi. Hani bilet alırken telefon numarası sorarlar ya, meğer ne kadar gerekli bir şeymiş.

“Siz evinize gidin, biz sizi ararız” denildi.
Yapılan ısrarlarla devam eden arama çalışmalarının arkası bırakılsa devam etmeyeceği ortadaydı. Anne kuş ve baba kuş eve gitmeyeceklerini bulunana kadar orda kalacaklarını söylediler.

Tam da o sırada bir ipucu bulunmuştu galiba.
İndikleri otobüsün şoförü arıyordu ve muavin beyin dediğine göre Sivas’a gidecek bir çift var imiş yolcuların arasında, çok aceleciymişler, belki onlar olabilirmiş.

19: 30 a biletleri olduğunu söylemişler.
İhtimal…
19: 30 Sivas otobüsünün şoförü aranmaya başlanılıyor. (Tabi aynı firmayla mı devam edecekler acaba? Orası otogar Türkiye’nin her yerine giden bir sürü firma var. Dahası yurt dışına bile gidebilirler.)

Şoför beyin 3-5 tane hattı var ama hiçbirine cevap vermiyor.
Aramalara devam ediliyor.
Müşteri temsilcisi, baba kuş, anne kuş her biri ayrı bir hattını arıyorlar şoför beyin. Ama cevap yok.

Bir süre beklemedeler yine.
Hiç akla getirilmeyen bir ihtimaldi bu oysa.
Onlar yanlış alan yolcunun İstanbul içinde evlerine varmaya çalıştığını ve hala eve varamadığı için onlara ulaşamadığını düşünüyorlardı. Tabi vicdan sahibiyse zat-ı muhteremler.

Geçen uzun zaman ve denemeler.
_Evet evet açtı açtı, diyor baba kuş.

Görevli bayan telefonu alıp şoföre durumu anlatıyor, anlatıyor.Aracınızda şuradan gelip şuraya giden bir çift var, muhtemelen yanlış valiz almışlar, telefonu onlara uzatabilir misiniz, diyor.

Telefon elden ele tahmin edilen yolculara uzatılıyor, karşı taraf ilk anda hayır biz yanlış valiz almadık diye tepkili. ( Hem suçlu hem güçlü, yavuz hırsız ev sahibini bastırır…. Daha ne denilir bunlara, hangi atasözü kullanılırdı ki?)
Görevli elde kalan valizin içindekileri sayınca durum kabulleniliyor. (Kendi eşyalarını bari tanıdılar sonunda)

Araç henüz Adapazarı’na girmek üzereymiş. Gireceği bir benzin istasyonundan tanıdık biri bulunarak valiz tespit edilmek üzere araç durduruluyor.

Renk boyutlar tamam deniliyor(anne kuş sevinçten uçacak) peki ya üzerindeki isim?

_Üzerinde ismim yazılıydı, telefon numaralarım vardı.
_....
_O mu, doğru mu?

Hepsi okunarak tasdik ediliyor.

VALİZ DOĞRU.
Açılmaması özellikle vurgulanıyor.

Vay be. İnanılası bir şey mi bu şimdi?
Valizcağzı nerelere gidiyordu anne kuşun. Nerelerden geri dönüyordu?

E biraz mucize. Şükürler edildi. Teşekkürler.

Ertesi gün öğleden sonra valiz ellerine ulaştı.

EKSİKSİZ.

Firma yetkililerine hem kızgın hem müteşekkirler şimdi. Yapılan hata muavin beye ve aceleci, dikkatsiz aileye de ait. ( Onların valizine kısa bir not yazıp içine koymayı düşünmüştüm ama karmaşa da unutmuşum)

Ancak bulmak için gösterdikleri çaba da küçümsenemez doğrusu. Amerikan filmi gibi bir arama kurtarma çalışması yürütmüşlerdi.

Ancak gece yarılarına kadar otogar çilesi çeken şu aileyi hiç değilse evlerine kadar bıraksaydılar bir özür olarak kabul edilebilirdi.

Böyle durumlarda kaybolan valiz için ödenen maddi tutar biletinizin iki katı oluyormuş bunu öğrendiğimde gerçekten çok sinirlendim. İçindeki bir parça kıyafeti bile ödemeyen bir tutar… Kaybedilene mi yanarsınız, çektiğiniz sıkıntıya mı?


SİZ SİZ OLUN, VALİZİNİZE İSMİNİZİ CİSMİNİZİ YAZMAYI UNUTMAYIN.VE OTOGARA GİRER GİRMEZ KAPI ÖNÜNE YIĞILARAK İLK İNENLERDEN OLUN. VALİZİNİZİ KAPTIRMAYIN:) :) BAGAJ FİŞİ Mİ, O DA NE, NE İŞE YARAR Kİ?

28 Ağustos 2008 Perşembe

AYÇİÇEĞİM BENİM...

Söyleyin bakalım bu sarı çiçeklerin hangisi daha yakuşukluuuu?



-Anne demek o yediğimiz çekirdekler böyle oluyor?

-Bilsen daha ne işlemlerden geçiyor oğlum onlar. Bir bilsen.


Kuzen Melisa.

(Kendisi 13 yaşında 7.sınıf öğrencisi. Ayrıca belirtmeliyim ki çalışkan bir öğrenci. Teyzesinin de gülü, bitanesi, balı, kaymağı, mavişi, şekeri.)

Güzel Edirnemizin güzel ayçiçekleri. Hani kış geceleri çıttırı çıttırı yediğimiz çıttırıklar. Çiçek açarken böyle güzeller işte.

Biz de yanından geçerken bu güzel çiçeklerden istifade edelim biraz renklenelim dedik.

25 Ağustos 2008 Pazartesi

TATİLDEN SEÇMELER

Tatilimizin bir bölümünü oluşturan deniz…

Denizi çok seven anne kuş bu yıl çok fazla (eski yıllara göre)denize giremedi maalesef. Malum yavru kuş var öncelikte. Yavru kuş çok sevdi denizi. Hem de çok.

Denize gözlerini açtığında uyku mahmuru idi. Bir süre şaşkın şaşkın baktı. Acaba burası nasıl bir yer, neler var diye uzuuun uzun inceledi. Anlamlandıramadı bir süre. Daha önce gittiği yerlere benzemiyordu, park dese park değil, alışveriş merkezi dese hiç değil, köy dese o da değil.İlk defa gelmiyordu denize ama o zaman bebecikti, şimdi bebeliğe terfi etmişti.
Bura nere diye düşünmeye devam ederken kumla tanıştı. Vaaav acayip bişey bu, biraz etrafa saçıp savurmalı düşünsesi hemen eyleme dönüştü. Anneden de dur yapma etme uyarıları gelmeyince tadına vara vara kumla oynadı bol bol.

Eh uykudan uyanan yavru kuşun teri kurumuş denize girme vakti gelmişti.Annesi korkar mı acaba diye düşünürken yavrusu çoktan suyun içindeydi ve çok mutlu görünüyordu. Elleriyle dokundu, ayaklarını çırptı. Biraz daha yürümek istedi, daha derinlere gitmeliydi. Hızlanmasıyla suya kapaklanması bir oldu. Denizin korkunç yüzüyle tanıştı, boğulma hissini tattı. Annesinin kucağında genizine kaçan tuzlu suyu öksürüp aksırarak temizlemeye çalıştı bir süre ama denemeler sonuç vermedi ve biraz ağlayıp anneden yardım istedi.

Bir taraftan da bu nasıl bir su Allahım diyordu içinden. Şimdiye kadar içtiklerine benzemiyordu hiç. Belki içtiği ilaçlara biraz benziyor olabilirdi bu kötü tat ama suya hiç benzemiyordu. Etrafı izlerken yaşadığı şaşkınlığı daha da arttı yavru kuşun. Zira boğazındaki tuzlu su hala onu zorlamakta idi.

Yavrum yavrum diye feryat etmenin eşiğinde olan ama rahat görünmeye çalışan acemi deniz annesinin beyninde birden bir ampul yanıverdi. Yavrucuğuna su içirmeliydi.Yavru kuş suyu içince rahatladı. Bir süre deniz kenarında kum oyunları oynandı sonra yine denize…




Yavru kuş yine heyecanlıydı tabi biraz daha temkinli. Annesinin eline sıkı sıkı sarılmıştı bu sefer. Annenin kucağında daha derinlere yüzdüler. Ayaklarıyla suya vurmaya başladı. Vurdukça sıçrayan su yavru kuşu daha da hırslandırıyordu. Bir ara yine cesaretlenip kendi başına derinlere gitmeyi düşünsede hatırına gelen ibret dolu tecrübeyle bu isteğinden vazgeçti.

Uzaklarda bir ters bir düz yüzen, bazen dibe dalıp kaybolan dayısını görüp gelecek yıllar için hayaller kurdu; nasılsa seneler çabuk geçiyordu, nasılsa o bu işi kıvıracak yeteneğe sahipti, daha 17 aylık minik bir bebe iken bu kadar tecrübe kazandıysa gelecek seneler kimbilir neler kazandıracaktı yavru yüzücüye.




Kumların arasında ayaklarına değen bir şeyi eline aldı ve “bak bak” diyerek annesine gösterdi bulduğu minicik deniz kabuğunu. Deniz kabuklarının sayısı çoğaldı. Yeni bir oyun başlamıştı…

Bir ara yine yorulup kum taneleri ile olan savaşı geldi aklına. Oyun oynamak için hazır nazır onu bekleyen kuzenine uzattı ellerini. Ve uzanan ellere verilen istekli karşılıkla birlikte kum oyunları başladı. Kıyıda kazılan küçük çukurdan su çıkınca petrol bulmuşçasına sevinildi. Sevinç çığlıkları atıldı yine. O küçük çukurda da eller ayaklar çırpıldı bir nevi havuz sefası yapıldı. Ama deniz gibi de olmuyordu.

Tekrar deniz tekrar kumlar bu döngünün arasında yavru kuş hayatının bir numarasını(meme) unutmuştu. Annesi bu duruma çok şaşırmıştı. Hatta denize gitmeden önce orda ne yapacağının hesabındaydı. Yavru kuş böyle yaparak anneciğine büyük bir kolaylık sağlamıştı. Süper yavru kuş….

Deniz suyunda yorulan yavrucak öyle güzel ve iştahlı yemek yediki, o halini izlemek tüm izleyenleri mest etti.


E bu arada kıyıda yanlarından gelip geçenlere selam verdi naralarıyla. Küçük çocukların ardına takılıp gitmeye yeltenecek kadar cesaretlenmiş ve sahili sahiplenmişti. Bir ara düdük çalıp derinlere yüzenleri uyarmaya bile başlamıştı. Bu çalışmaya anne tarafından el konuldu. Malum oraya kafa dinlemeye gelenleri rahatsız etmemek lazımdı. Tabi yavru kuş bu sessiz sahile kısa zamanda adapte olup annesinin de sözünü dinleyerek sessiz çalışmalar yapmaya koyuldu. Geçenlere el sallamaya ve işaretlerle anlaşmaya başladı. Bu yöntem de oldukça hoşuna gitti. Cevapsız kalmıyordu çünkü her defasında. Görmeyen olursa görene kadar ısrarla el sallamaya devam diyor ve amacına ulaşıyordu.
……………………TATİL MACERALARIMIZ DEVAM EDECEK.

SEVGİLER………….

3 Temmuz 2008 Perşembe

ÇAMLICA...


Çamlıcalı Burak...
Haftasonu gezilerinden birini de Çamlıcaya yaptık. Çamlıcayı çok seviyoruz. Boğaz manzarasını, üfür üfür esmesini, güzel çiçeklerini, restoranının leziz yemeklerini, güzel gelinleri ve yakışıklı damatlarını, manevi havasını....
.............
Burak oturduğumuz yerdeki taburelerin düzenini pek beğenmedi. Kendisi ayrı bir stile göre dizdi onları.
..............
Oturakların üzerinde yürüdü. Ben korkudan öldüm yine. Ay düştü, ay düşecek diye.
........
Etraftakilere gülücükler saçarak babasıyla tur attılar.
........
Bol bol yemek yedi etrafı izlerken.Açık hava da iştahı açıldı.
.........
İlginç bulduğu şeyleri parmağıyla işaret ederek gösterdi. Yavrumun beğendiği, ilginç bulduğu şeyler var, beğenileri var artık.

İşaret edilip gösterilesi türden karpuzlar.....

Polis Amcaların motorları da ilginç bulup beğendiklerinden.
Motoru incelemek poz vermekten daha ilginç geldi yavru kuşuma.

...................

Ben de BURAK tan arta kalan zamanlarda etrafı izlemeye çalıştım.

Eski anıları hatırladım, hem üzüldüm, hem sevindim. Tuhaf duygu durumları yani....

18 Haziran 2008 Çarşamba

GEZMELERDEN BİR DEMET

Yaz, İstanbul, Burak .....
Emirganın lalelerine yetişemesek te diğer güzelliklerinden mahrum kalamazdık.
Çok çok güzel ve gidip görülesi gezilesi bir yermiş gerçekten.
Haftasonu nereye gitsek, ne yapsak diyen herkese öneririm.


Boğaz ve Burak...
İstanbulda yaşayıpta köprü manzaralı bir foto çektirmemek çok ayıp olurdu yani.
Ayıp etmeyelim kurala uyalım dedik veee fotomuz...

Bu sıcak yaz günü yavru kuşa annesi neden mont giydirmiş diye düşünüyor iseniz eğer, annesinin pek fazla vakti olmadığından.

Ne alaka mı?

Vakti yok diye yazlıkları çıkartamıyor kışlıkları giyiyoruz:) :)

Şaka:)

Fotoları yayınlamaya vakit bulamamıştım.

Ama zamanı geçti diye de vazgeçmek istemedim, koydum fotoları.

............

Ayrıca tam yeni yazımı yazmaya yayınlamaya çalışırken bir yorum gelmiş.

Nedir pek anlayamadım.

Az buçuk İngilizcem vardı ama...

Bilen net bir çeviri yardımında bulunursa sevinicem.

Yerinde olsam ziyaret edilen bişeyi kaldırırdım filan mı diyor sayın yorumcu ne diyor?

Yoksa art niyetli bir yorumcu mu bu?

Eğer öyleyse bu yorumu nerden silmeliyim?

Blog ustası arkadaşlardan yardım rica edicem.

PLEASE...




1 Haziran 2008 Pazar

KÖY BEBESİ (2)

_Seviyor, sevmiyor, seviyor....
Anne papatya falına ne kadar itimat etmeli acaba?
Sen hiç test ettin mi?

_Boşver falı malı. Hayatı yaşamaya bak.

Şu güzelim yeşilliğin tadını çıkartalım.

_Ha ha ha....

İnsanın uçası geliyor, kanatlarım olsa keşke.


_Gerçeklerini bulamadık,bulduklarımız da pek fotojenik değiller, kıpır kıpırlar,durdukları yerde durmuyorlar, bunlarla idare ediyoruz şimdilik.( Bunlar dayımın maket kazları)

_Bu köy havası bana iyi geldi.

_Burda herşey var. Ne istesem veriyorlar bana. Yoksa kendileri bilir.
Ses tellerim gayet iyi. Hih hih hih:)

__Bu arabayla hız yapınca biraz üşüyoruz.

Gülmeyin sahi söylüyorum:)

Hava almak isteyen varsa beklerim.

...................................

***Burakçığıma köyde bir de fidan diktik.

Bir yaşında bir fidanı oldu.

İnşallah devamı gelir.

Yavru kuşumla beraber büyür inşallah.

SEVGİYLE...





23 Mayıs 2008 Cuma

KÖY BEBESİ(1) VE ARKADAŞI ZEYNEP DENİZ

Köyde arabamla tur atıyordum ki oda ne!! Pembe kıyafetleri olan bir bebek ( sanırım ''karşı cins'' dedikleri böyle bişey)

Naaber bebek; takıllalım mı biraz?dedim.Çok hanfendiymiş beni kırmadı.
Babam demişti ki "centilmenlik gereği,herzaman önce bayanlar''
Ufak bir bahçe turundan sonra kimseye yakalanmadan hanımefendiyi ait olduğu yere bıraktım.
Anneee artık 2 haftada bir köye gelsek olmaz mııııı??