YAVRU KUŞUM...

VANLI HASTA VE DOKTOR AMCANIN DİALOĞU

2012-01-01T07:28:00.000-08:00

Komşunun kapısını çalıyorsun, kapıyı açıp 'Ne var' diyor.
Ne olacak canım sıkıldı çay içmeye geldim!
Çayı da her bardakta daha içer misin diye soruyor, insanın iyice canı sıkılıyor. Eşim biraz sinirlidir, geçende misafirlikte bir, iki sordular çay koyayım mı diye, en sonunda bir kızdı,
'Senin ne çayını içerim, ne başka şeyini' diye bağırdı kalktı"
"Neden kızdı?" diye sordum
"Çay koyayım mı diye sorulur mu? Ben içmeyecek olsam söylerim, yeter diyene kadar koyması lazım" dedi
"Peki, ilk bardağı koyarken soruluyor mu sizin orda?" diye sordum
"Yok, oturunca hemen çay gelir. Doydum yeter diyene kadar sürekli koyulur. Doyan da bardağını yan yatırır" dedi

Çatı Katından Bayram Hediyesi

2011-10-28T09:12:00.000-07:00

Çatı Katının hediye duyuruları da olmasa bloga uğrayamıycam :)))
İlgilenenler olursa => ÇATI KATI

Mühim Duyuru

2011-10-12T05:48:00.000-07:00

Çatı Katı'nın süper hediyelerinden istiyorum diyorsanız =>http://babyh23.blogspot.com/2011/10/eczanemizdecom-ve-cati-kati-blog.html

YAMAN ÇELİŞKİ (?)

2011-09-25T08:12:00.000-07:00

Her alanda beceri sahibi üstatlar olmayışımız yetişkin toplumunda doğal olarak kabul edilen bir gerçektir. Bununla birlikte, çocuklarımıza her şeyde başarılı olmaları için muazzam baskı uygularız. Onlardan her gün matematikte, okumada, yazmada, konuşmada, imlada, ezberde, anlamada, problem çözmede, sosyal becerilerde, atletizmde ve sözel talimatları takip etmede kusursuz olmalarını bekleriz. Çok az çocuk bu "işlerin" hepsinde ustalaşabilir. Ve yetişkinlerden hiçbiri bunu yapamaz. Öyle ya da böyle bütün zihinlerin güçlü ve zayıf yönleri vardır..." Mel Levine
....
Okuyunca dayanamadım paylaşma ihtiyacı hissettim hayatımızdaki bu yaman çelişkiyi .

Geçmişte Kalsın GEÇMİŞ OLSUN...

2011-09-25T01:39:00.000-07:00

Sabah doğum günüm diye bir neşe bir neşe uyandım. Feysten mesajlara baktım mutlu oldum. Seminer döneminden sebep okula gittik YAVRU KUŞ ile beraberce.
Öğretmenler odasında otururken hizmetli kapıdan "Nazmiye hocam eşiniz sizi aramış ulaşamamış, okulu aramış" dedi. Nazmiye eşini aradı değil. Ben de Nacide olabilir diye, isim benzerliğinden ona diyorum telefonuna baksana diye... Birkaç dakika sonra kendi telefonum geldi aklıma bir baktım eşim beni aramış ulaşamamış.
....
Aradım "Annem rahatsızmış sana ulaşamamışlar" dedi.
Cızzz diye birşey oldu içimde. Annemi hastaneye kaldırmışlar... Eyvah ağrıdan sancıdan mahvolsa mık demeyen, doktora gitmemeyi adet edinen annem ambulansla hastaneye kaldırıldıysa oooooooooofffffffffff kimbilir ne durumdadır.
....
Bunlar birkaç saniyede aklımdan geçenler.
Sonra ablamla kardeşimle konuştum. Bel fıtığı olduğunu öğrenince biraz rahatladım.
Ama çok ağrısı çok sıkıntısı olduğunu söylediler.
...
O gün perşembe idi. Yani birgün daha okula gitmem gerek. Anlatsam insanlıkla izin vermeyecek bir idare ... En iyisi onlarla uğraşmaktansa haftasonunu bekleyip cuma gitmek.
...
Beklemekle geçmeyen saatler...
Sonra gidip gördüm. Biraz rahatladım.
...
Ama ağrılar hep devam ediyor. Bir türlü geçmiyor, hafiflemiyor.
Zaman geçmiyor. Ağrı keciciler, iğneler...
...
Anlattığım herkes sürecin uzun olduğunu söylüyor ama sürekli ağrı çekmekten perişan olan annem çok zor durumda...
Dün bir çıkıkçı kadın varmış ablamların orda onu çağırmaya karar vermişler. Kaç kere vazgeçildi ama tekrar çağırıldı.
Ve dün annemin ağrısı geçmiş. Ayağa bile kalkmış. Sesi bile değişmiş telefonda.
Ayyy nasıl sevindim. Nasıl anlatamam. İçimde bir kuş pır pır...
Allahım hasta olan herkese acil şifalar versin inşallah.

Doğru mu yaptık bilmiyorum ama biraz olsun iyileştiğini ağrısının azaldığını duymak beni çok rahatlattı.

Artık eskisi kadar karşı çıkmıyorum bu durumlara. Sanırım alternatif tıp ta gerekli :)))

Özlemişim, hem de çok...

2011-08-24T14:38:00.000-07:00

Uzun zaman olmuş yine.
Bir facebook takıntılısı oldum çıktım, geçen zamanda. Ama orda bile sıkılabiliyormuş insan. Ben de sıkıldım biraz.
Blogumu özledim hem de çok.
...
Kocaman güzel bir tatil dönemi geçiriyoruz.
Tatil olması sebebiyle çok huzurlu ve rahat bir Ramazan ayı da geçiriyoruz, şükürler olsun.
Okul açılınca şu sakin, sessiz ve huzurlu günlerimi çok arayacağımdan sebep her anın tadına varmaya gayret ediyorum.
Güzel kitaplar okuyorum, uzun ve tatlı uykular uyuyorum. Yavaş yavaş demlene demlene yemekler pişiriyorum.
Çamaşırları sererken üçer beşer kere silkeliyorum. Astığım çamaşırı kurur kurumaz toplayabiliyorum.
Kızmadan, sinirlenmeden, acele etmeden yaşamak ne güzel. Ne tatlı birşeymiş.
Demek ki sorun biraz da hayatın hızlı akışındaymış. Böylesi aheste olunca çok daha duru görünebiliyormuş herşey...

...
Burak YAVRU KUŞUsu nasıl derseniz; çok iyi Allah'a şükür.
Sorular,anlamlandırmalar, yorumlar... Ahhh neler neler...
Öyle bir çenebaz ki, herkesi susturup öyle şaşırtıcı laflar ediyor ki, anlatılacak gibi değil.
Hareket deseniz son sürat devam. Allahım onun enerjisinin bir kısmı bende olsa yetecek.
Şaşırıp şaşırıp kalıyorum hallerine.
...
İki üç gündür bir yapboz aşığı oldu kendisi. Çok eğleniyor. Tamamlayıp tekrar bozuyor. Her tamamlamadan sonra bir başarı mutluluğu yaşatıyor kendine.
...
Oruçtan sebep pek fazla gezip tozamıyoruz tabi. Ananesine telefonda"Sen de hep evde misin, dışarı çıkmıyor musun? " diye soruyor :)
...
Bizde son durumlar böyle kısaca. Yakın zamanda uğramayı ve blog arkadaşlarımı bir bir ziyaret etmeyi düşünüyorum kısmetse. Şimdilik hoşçakalın.

Geçen Zaman...

2011-01-02T10:38:00.000-08:00

Aradan aylar gelip geçmiş, biz yazmayalı.
Bu arada çok ta değişik şeyler olmadı; koşuşturmaca ile geçen bir zaman dilimi.
Burak Yavru Kuşusu büyüyor, büyüyor, büyüyor... Giderek daha zor bir Yavru Kuş olup çıkıyor annesinin karşısına. Konuşmalar, konuşulanları anlamlandırmalar, kendi başına büyük işler başarmalar...
...
Babası ile aramızda geçen ufacık imalı konuşmaları bile sezerek "Anlamadığımı mı sanıyorsunuz?" diye algılama yeteneğini bize kanıtlıyor.
...
Henüz kreş, anaokulu gibi sosyalleşme girişimlerimiz yok, hala EV KUŞU benim oğlum, annesinin merhametiyle=> Biraz daha,biraz daha diyorum; sonra nasılsa uzun bir okul dönemi olacak diye. Aslında doğdu doğalı hep okulda ya neyse. İşte böyle böyle sebeplerle erteliyoruz, evinden daha geç ayrılsın diye istiyoruz.
....
Ben nasılım?
Aslında kısaca YORGUN kelimesi beni anlatmaya yeter. Ruhen ve bedenen çok ama çok yorgunum. Zaten çok çabuk yorulabilen, hassas ben için çok ağır eliyor bu sene; sabahçılık, birinci sınıf ve beraberinde gelen bir sürü aksaklık.
...
Canım gerçekten okula gitmek istemiyor. Çok bunalmış durumdayım. Ne olacak bu gidişat bilmiyorum. Sabahçılık gerçekten çok yıpratıyor beni.
...
Neyse zaten uzun zamandır yazamayan biri olarak karamsar bir geri dönüş oldu üzgünüm. Yeniden görüşmek üzere sevgiler.

BİRİNCİ SINIF

2010-09-11T23:55:00.001-07:00

İkinci kez yeniden birinci sınıf okutacağım, heyecanlıyım:)

İlk iki ay zor ve ilginç günler bizi bekliyor. Sonra daha da kolay olacaktır inşallah.

İdare snıfları ve öğrencileri kendisi belirlemiş çok sinir oluyorum. Adil olması için hiç değilse kura ile seçilmeliydi bizim gözümüzün önünde ama .......

Öfff ya neden heryerde ve her zaman haksızlık yapılabiliyor.

Neyse Allahın adaleti herşeyi ve herkesi kapsar. Nasılsa bir zorluk varsa bir kolaylık ta vardır, diye içim rahatlıyor.

.......

Geçen sene mezun ettiğimiz öğrencilerden tüm beşlerden 5 öğrenci sınavı kazanmış, ikisi benim sınıfımdan. Çok sevindim. (DPY sınavı, tüm sınıfın girmediği ekonomik sıkıntısı olan ailelerin çocuklarının girdiği bir sınav)

.......

Yine başarılı ve ahlaklı öğrenciler yetiştirmeye adayım. Heyecanlıyım.

Enerjiye çok ihtiyacım olacak:)

Davulcu geldi=> Güm güm güm:)

2010-08-22T04:07:00.000-07:00

Ramazan geldi. Manevi bir rüzgar esti bize doğru. İçimiz serinledi.

Bu kocaman davul bizi yoldan çıkaran ikinci BÜYÜK sebep oldu:)))))

Malzemelerimizi aldık elimize.

Başladık çalışmaya.

Çalıştıııık , çalıştık.

Veee güzel bir sonuç.

Tabiii ki en güzel sonuç: YAVRU KUŞUN MUTLULUĞU.

Uyanamayan varsa gelelim:))))))))))))

EDİRNELİYİM VESSELAM:)

2010-08-19T11:24:00.001-07:00

Ayçiçek tarlaları en güzel fotoğraf fonu tabi bizim için , kullandık. Burak beyin foto çekme/çektirme isteği de yerinde olunca oluyor. Yok eğer istemezse ne yapsak ikna etmesi mümkün olmuyor.

Aslında bu ikna etme mevzuunda kendisi çok baişarılı. Daha doğrusu ısrar etme konusunda. Birşeye taktı mı vazgeçirmek unutturmak mümkün değil, mırıl mırıl mırıl beni bezdirene kadar uğraşıyor.
Kendi kendime yapmıycam diyorum, ısrar etse de yapmıycam ama bazen ve hatta çoğunlukla pes ediyorum. Bu işin sonu nereye varacak onu da bilmiyorum.

ZOR İŞ VESSELAM:)

MAVİŞİM...

2010-08-07T23:53:00.000-07:00

Üç senedir yemeyip içmeyip, gezmeyip tozmayıp, çılgınca dersane ve okul yollarında koşup, kendini feda eden güzel yeğenim hedefine ulaştı.

Canımmmm....

Bizleri çok mutu ettin. Özellikle öğretmen teyzeni çok gururlandırdın.

Haberi birlikte almış olmamız ayrıca bir mutluluktu, yanında olup gözlerindeki mutluluğu okumak ayrıca güzeldi.

DİLERİM,
Hayatın hayırlı bir yoludur bu okul senin için,

DİLERİM,
Daha nice hayırlı kapılar açman için bir anahtardır,

DİLERİM,
En güzel anıların, tatlı düşlerin yuvası olur bu okul,

DİLERİM,
Bilgine bilgi kattığın, BİLGE olduğun yer olur,

DİLERİM,
Kalbin huzur bulur,

DİLERİM,
Güzel bir mesleğin ilk adımı olur,

DİLERİM,
Alenin gurur kaynağı olur,

DİLERİM,
Gülen gözlerinin neşesi olur.

TEBRİK VE TAKDİR EDEREK ÖPÜYORUM SENİ .........MELİSA BİLGE DİNÇER........

Dalları Bastı Kiraz

2010-07-07T13:24:00.000-07:00

Aradan aylar hatta mevsimler geçmiş. Zaman ne çabuk ne hızlı geçmiş... Ah giden ömürden gitmiş. Geçsin ama bitmesin ömrümüz; mümkün mü?

........
Burak görüldüğü üzre büyüdü bir hayli. Kendi tabiriyle "Ağaç gibi büyüdü"
Artık bedensel büyümenin yanında,sosyal,ruhsal yönden de büyüyor. Özellikle de sosyal yönden fazlaca büyüyor.
...
Tanıyıp tanımadığı, arkadaş, dost, yabancı, aşina.... hiiiç önemli değil. Onun için herkes DOST.
Herkesle bir bağlantı kurma yöntemi var kendince. Öylesine de rahat ki bunları yaparken. Bazen şaşırtıyor beni ve etraftaki herkesi.
.........
Bugün pazara gittik birlikte Çarşamba- Fatih.
Buraklı pazar çok ilginçti tabi. Üstelik konuşacak bu kaadar kişi ve üzerine konuşacak bu kadar çok şey varken:) Sucu oldu bir ara SOĞUUUUUUK SUUUUUUUUU diye bağırdı.
Bir ara huysuz oyuncak isteyen ağlamaklı bebek.....
Bir ara annesinin yardımcısı oldu....
Bir ara uyuklayan kedi......
Bir ara simitçi arayan arayıp bulamayan kuzusu........
Normalde yemediği herşeyi yemek isteyen bir oburcuk olarak bile çıktı karşıma bir ara.
.........
Tatilde olmanın keyfiyle gezdik pazarı, acelesiz.
Tek sorun sıcaktı.
.....
Ama Çarşamba pazarı çok ucuz kardeş. Tam bir pazar yani. 1 liranın ne kıymetli olduğunu hissettim bugün:)

SEVGİYLE

KARDAN ADAM YAPALIM

2010-01-13T06:48:00.001-08:00

Geçenlerde gece yağan karı görünce Burak hemen bağırmaya başladı:
_Anne hadi kardan adam yapalım.
Oysa yağan kar ne yerde kaldı,ne elde. Eridi gitti.
Yumurcaktan arkadaşımız Kayyu'dan öğrendik tabi biz bu kardan adam yapmak için her gün pencerenin önünde beklemeyi.
....
Çocukluğum kar yağışının bol olduğu(Edirne) bir memlekette geçtiğinden hiç aklıma gelmezdi karı özleyeceğim.
Ama özlüyoruz ve bekliyoruz.
Herşey zamanında güzel,inşallah hayırlısıyla yağar da minicik bile olsa bir kardan adam yaabiliriz.
.....
Yukardaki de gerçeğini bulamayanlar için plastik ,kandırmaca bir kardan adam..
....
Burakçığım son günlerde yumurcak hayranı. Bayıla bayıla izliyor. Dediğim gibi Kayyu gerçek bir karakter kadar etkili hayatımızda.Hatta şu anda ben yazarken bile Onu izliyor.
Tabi mecburen biz de...Bazen lütfedip "Her zaman her zaman Yumurcak olmaz anne, biraz haber izleyelim" demez mi? :)

AZICIK FELSEFE

2009-12-28T05:08:00.000-08:00

Hayat ne kadar uzun,ne kadar kısa....
Hayat ne kadar sahte, ne kadar gerçek...
Hayat ne kadar tatlı, ne kadar acı...
Hayat ne kadar anlamlı, ne kadar anlamsız...
Hayat ne kadar yaşanası, hayat ne kadar çekip gidilesi...
.................
Ahhhh hayat ahhhh...
................
Şu haber bültenleri beni ne kadar yorar oldu. Yaşlandıkça ağırlaştı mı yükümüz,çöktü mü omuzlarımız, tükendi mi sınırsız tahammülümüz bilemiyorum. Yoksa dünyanın da mı gücü kalmadı,tüketti hepsini.
Bakıyorum bir yanda yediği yemeğe binbir türlü kulp takan insanlar, bir yanda açlıktan perişan olanlar;diğer yanda hastalıktan kıvrananlar,ilaç,hastane eziyeti çekenler, vatan için çalışanlar,ÖLENLER.....bir yanda vatan haini olanlar....
Bir yanda herşeyin ama herşeyin sahtesini üretenler...
Şöyle bir bakınca sahte rakı,imam,doktor,sahte süt, meyve, sahte ilaç.... ne bileyim akla gelen ne varsa.
Öyle yorucu ki.
Bu namussuzlukları yalan dolanları ihanetleri hainlikleri dışardan izlemek varolduklarını bilmek bile yorucu.
....
Hani herşey güzele gidecekti?
Türkiye kendi kendine yetebilen bir tarım ülkesi olarak tanımlanırken, köylü milletin efendisi iken, ektiğine diktiğine güveniliyorken.... herşeyin sanayileşme ile birlikte daha iyiye gideceği refah seviyesinin artacağı söylenirdi.
Artık Türkiye kendi kendine yetebilen bir tarım ülkesi değil, sanayileşme hızlandı,gelişti.
Köylerde bile tarım ürünleri marketlerden alınır oldu. Her evde televizyon,telefon,internet v.s teknolojik donanım var. Hatta herkesin birey olarak bir evi var.
Annelerimizin anneannelerimizin anlattığı eski usul eltilerin ve kayınvalidelerin aynı evde yaşadığı dönem çoktaaan bitti.
Bırakın aynı evde iki elti yaşamayı artık birey olarak herkesin ayrı bir evi var.
........
Eskiden herkes aynı evde, aynı sofrada, aynı çanakta yemek yerken, aynı telefonu paylaşırken gelişen teknoloji herkese bir telefon,herkese bir ev, herkese birey olarak bir araba verirken neleri aldı götürdü?!
...
Teknolojiyi arada kaybetmek güzel olurdu çocukken elektrikler kesilince. Evde güzel bir hava olurdu. Elektrik olmayınca televizyon yok. Güzel bir sohbet başlardı en derininden, en tatlısından.
Gölge oyunları oynanırdı mum ışığında...Herkes biribirine daha yakın oturur,daha samimi olurdu:)
Ve bir anda elektiriğin gelmesiyle büyü bozulur herkes yine televizyondan iki yanını görmez olurdu.
Şimdi o günleri bile arar olduk.
Bilgisayar televizyonlu günlerde kalan minik boşlukları da doldurdu. Bize kalan ne bilmiyorum.
.........
Tabi bu akışın önünde durmak kendini soyutlamak mümkün mü, değil. Ama arada bir geçmişle bugünü ve geleceği kıyaslayınca çok yorgun hissediyorum kendimi.
....
Bazen dümdüz yeşil bir alanda karmaşadan uzak derin bir tefekküre dalmak hiiiiiç buralara gelmemek istiyorum. Bazen bir yağmur damlasının yere düşüşünü izlemek,bazen bir ağacın mevsimler boyu yaşadıklarını resmetmek, akan berrak suların içinde kaybolmak istiyorum.

Ahhh bazen ruhumu dinlendirmek içimdeki tüm kötülükleri geçmişte,hatta hiçlikte bırakmak iyilikle dolmak iyi olmak istiyorum.
.....
Arada bir bu dünyadan ve hayattan kısa bir mola istiyorum:)

İN THE ARMY NOW!

2009-12-18T06:42:00.000-08:00

Hüznün ağırlığı çöktü omuzlarına önce. Eller öpüldü, dualar edildi, yürekler buruk... Son bir bakışla sıcacık BABA OCAĞINI süzdü. O sert bakışlar yumuşadı,masum bir bebek oldu sanki.İnanılmaz bir nur sardı yüzünü... Boynundan çıkarıp al bayrağı sonraki yolcuya devretti.Gururla okudu İstiklal Marşını. Gözyaşları sel oldu,yürekler çoştu.

......

Bir an durdurmak istedim zamanı,geriye döndürmek belki. Hayat kaynağımızın hayatta olduğu günlerden birgün olsun istedim gidişi.

.........

GİTTİ.

Kalbimden yüreğimden ciğerimden bir parçayı da alarak GİTTİ. ..

Rabbim sağsalim dönüşünü görebimeyi de nasibetsin. İyilerle ve iyiliklerle karşılaştırsın.

ALLAH KAVUŞTURSUN bizi... ve tüm ayrı kalanları. CANIM KARDEŞİM ASKERLİĞİN HAYIRLA BAŞLAYIP HAYIRLA BİTSİN İNŞALLAH.

(Uzun zamandır uzak kaldığım blog arkadaşlarıma sevgiyle...)

FARMVİLLE

2009-11-01T06:17:00.000-08:00

Son günlerde beni benden alan, içimdeki çiftçiyi açığa çıkaran, bahçe özlemimi sanal da olsa hafifleten oyun...

Nasıl başladım nasıl oldu bilemiyorum ama oldu.

Çok zevkli.

Sanal ortamda çilekleriniz dakika dakika büyüyor, yetişiyor, satıp para kazanıyorsunuz.

Paranız arttıkça bahçeniz genişliyor filan, gerçekliğe yakın olması bağlayıcı oluyor.

Uygulama facebookta oynanıyor.
Eğer ilgilenen varsa NEİGHBOR (komşu) olabiliriz:)

Dünyada da ahirette de iyi neighborlar dilerim herkese.(Malum ev alma neighbor al demişler......)

TÜRK SANAT MUSİKISİ:)

2009-10-24T08:02:00.000-07:00

Üstelik gitar eşliğinde:)

....................
Seminer döneminde okulda çekilmiş bir fotosu YAVRU KUŞUN.
..................
Nar tanem nur tanem bir tanem azcık hasta oldu. Burun akıntısı ve öksürük vardı, şimdi daha iyi çok şükür.
.................
Eve geldiğimde kapı açılınca ÇOOOOOOK ÖZLEDİM diye koşan bir bekleyenimin olması hem çok hoşuma gidiyor, hem de içimi burkuyor.
.
Geçen sabah 6:45 gibi evden çıkarken arkama dikilmiş sessizce: ANNE BENİ DE DÖTÜR demez mi?
.
Oyyy oy içim eridi. Ne zor bu ayrılıklar...
Nereye gidiyorsun, gitme aşamasını geçti anladı ki annenin kalacağı yok bari o da gelsindi. Yavrucuğumun bulabildiği çözüm.
................................
Burak:
_ Bak baba bak annem ne yapmış?
Baba:
_Ne yapmış oğlum?
_Köftenin içine çiçek koymuş.
(Çiçek dediği de maydanoz)
..............................
Eve yorgun ve uykusuz gelen annenin kanepede gözleri kanlamış bitkin olduğunu gören Burak:
_ Anne annneeee ağlama, üzülme.
_Ağlamıyorum oğlum.
_Ağlıyorsun işte bak gözün ağlamış. Ama ağlamasana.
_Tamam ağamıycam annem.
(teselliye devam)
_Ben seni hiç bırakmıycam annecim, hep yanında olcam, tamaaaam mı?
...............................
Babasını uyandırmaya ikna edemeyen Burak annesini uyandırıp kaldırınca:
_Bak baba annesi çok akıllı bak nasın kalkıyo gördün mü nasın kalkıyo?
..............................
Akıllı mı fedakar mı?
Tüm akıllı annelere sevgiyle.....

YAZIK DEĞİL Mİ BU AYAKLARA?

2009-10-15T10:03:00.000-07:00

Bu ayakkabıları ilk gördüğümde içim bir tuhaf oldu. Sanki yaratık gibi. Resimden dolayı değil sadece şekli itibariyle de öyle genetiğiyle oynanmış hormonu yiyecekler gibi.

Ayyy valla bunlarla yürüyenlere ne demeli bilmiyorum yazı bile az kalıyor...

Ay hele şu şıklığa bir bakın. Çok severim ince topuk sivri burun zarif ayakkabıları. Ancak bizim gibi uzun süre ayakta kalan(okulda) bayanlar için pek uygun değil. Daha doğrusu biraz yorucu.

Ahh bu da rahatlığın zirvesi: King paola kimalı ayakkabı. İki sene önce tanıdım kendilerini. Klima özelliğini pek farkedemesemde yumuşacık ve çok ama çok rahatlar. Uzn süre ayakta olanlara kesinlikle tavsiye ederim.

Hem rahat hem şık olmak adına atılmış bir adım, dolgu topuklar.

Bu tarzla Kadıköy salı pazarında tanışmıştım. Sonraları bulmakta zorlandım ama son günlerde pek yaygınlaştı.

Yalnız yükseklik olarak yine de ayakları biraz yorabiliyor. Denge açısından kolaylık sağlıyor tabi.

Ah bu da benim Trakyalı yanıma hitap eden bir model. Üç kuruş fazla olsun kırmızı olsun diyorsanız eğer...

Gelin ayakkabım da dolgu topuktu.

Hem boy açısından da kurtarıcı oluyor.

O ilk fotodaki çılgınlara duyurulur:)

MUZİP BİR YAVRU KUŞ

2009-10-10T09:11:00.000-07:00

Canı yorganaltı oyunları oynamak isteyen Burak:
_ Anne beni ölt, çok üşüyolum.
(Kaale alınmadığını görünce)
_Gelçekten bak çok üşüyolum. Hastacık olcam şimdi gölcen.

_Hala öltmedin anne, anneeee.
_Anneeee öltsene üstümü.

_Anne bak ayaklalım BUŞŞ olmuş, dondum ben.

(Temmuz ayında böylesi laflar eden oğluna inanamayan anne dayanamayıp Yavru Kuşun ayaklarını eller. Ama olan olmuştur iki fingirdek artık yorganın altındadır. Çünkü hava çoooook soğuktur....... :) :) :)

BURAK MISIR SEVER

2009-10-05T06:33:00.000-07:00

Mısır tarlasına heyecan ve merak içinde gidilir.

Acaba mısırlar olmuş mudur?

İlk olarak test edilir olmuş mu diye. Nasıl mı, üstündeki kat kat kısım püsküllerinden aralanarak bakılır. Eğer tane tutmuş sararmaya başlamışsa ne ala.

Közlenmiş mısır, küllü mısır, haşlanmış mısırdan en çok haşlanmışını severim.

Aaa bir de patlamış mısır vardı, ona da bayılırım.

Burak yavru kuşusu da çok seviyor mısırı.

İçinde dolaştığımız bu tarladaki mısırlar henüz olgunlaşmamıştı, yeni yeni tane tutmaya başlamıştı(fotonun çekildiği tarih yazın başları tabi)

Daha tam olgunlaşmasalarda bir kaç tane bebeler için toplandı.

Tanesizde olsa bayıla bayıla kemirdi durdu yavru kuşusu, minik kuzusu.

Yaa bir konuda yardıma çok ihtiyacım var: Bloga yeni birşeyler eklemeye çalışıyorum da. Daha doğrusu HTML diye bir yer varya oraya bir kod.

Nasıl yapıcam?

Kopyalayıp o sayfada nereye yerleştiricem?

Çok denedim ama yapıştırdıktan sonra ya kaydetmiyor ya da kaydetse bile sayfada görüntülenmiyor.

Sanırım yanlış bir yere yaıştırıyorum.

Nasıl yapılmalı? Nereye yapştırılmalı?

Lütfen bir bilen vardır diye umut ediyorum.

Sevgiler

Son Günlerde ...

2009-09-30T09:00:00.001-07:00

Burak YAVRU KUŞUSU pek fotoğraf çektirmekten hoşlanıvermiyor.

Zoraki gülücükler atıyor.

Hatta bununla da yetinmeyip KOMİK YAVRU KUŞUSU oluyor:) :)

...........

Yavru Kuşun Annesi Anne Kuş Yasemin ne yapıyor derseniz:

*Amaneyn amaneyn sabahın erken mi erken saatlerinde önüne değil suç işlemiş te arkamdan gelen var mı dercesine arkasına baka baka tırsak tırsak yolara düşüyor.

Valla kazara biri "şişt" dese yagarayı basıvericek.

*Kapı önünde, bahçede, pencere önünde, kapı ardında, kapı deliğinde öğretmeni dinlemekle olmaz, buyrun sınıfta sene boyu beraber ders işleyelim diyecek kadar genişliyor.

* Artık insanlıktan anlamayan idari kesimin ulvi bireyleri ile iletişimi ROBOTLUK boyutunda hissizce sürdürüyor.

* Biricik tazecik mis kokulu çiçeklerini sınıfta nadirende olsa onu sessizce defterini kitabını açmış bekler bulunca ruhu huzura eriyor, yüzü gülüyor.

* Hiç anlamadan geçen ders saatleri sonunda uykusuzluk dışında diğer okul günlerine nazaran daha az yoruluyor olduğuna şükrediyor.

*Defterlerini şeffaf kaplıkla kaplamayıp saatlerce hangi kitabın hangi derse ait olduğunu anlamaya çalışan öğrencilerine ŞEFFAF KAPLIK ŞEFFAF KAPLIK ŞEFFAAAAAF KAPLIIIIIK diye besteler yaparak bezdirmeyi düşünüyor.

*Bir de okulda da evde olduğu gibi heryeri incik boncuk dantelcikle süsleyerek kendisini Derya Baykal'ın Şişli Şube sorumlusu sanıyor.

(Sınıftaki boncuklu köşelerden bir iki foto eklerim birgün:)

*Bir de (Allaha çok şükür, Rabbim bugünümüzü aratmasın, doktorumuzu hastanemizi eksik etmesin ama...) bir ayağı hastaneden çıkmıyor.

Yarın da birkaç tetkik için hastane yolunda olıcak.

Aman hastalık bir sıkıntı okuldan sevk almaya gitmek aYrı bir sıkıntı. Şuna bir çare bulunsa çok sevinicez Nİ.MET HANIM:)

Neyse kalın sağlıcakla, tüm hastalara şifalar dertlilere devalar diliyorum.

ARTİSTİMDEN KÖY MANZARALARI

2009-09-28T05:45:00.000-07:00

Bakmaya doyamadığı "muuları"...
Ali Baba'nın çiftliği şarkısında söyleye söyleye bıkmadığı "muuları"...
Kocaman kocaman diye sıfatlandırdığı "muuları"...

Burakla aynı yaşta olan Burak'ın çamı.

Burak ağacını geçti şimdilik:)

Tadına bakmadan da olmazdı yani:)

DÜN İTİBARİYLE...

2009-09-16T11:30:00.000-07:00

28 Yıldır bu dünya üzerindeyim, şükürler olsun.

15 Eylül'de açmışım dünyaya gözlerimi.

Okulların açılış günüymüş.

Hem Eylül hem okul kızı olarak gelmişim dünyaya.

Edirne'de güne bakanların hasatı, bağların sarı yapıncaklarını sunduğu günlermiş.

Evin ikinci kızı olarak doğmuşum.

Güzelliğim görenleri şaşırtmış.

Çok uslu ve sevimli bir bebek imişim.

......

Yıllar yıllar boyu anneciğim benim için "En yavaş, en uslu evladım" diye övgüler düzmüştür.

Hayat sahnesinde güzel günler görmek güzellikler yaşamak nasiboldu çok şükür.

Ama son yılların en huzurlu günlerini(maşallah) yaşıyorum.

Bu güzel günleri yaşayabildiğim için çok şanslı hissediyorum kendimi.

Rabbim herkese huzur ve mutluluk versin.

E benim de ufak bir sorunum var şu üstteki güzelliklere hayır diyemiyorum:)

Hiç Bilebilir Miydim?

2009-09-14T14:10:00.000-07:00

Bir bebek beklerken bendeniz yaklaşık 3 yıl önce böyle hareketli, heyecanlı, kıpırdak bir YAVRU KUŞUM olacağını bilebilir miydim?

EVET.

Çünkü benim gizli güçlerim var.

Geleceğe yönelik bilmek istediğiniz herşeyi bana sorabilirsiniz.

Hiç yanıldığım görülmedi.

Kesin ve güvenilir sonuçlarla tahminler yapıyorum emin olunuz:) :) :)

Hiç bilebilir miydim?

EVET.

Çünkü daha o günlerde küçücük alanda büyük işler yapıyordu YAVRU KUŞUM.

Ama varsa geleceğe dair meraklarınız SORUN SÖYLEYELİM:)

Yüksek Yüksek Tepelere Ev Kurmasınlar

2009-09-13T05:32:00.000-07:00

Bu öykü Malkara köylerinden alınmış olup belli bir kişinin dilinden yazıya geçirilmiş değildir.

Çevrede herkes tarafından bilinen bir öyküdür.

Söylentiye göre, çok eskiden köyün birinde Zeynep isimli çok güzel bir kız vardır. Onaltıya yeni bastığında Zeynep'i köylerindeki bir düğünde aşırı (yabancı) köylerden gelen Ali isimli bir genç görür. Ali Zeynep'i çok beğenir ve köyüne döndüğünde kızın babasına hemen görücü gönderir. Zeynep'i Ali'ye verirler. Kısa bir zaman sonra düğünleri olur.

Ali, Zeynep'i alıp aşırı köyüne götürür.

Zeynep'in gelin gittiği köy ile kendi köyü arası üç gün üç gece çeker. Bu kadar uzak olduğundan dolayı Zeynep, anasını babasını ve kardeşlerini tam yedi yıl göremez.

Bu özlem Zeynep'in yüreğinde her gün biraz daha büyüyerek dayanılmaz bir hal alır.

Köyün büyük bir tepesinde bulunan evinin bahçesine çıkarak kendi köyüne doğru dönüp için için kendi yaktığı türküyü mırıldanır ve gözleri uzaklarda sıla özlemini gidermeye çalışırmış.

Oysa kocası, Zeynep'in bu özlemine pek aldırış etmez. Kaldı ki eski sevgisi de pek kalmadığından kendini fazlaca horlamaya, eziyet etmeye başlar. Sonunda bu özlem ve kocasının horlaması Zeynep'i yataklara düşürür. Gün geçtikçe hastalığı artan Zeynep'in düzelmesi için, köyden gelip gidenler de anasının babasının çağrılmasını salık verirler. Başka çare kalmadığını anlayan Zeynep'in kocası da anasına babasına haber vermeye gider.

Altı gün altı gecelik bir yolculuktan sonra bir akşam üstü Zeynep'in anası babası köye gelirler, Zeynep'i yatakta bulurlar. Perişan bir halde Zeynep hala türküsünü mırıldanmaktadır. Aynı türküyü anasına babasına da söylemeye başlar.

Çevresindeki bütün köy kadınları duygulanıp göz yaşı dökerler. Annesi fenalıklar geçirir ve bayılır. Zeynep hasretini giderir, giderir ama artık çok geç kalınmıştır. Bir daha onmaz, sonu ölümle biter. Herkes Zeynep için göz yaşı döker. İşte o gün bu gündür bu türkü ayrılığın türküsü olarak söylenip durur.

Yüksek yüksek tepelere ev kurmasınlar

Aşrı aşrı memlekete kız vermesinler

Annesinin bir tanesini hor görmesinler

Uçan da kuşlara malum olsun

ben annemi özledim

Hem annemi hem babamı ben köyümü özledim

Babamın bir atı olsa binse de gelse

Annemin yelkeni olsa uçsa da gelse

Kardeşlerim yolları bilse de gelse

Uçan da kuşlara malum olsun

ben annemi özledim

Hem annemi hem babamı ben köyümü özledim

Kaynak:Türk Halk Müziği ve OyunlarıSayfa 164Cilt1 Sayı4 Yıl1 - 1982

MUTLULUĞUN RESMİ...

2009-09-10T05:44:00.000-07:00

Oyy oy.
Kim çizmiş çizebilmiş ki ben çizeyim .
(Ama Yavru Kuşum fotoğrafta çizmiş bir kısmını mutluluğa ait olan resmin)
Yıllar önce stajyer öğretmen iken ben bir usta öğretici hanım bize soruyor "mutluluk nedir?" diye.
Her arkadaş bir iki kelam ediyor. Benden didaktik bir tanım: MUTLULUK BELİRLENEN HEDEFE ULAŞMAK.
Arkasından herkeste bir duraklama dönemi. Usta öğretici de durup düşünüyor , o da tanımı çok beğenip "Sanırım en doğru tanım bu." diyor.
İlerlemek üzere başka bir konuya geçmeye hazırlanırken stajyer arkadaşlardan biri itiraz ediyor:
_Ya belirlenen hedef yanlışsa. Bunu sonradan farkedersek.
Usta öğretici konuyu uzatmamak adına "yok önceki tanım yeterliydi" deyip geçiştiriyor.
Ben kararsız kalıyorum.
......................
Vee şimdi bugün anlıyorum ki HAKLIYMIŞ.
Belirlenen her hedef insanı mutluluğa götürmüyormuş.

Doğru hedefler ve doğru kararlarla hayatta mutluluğu yakalayabilmek ümidiyle........

CİLVELİ HANIMLARDAN SONRA....

2009-09-08T11:05:00.000-07:00

Cilveli kahve....
.
.
.
Kahveyi çok severim bendeniz.
.
.
Korda pişirirdi ninem kahveyi. Harika olurdu.
Telvesini yemeyin karakız olursunuz uyarılarını hiç kaale almazdım zira ben sarışın bir Trakya kızıydım nasıl karakız olabilirdim ki.
.
.
Ben neskafeden, kapiçinodan..... daha çok severim Türk kahvesini.
.
.
Ama cilvelisini hiç denemedim. Çok ta merak ediyorum.
.
.

(netgazete.com'dan)
Manisa'da öğütülmüş bademle servis edilen ve ''cilveli'' adıyla bilinen Türk kahvesi, patentle koruma altına alındı.

Manisa'nın tarihi ve turistik mekanlarından olan Yenihan'da kafe işletmeciliği yapan Tamer Çipiloğlu, kent kültürünün ilginç tatlarından olan, ancak unutulmaya yüz tutan cilveli kahveyi tekrar canlandırmaya çalıştıklarını söyledi.

Manisa'da eski dönemlerde gelinlik kızların, eve gelen görücülere cilveli kahve yaptığını belirten Çipiloğlu, şöyle dedi: "Cilveli kahve, sunumu ve tüketiliş şekliyle diğer kahvelerden ayrılıyor.

Fincana dökülen bol köpüklü Türk kahvesinin üzerine çifte kavrulmuş, öğütülmüş badem ve iki çeşit baharattan oluşan karışım dökülüyor. Kahvenin yanında bir kaşık veriliyor. Kahve içilmeden önce bademler yeniyor. Ardından kahve içiliyor. Köpükle badem ezmesinin karışımı özel bir tat oluşturuyor. Dövülmüş bademin kahvenin dibine çökmemesi için mutlaka çifte kavrulmuş olması gerekiyor.''
.
.
.
.
KAHVELİ SÖZLER:)
Uyku yorgansız kahve dumansız olmaz.
.
Dumansız kahve imansız Türk’e benzer.
.
Kahveyi gece kadar siyah, cehennem kadar sıcak ve kadın kadar tatlı içeceksin.- Kolombiya atasözü
.
Kahvenin kahve olabilmesi için, aşk gibi değil, ölüm gibi acı olması gerekir.- Bir arap söylemi
.
Şeytan kadar kara, cehennem kadar sıcak, cennet kadar güzel, aşk kadar tatlı.
.
Gönül ne kahve ister, ne kahvehane, gönül sohbet ister, kahve bahane.
.
Kahve, tütün, keyifler oldu bütün.
.
Kahvenin yüzü kara, ama yüz ağartır.

(kahvekeyf.com'dan)
.
.
.
Vee bir de kahveli güzel hikayemiz var bilinen.(netten)
.
.
.
Kiza bir partide rastlamisti..
Harika birseydi. O gün pesinde o kadar delikanli vardi ki..
Partinin sonunda kizi kahve içmeye davet etti.Kiz parti boyu dikkatini çekmeyen oglanin davetine sasirdi, ama tam bir kibarlik gösterisi yaparak kabul etti.
Hemen kösedeki sirin kafeye oturdular.
Delikanli öyle heyecanliydi ki, kalbinin çarpmasindan konusamiyordu.

Onun bu hali kizin da huzurunu kaçirdi.. "Ben artik gideyim" demeye hazirlanirken, delikanli birden garsonu çagirdi.."Bana biraz tuz getirir misiniz" dedi.. "
Kahveme koymak için.."Yan masalardan bile saskin yüzler delikanliya bakti..Kahveye tuz!..Delikanli kipkirmizi oldu utançtan, ama tuzu kahvesine döktü ve içmeye basladi.

Kiz, merakla "Garip bir agiz tadiniz var" dedi..

Delikanli anlatti:"Çocukken deniz kenarinda yasardik. Hep deniz kenarinda ve denizde oynardim. Denizin tuzlu suyunun tadi agzimdan hiç eksilmedi. Bu tatla büyüdüm ben.. Bu tadi çok sevdim. Kahveme tuz koymam bundan. Ne zaman o tuzlu tadi dilimde hissetsem, çocuklugumu, deniz kenarindaki evimizi ve mutlu ailemi hatirliyorum. . Annemle babam hala o deniz kenarinda oturuyorlar.. Onlari ve evimi öyle özlüyorum ki.."Bunlari söylerken gözleri nemlenmisti delikanlinin..

Kiz dinlediklerinden çok duygulanmisti.Içini bu kadar samimi döken, evini, ailesini bu kadar özleyen bir adam, evi, aileyi seven biri olmaliydi. Evini düsünen, evini arayan, evini sakinan biri.. Ev duyusu olan biri..
Kiz da konusmaya basladi.. Onun da evi uzaklardaydi.. Çocuklugu gibi.. O da ailesini anlatti. Çok sirin bir sohbet olmustu.. Tatli ve sicak.. Ve de bu sohbet öykümüzün harikulade güzel baslangici olmustu tabii..
Bulusmaya devam ettiler ve her güzel öyküde oldugu gibi, prenses, prensle evlendi.
Ve de sonuna kadar çok mutlu yasadilar.
Prenses ne zaman kahve yapsa prensine içine bir kasik tuz koydu, hayat boyu.. Onun böyle sevdigini biliyordu çünkü..
40 yil sonra, adam dünyaya veda etti."Ölümümden sonra aç" diye bir mektup birakmisti sevgili karisina..

Söyle diyordu, satirlarinda.. "Sevgilim, bir tanem.. Lütfen beni affet. Bütün hayatimizi bir yalan üzerine kurdugum için beni affet. Sana hayatimda bir tek kere yalan söyledim.. Tuzlu kahvede.. Ilk bulustugumuz günü hatirliyor musun?.Öyle heyecanli ve gergindim ki, seker diyecekken 'Tuz' çikti agzimdan.. Sen ve herkes bana bakarken, degistirmeye o kadar utandim ki, yalanla devam ettim. Bu yalanin bizim iliskimizin temeli olacagi hiç aklima gelmemisti. Sana gerçegi anlatmayi defalarca düsündüm. Ama her defasinda korkudan vazgeçtim.
Simdi ölüyorum ve artik korkmam için hiçbir sebep yok..
Iste gerçek.. Ben tuzlu kahve sevmem. O garip ve rezil bir tat.. Ama seni tanidigim andan itibaren bu rezil kahveyi içtim. Hem de zerre pismanlik duymadan. Seninle olmak hayatimin en büyük mutlulugu idi ve ben bu mutlulugu tuzlu kahveye borçluydum.

Dünyaya bir daha gelsem, herseyi yeniden yasamak, seni yeniden tanimak ve bütün hayatimi yeniden seninle geçirmek isterim, ikinci bir hayat boyu daha tuzlu kahve içmek zorunda kalsam da.."

Yasli kadinin gözyaslari mektubu sirilsiklam islatti.
Lafi açildiginda birgün biri, kadina "Tuzlu kahve nasil bir sey" diye soracak oldu..

Gözleri nemlendi kadinin.."Çok tatli!.." dedi..
.
.
.
Herkese TUZLU KAHVE benden. (kırk yıl hatırım olsun diye:)

BİR FOTOĞRAFA İKİ ÇİÇEK YETER

2009-09-06T07:18:00.000-07:00

....demiştim ama....

Fondakiler ve ben...

2'yi aşmışız:)

DENİZDEN BİZE KALANLAR

2009-08-28T07:15:00.000-07:00

Denizi çok seven Yavru Kuş bu sene daha bilinçliydi. Sudan geçen senede korkmamıştı ama bu sene daha da bir cesurdu.

Kumdan kalemizi de yaptık. Hatta kalemiz küçük bir savaşta büyük bir savunma sağladı:)

Kumları etrafa savurmak ta en ilginç ve eğlencel oyunlarından biriydi.

Gözlüğümüz de vazgeçilmezlerimizdendi tabi ki:)

Vee denize gittin mi Burak sorusuna ilk verilen cevap:

_Anne ben denizde LU LALA söyledim ama.

SİYAH GÖZLERİNE BENİ DE GÖTÜR

2009-08-25T11:36:00.000-07:00

Daha dokunmadan kurudu

İrem çöllere bir türlü yağamıyorum

Yeni bir koşunun başlangıcında

Biraz deprem sonrası

Biraz şehir hülyası

Bir kalp yangınından geriye kalan

Siyah gözlerine beni de götür

Artık bu yerlere sığamıyorum.

Pembe uçurtmalar yolladığından beri

Sarardı tiryaki menekşeleri

Sonbaharın tozlu kafeslerinde

Sevgi turnaları yakalıyorum

Turnalar gidiyor;ben kalıyorum

Avareyim,asudeyim,yorgunum

Bilmiyorum neden sana vurgunum

Erzurum garında banklar üstünde

Uyku tutmuyor karanlıkları

Yitik düşlerimi kovalıyorum

Gölgeler gidiyor;ben kalıyorum.

Binbir türlü kokuyorsa yaylalar

Siyah gözlerine beni de götür

Baharın koynundan koparıp

Sana ipek bir mendile sardığım yüreğimle

Şehzade gülleri gönderiyorum

Umutlar kalıyor;ben gidiyorum.

Bütün yelkenlileri,deniz fenerlerini

Kaptanları sorgulayan

Yanından geçen küheylanların

Korku tufanına yakalandığı

Siyah gözlerine beni de götür

Güneş ülkesinden gelen yiğitler

Benzeri olmayan bir dünya kursun

Cellat,ayrılığın boynunu vursun.

Usul usul intizarı çürüten

Bu hercai diken,bu çılgın arzu

Sürüklüyor imkansız muştuların

Eşiğine gönül vadilerini

Bir ağaçtan düşen yapraklar gibi

Düşüyorum tanyerine

Ya topla yaralı kırlangıçları

Ya da bu vefasız şarkıyı bitir

Özgürlüğe giden tutsaklar gibi

Siyah gözlerine beni de götür.

NURULLAH GENÇ

ÖĞRENİLMİŞ ÇARESİZLİK

2009-08-23T13:18:00.000-07:00

Çok bilinen bir hikaye ile başlıyor ama yazının devamı çok motive edici.

Bilge bir öğretmen öğrencilerini etrafına toplar ve
“ Şimdi herkes defterinin bir sayfasına yapamayacağını düşündüğü her şeyi yazsın” der.
Öğrenciler, düşüne taşına yapamayacaklarına inandıkları her şeyi sıralamaya başlarlar.
Nice zaman sonra çocuklar yazacaklarını bitirir.
Ve bilge öğretmen;
“Şimdi yazdığınız o sayfayı defterinizden yırtın ve masadaki bu kutunun içerisine atın” der.
Çocuklar büyük bir keyifle, o sayfayı yırtarlar ve kutuya atarlar.
Öğretmen kutuyu alır ve çocukları okul bahçesine çıkarır.
Bahçede küçük bir çukur kazar ve çocukların yazdıklarını o çukura boşaltır.
Ve ardından kâğıtları yakar. Kalan küllerin üzerini toprakla örterek gömer.

Ben bunu yapamam

Bu sınavı kazanamam.
Topluluk karşısında konuşamam.
Kilo veremem.
Yüzmeyi öğrenemem.
Araba süremem.
Spor yapamam.
Uçağa binemem.
Matematiğe kafam basmaz.
Kendi elbiselerimi kendim alamam.
Adres soramam.
Sizin listenizde neler olurdu acaba?
Oysa birisi bir işi yapabiliyorsa, siz de yapabilirsiniz.
Önemli olan, onun nasıl yaptığıdır.
Siz de aynı şeyleri yaparsanız aynı başarıya ulaşabilirsin.
İnsanlar arasındaki fark kapasite farkı değildir.
Kapasitelerini kullanabilme farkıdır.
Bunu da insanların inançları belirler.
Yani ne sizin için mümkün, ne değil.

Aynı şeyleri yaparsanız aynı sonucu alısınız.

Eğer bir işi bir defa denediniz yapamadıysanız ve bir daha yine eski stratejinizle denerseniz yine yapamayacağınızı garantilersiniz.
Ve sonuçta; nurtopu gibi bir öğrenilmiş çaresizliğiniz olur.
Bir defa topluluk karşısına çıkmış ve eliniz ayağınız birbirine dolaşmış; soğuk soğuk terler dökmüş ve bir an önce oradan kurtulmaya çalışmışsanız…
Bir sınava hazırlanıp sonuç hüsran olmuşsa…
Karnenizde 1’ler 2’ler kolkola girmiş kolbastı oynuyorsa…
Bu durumu iki şekilde değerlendirirsiniz.
1- Ben bu işi yapamam.
Bu çaresizliğin ta kendisi.
2- Bir şeyleri eksik ve yanlış yapıyorum galiba; eksikliklerimi tamamlayım, yanlışlarımı düzelteyim. Sonuçta bunu ben de yapabilirim.

Bu bakış açısı ise bir olumsuz deneyimi öğrenmeye çevirmedir.
Çünkü aynı şeyleri yaparsanız aynı sonuçlara ulaşırsınız.
Farklı sonuçlar için farklı şeyler yapmak zorunludur.
Çoğumuz, olumsuz deneyimlerimizi yaşamımızda bizi sınırlayan engeller olarak beynimize kaydederiz.
Çünkü geçmişten gelen beyin programlarımız, düşünce tarzınız otomatik pilota bağlanmış gibi bizi bu sonuca götür.

Orhan EFTAL- KÖŞE YAZISI

LU LA LA LU LA LA

2009-08-14T07:25:00.000-07:00

Keyfin böylesi..................

Burak İsmail'den yeni bir albüm ve yeni bir şarkı.

Top 10 larda bir numero.

.......

......

Not: Neden pembe?

Büyüdüğünde ELİF ŞAFAK ablasının çıkacak olan pembe kitaplarını renginden ötürü okumama gibi bir gaflete düşmesin diye:) :) :) :)

EVDE OLMAK SÜPER

2009-08-11T14:24:00.000-07:00

(not: foto gelecekteki ben!)

Allahım Allahım evde olmak ne kadar güzelmiş meğer.

"YAŞIYORUM AHESTE" demek ne harikaymış

Tatilimiz bitti döndük.

Güzel miydi tatil? Elbette.

Çabucak geçti.

Evde olmaktan kastım işe gitmemek.

Dahası okulların açılması düşüncesi, hatta yaklaşan her gün kıyametin yaklaştığını düşünürcesine korkutuyor beni.

Neyse evde olmanın güzeliklerinden bahsedeyim .

En başta aheste bir hayat. AYYYY bu çok güzel ya. Bir yerlere yetişme zorunluluğu olmaması müthiş birşey. Zaten bu fikren insanı dinlendiriyor.

İşlerden bile zevk alıyorum bazen.

Süpürgeyi okşayarak süpürmeye başlıycam nerdeyse:)

Yemekleri de klasik müzik eşliğinde pişiricem:)

Çarşı pazar alışveriş desen en ahestesinden.

Aldıklarımın neredeyse üretildikleri yerlerin tarihçelerini bile okuycam.

Hayatımdaki en hızlı şeyYAVRU KUŞ.

Onun pek yavaşlamaya niyeti yok, doğuştan böyle, ayarları böyle yapılmış.

Canımmmm.

Tatilde çok rahattı, serbest.

Bahçeye serbestçe çıkması, börtü böcek herşey ONUN içindi. Mutluydu, mutluydum.

Ufak tefek hızından kaynaklanan düşmeler yaşasa da "YOK YOOOK"diye annesini teselli etti durdu.

Aheste hayatın bir güzelliği daha benim için gündüz uykuları oldu. Ne dinlendirici birşeymiş meğer.

10 dk sı bile yetiyor.

Hergün olmasa da arada uyuyabildiğim günler sanki pilim yenilenmiş gibi dinleniyorum.

Neyse çokgeç oldu, uyku demişken uykum geldi.

Felsefi tatil anıları ve aheste ev hayatımızın ARKASI YARIN.

SEVGİYLE

DENİZ,KUM,GÜNEŞ....... TATİL!!!!!!!!!!!!!!

2009-07-02T10:17:00.000-07:00

Yarın Allah nasip ederse tatile gidiyoruz.
Deniz, kum, güneş tamam da içimiz buruk, ağlamaklı ağlamaklı gidiyoruz tatile.
Bir yarımızı burda bırakarak.
Baba kuşa hain patrondan izin yokmuş. Hain mi hain ötesi bişey bu patron.
Neyse bakalım etme ve de bulma dünyası, hatta keser döner sap döner patron bey, ve hatta şu çitleyen reklemındaki ERSİN gibi birgün karşına çıkıverirsek senin görüverirsin.

Ayyy aslında çoook yazacak şey var ama bende zaman yokkiiiiiiiiii.
Koşturmaca koşturmaca geçen günler.

Birkaç gün önce misafirimiz vardı, seminer döneminde. Onlarla İstanbul turu yaptık en miniğinden. Onlar gitti bendeniz ipini koparmışçasına turlara devam.
Herbirinin sebebi vardı tabi, arkadaş ziyareti, alışveriş falan filan.

Neyseki bu son gün evden hiç çıkmadım ama ancak toparlandım.
Sayılır zira valiz hala yarım.

Neyse her insan evladına hayırlı bir tatil diliyorum, insan evladı olmayan, özellikle hain olan patronlar bu tatilde hemencecik ettiklerini buluversinler işşallah. AMİN AMİN AMİN

( Neyse gene tevbe diyelim belki kalbi sonradan yumuşar:) :)

Tatil anılarımızın ve ruhumuzun dingin bedenimizin dingin haliyle yeni sezonda görüşmek ümidiyle.....

ÖPÜCÜKLER SİZİN İÇİN...............

MOTOR KEYFİ

2009-06-07T04:34:00.000-07:00

Çok severim heyecanı macerayı ama şu ömrü hayatım boyunca anladım ki maceralı heyecanlı işler insanoğluna pek fayda sağlamıyor.

Kötü bir olay yok yanlış anlaşılmasın.

Asıl anlatmak istediğim motorlardı. Özellikle erkekler için hız tutkusu vazgeçilmez gibi görünse de sonu felaketlerle bitebiliyor.

Bu motor bizim yolda görüp sadece foto çekme amaçlı bindiğimiz bir motor. Ama Yavru Kuş bun lara hayran bayılıyor.

Canım benim....

Şimdilik motor keyfini sınırlandırıp engelleyebiliyoruz da gelecek günleri bilemiyorum.

Sevgiyle kalın

KUZEN MELİSA

2009-06-04T23:02:00.000-07:00

(NOT:Foto geçen yaza ait şimdi güzelliklerimiz biraz daha büyüdü:) :) :) :)

Varlığından haberdar olup,kucağıma alıp,mis kokusunu aldığımdan beri sevgisine doyamadığım canparem,maviş gözlüm, güzel yüzlüm, iyi kalplim, tatlı dillim, zeki yavrum, çalışkan tatlım..... canımmmmmmmm..........Kuzen Melisa(benim yeğenim Burak'ın kuzeni)

Senin nezdinde tüm SBS öğrencilerine başarılar diliyorum.

Sen bizim göz bebeğimizsin.

Herşey için herkes için hayırlı bir sınav olmasını diliyorum.

Dualarımız sizinle............

Burak'tan Son Havadisler

2009-05-16T06:41:00.000-07:00

Çooook özledim aslında ben blog arkadaşlarımı hem de çoooook.

Ama hiç zamanım yok.

Bilgisayarın bir tuşuna bile dokunmaya zaman bulamıyorum.

Eskiye göre çok farklı bir meşguliyetim yok aslında ama hep yoğunum, neden ben de bilmiyorum.

Biraz da bilgisayardan kaynaklanıyor, çok yavaşladı neden bilmem. Format atınca düzelir mi acaba?

Yada virüs filan mı?

Bir de ben doktorların radyasyona dikkat çekmelerinden çok etkilendim sanırım.

Telefonla bile eskisi kadar çok konuşmuyorum.

Gerçi biz konuşmasakta yakınımızdaki o ağdan korunmak mümkün değil ama...

...................

Bunun dışında Burakım çok iyi şükürler olsun.Büyümeye devam.

Havaların ısınmasıyla gezmelerimiz de arttı.

Tonguçlara gittik geçen haftasonu cici evlerini görmeye. Siteleri bahçeleri çok güzeldi. Bahçeli bir evde çocuk büyütmek daha rahat görünüyor.

Ahmet Selim ve Annesini de görmek umuduyla kapılarını çaldık ama evde bulamadık.

Ayça önceden haber verecekti de benim gidişim kesin olmadığından haber veremedik. Böyle olunca da görüşme fırsatımız olmadı. Neyse kısmet belki başka sefere. (Ayça ile aynı sitede oturuyorlarmış ta...)

Burakım çok güzel cümleler kuruyor.

Okuldan gelince boynuma sarılıp özledim deyişi var ki çoooook tatlı ya.

Bir de dilinde "Portakal aldık, portakal aldık" diye bi cümle var, hiç vazgeçmiyor.

Ben ona pazardan ne aldık diye soruyordum, O da sayıyordu: "Portakal aldık, elma aldık....." diye.

Sanırım bu cümle ya da portakal sevgisi ağır bastı şimdi hep dilinde, portakal mevsimi geçiyor olsada biz her gün her an portakal alıyoruz.

Bana şirinlik yapmak istediğinde de aynı cümleye başvuruyor.

.................

Ayyy şimdi ben bu yazıyı yazarken de lazımlığına bebeklerini ayıcıklarını oturtup "ka.k.a" larını yaptırıyor.

_K.a.ka deldi mi?

_K. a.ka yaptı bebe.

_ K.a.ka yap ıkacam.

_ Bu yaptı, ayıcık ta yaptı.( yapanlar bir tarafa ayrılıyor)

................

İşte böyle benim minikim.

Eskiden daha çok koşar çoşardı şimdilerde biraz daha sakin. Hatta son zamanlarda çok fazla kucak düşkünü oldu. Azıcık yürüyüp hemen kucağıma almamı isityor.

Hatta almazsam önüme geçip oturuyor.

...................

Bir de ROCCO şekerleri çok seviyor.

Oğlum formuna çok dikkat ediyor sıfır şeker ya. ( bir de annesi edebilse :( :(

...................

Bir de yeni bebelerimiz var, minik minikler.
Domates, maydanoz, sarımsak, soğan.... ektik te. Çok zevkli bir iş.
Çiçeklerimize arkadaş oldular.
Çimlenmeleri büyümeleri çok güzel.
Canım sıkılınca hemen onların yanında alıyorum soluğu.
Keşke küçük bir bahçemiz olsaydı.
Ağaçlarımız olsaydı......
Ne güzl olurdu ya.

.......................

Son havadisler şimdilik bu kadar yakın zamanda yeni haberlerle görüşmek üzere.

Merak edip soran arkadaşlara teşekkür ediyorum.

AALAMA ANNE AAALAMA:(

2009-04-14T04:51:00.000-07:00

Geçen hafta Perşembe günüydü.
Eve geldim.
Olağan iş trafiğinin arasında perdeler, pazar... vardı.

Nedense garip bir neşe ile şarkı söyleyerek perdeleri astım.

Benim bir huyum da sevdiğim şarkı sözlerini sevdiğim kişilerin adlarını kullanarak değiştirmektir.
Malum YAVRU KUŞUMUN sevgisi şüphe götürmez.

Bir taraftan perdeleri asıyorum, bir taraftan pazara da gideceğimi düşünüp telaşlanıyorum hafiften ve bir taraftan da YAVRU KUŞUMA "Suzan suziiii... " türküsünü "BURAK BURKİİİİ" diye kendi bestem ve güftemle söylüyorum.

Herşey çok güzel "BURAK BURKİİİİ" nameleriyle YAVRU KUŞ ta ritm tutup eğleniyor filan.

Anlık bir ses değişimi oldu, hani eskiden kasetçalarlarda kaset sarınca tuhaf bir ses çıkardı onun gibi. Ardından pat çat güüüüm.

V ee ağlamaklı bir ses "Ayağııııım" diye bağırdı.

................
Amaneyn ne olduğunuda kestiremiyorum; ayağıma birşey oldu, ayağıma birşey oldu diye bağırıyorum, ağlıyorum.

Bir anda ayağımın alt kısmına baktım, bir miktar açılmış, kanıyor.
Daha da çok ağlamaya başladım.

Bu arada ritm tutan "BURAK BURKİİİİ" de ağlamaya başlamasın mı. Napıcamı şaşırdım.
Arada ağlamayı kesip yanıma geldi "AAALAMA ANNE AAALAMA" diye teselli etti beni.
Canım yavrum benim, YAVRU KUŞUM benim.
Bir süre birbirimizi teselli ettikten sonra baba kuşu aramak aklıma geldi. Telefonu almak için ayağımın üstüne basamıyorum.
Neyseki YAVRU KUŞUM, can yoldaşım annesine telefonu getirebildi.

Baba kuş eve gelince okuldan arkadaşımın babası sağlık memuru ona bir pansuman yaptırsak yeter diye düşündüm ben.
Gittik ama Emin ağbi:"Belli olmaz kırık olmasa bile yine de alçı gerekebilir hastaneye gitmek en iyisi" diye uyarınca soluğu hastanede aldık.

.............
Offf....
Acil çok feci biryermiş. Hani Allah düşürmesin eksik etmesin sözünün tam karşılığı.
İki saniye içinde bir sürü olayla karşılaştık.
Bir ara ben kendi acımı bile unuttum.
.......
Neyse film çekildi, kırık çıkık türü bişey yok.
Üzerine basmamam için uyarıldı ve ayağımın ön kısmında oluşan açıklık için her gün pansumun önerildi.
Ağrı kesici ilaçlar verildi.
İlk gece eve gelince ben sabahı edemem diye düşündüm ama belki de ağrı kesicilerin etkisiyle de çok rahat bir gece geçirdim.

Üzerine basmadıkça oldukça iyiyim ancak üzerine basınca canım hala yanıyor.

.............
Hafta sonuyla beraber beş gündür dinleniyorum, annem de geldi ohhhh ne güzel bir dönem diycem nerdeyse ama yarın okul var.
Hiç gitmek istemiyorum ya.
..............
İşin bir ilginç tarafı da o gün okulda öğrencilerime bana 1Nisan şakası yaptıkları için hastalıkla ilgili bir şaka girişiminde bulunmuştum.(pek inandıramasamda)
Akşamı gerçek oldu.
Arkadaşlardan birine de keşke biraz tatil olsa dinlenmeye çok ihtiyacım var diye dert yanmıştım.

Tüm bunların ardından tuhaf bir tesadüf müydü bilmiyorum ama beş gündür anne refakatiyle evdeyim.

.................
Ayrıca güzel olan bişey daha vardı, arayan arkadaşlarım, öğrencilerim, velilerim......
Ayyyyyyyy sevilmek ne güzel şey.
Sevmekten de güzel.........
.......
Hasılı geride güzel anıları olan bir kaza olmasını ve kalıcı tek izlerin bu anıları olmasını temenni ediyorum.
Ve yanımdaki CANYOLDAŞIM, YAVRU KUŞUM için Rabbime şükrediyorum.

Herkese kazasız belasız günler diliyorum.

Sevgiler

BURAK'TAN PAZAR LİSTESİ

2009-04-06T11:17:00.000-07:00

_Annem pazardan ne aldık?

_Poooğtaka ağğdık. (portakal aldık)

_Başka ne aldık?

_ Bakkaş aaaama ağğdık.( Başka elma aldık.

_Buz aağğdık.(muz aldık)

_ Çiku ağğdık.( çikolata aldık. => Zaten onu almazsak olmaz)

_ Batades ağğdık.(Patates aldık.)

_ Limoo ağğma.( Limon alma.)

TÜNELİN AÇILIŞINI YAPTIK

2009-03-22T13:45:00.000-07:00

Beşiktaş-Çağlayan-Bomonti bağlantılarını sağlayan tünelin açılışını Sayın Başbakanımızdan önce Burak İsmail bey namı diyar YAVRU KUŞ yapmıştır.

Bunu kendine bir görev değil bir sevgi sunumu olarak adlandırmaktadır Burak Bey.

Gerekli gözlem ve çalışamalarda daim bulunmuştur kendisi.

Dünyaya geldiği günlerde buralar sessiz sakin, hatta Şişlide olmalarına rağmen şaşılası derecede yeşildir.

İstediği gibi rahatça yürüme ihtimali bile vardır Burak Beyin.

Ancaaak günler günler sonra iş makineleri önce gecekonduları bir bir yıkmaya başlar. Burak Bey bu durumdan ilk bir kaç gün pek birşey anlamasa da ilerleyen günler yerini gürültü kirliliğine bıraktıkça uyku düzeni de bozulur Yavru Kuşun.

Hergün bir ev, bulut halinde yükselen tozlar...Anne Kuş ta durumdan şikayetçidir.

Yol yapım çalışmalarına bir de ANTHİLL eklenmesin mi?

Toz buluları ile neredeyse arkadaş olmak üzerelerdir artık.

Arada bir de TIR TIR diye asfaltı delen bir alet vardır ki işte o en can acıtıcı, sinir yıpratıcısıdır.

Tüm mahalle sakinleri tarafından bu makinenin yedi ceddine dualar okunmuştur....

Neyse ki aylar süren çalışmalar bitmeye yüz tutmuştur.

TIR TIRIN yerini aratmayan yeni makine ile tanışırlar.(aşağıda)

Kendisi bay TIR TIR kadar olmasa da rahatsızlık boyutu üst seviyededir.

Tüm bunlara bir de zavallı Anne Kuşun yol maceraları eklenir. Yol çalışması çamur deryasına dönüşmüştür.

Okula gitmek te gelmek te Ferhatın dağları delmesinden daha güç bir iş olmuştur.

Çamur deryası ile geçen ayların ardından bir gün yola konan tahta bir merdven zorunluluğu başlar, çünkü artık geçiş sınırlanmıştır.

Bir iki hafta içinde tahta merdiven macerası da zınk diye bir günde (seçim öncesi hız) gökten zembille inen bir üst geçiş ile sonlanır.

İnanılır gibi değildir olup biten ve değişen yolun hali.

Burak Bey son hali bir gözden geçirir.

Bu yolun yapımı boyunca yaptıklarını, çektiklerini düşünür.

Çooook emeği vardır.

Ama tarihin sayfalarında gizli bir kahraman olarak kalmayı tercih eder.

"Helal olsun Türkiyem"der.

BAHÇESİNDE GÖKKUŞAĞI OLAN OKUL

2009-03-17T11:28:00.000-07:00

... İşin ilginç tarafı okulun yakınlarında yeşillikten başka birşey göremiyor oluşumdu.

Acaba çocukların evleri neredeydi?
Uzaktan mı geliyorlardı?
Belki de taşımalı eğitim yapılıyordu.
Ben neden bunları öğrenmemiştimki.
Buraya gelmeden önce bilmem gerekirdi tüm bunları.

Şimdi de sormaya korkuyordum. Bu kadar güzel şeylerden sonra kötü şeyler duymamak için yine vazgeçtim tüm bu merak ettiklerimi sormaktan.
Okul konusuda zaten şansım hep yaver gitmiştir, hep dört ayağımın üstüne düşerim. (maşallah)

Ama daha önce bu kadar da şanslı olmamıştım hiç.

Bir ara denize doğru baktım. O kadar temiz o kadar duruydu ki su, dibini görebiliyordum.
Berrak suya baktıkça içim açılıyordu. Türkiyede değilde başka bir ülkede miydim yoksa ben? Yurtdışına mı çıktı tayinim nooldu?

Okulun adını da göremiyordum hala. Kapının üstüne başımı kaldırdım.

BAHÇESİNDE GÖKKUŞAĞI OLAN OKUL yazıyordu.

Haydaaaa!
Kumların üzerine baktım, tam da dalgaların vurduğu yerde rengarenk bir gökkuşağı vardı.

Allahım gerçekten çok çok çok güzeldi. Hiç bu kadar tatlı renkleri bir arada görmemiştim. Tam da hayalimdeki cennet.
Hatta bu kadarını hayal bile edemezdim. Ayaklarım yemyeşil yumuşacık çimlerin üzerinden kumlara sonra sıcacık sulara ve rengarenk gökkuşağına değiyordu.

Ruhumdaki huzur ile UYANDIM gördüğüm rüyadan.

NOT: Asıl güzellik görsellikte değil kalpte olmalı, okul, bina, kumlar ve hatta gökkuşağı bile bahane, kalbimizdeki renkler olmadıkça hiiiçbirinin anlamı yok. Tabi bu kadar gerçeği yaşayarak anlamış bulunuyorum bendeniz.
Mezun olduğum günlerde tayin beklerken gördüğüm bir rüyamdı çok etkilendiğim, hala zihnimde kalan.

Kalplerinize gökkuşağı gibi doğan rengarenk sevgiler diliyorum.

BAHÇESİNDE GÖKKUŞAĞI OLAN OKUL

2009-03-16T10:40:00.000-07:00

.....
İlk tayin yerimin bu kadar da güzel olabileceğini hiç beklemiyordum doğrusu.
Hani o bahsedilen mahrumiyet bölgesindeki okullar, köyler, Tükçe bilmeyen çocuklar, çatısı akan, lojmanı olmayan, yolu suyu olmayan yerler...
Hiçbiri gibi değildi.

Ben mi çok şanslıydım yoksa anlatılanlar gerçek değil miydi?

Gözlerime inanamıyordum.
Yemyeşil bir yerdeydi okulum.
Üstelikte deniz kıyısında. Deniz kıyısı demek az kalır dalgalar okulun bahçesine vuruyordu. Burda ders yapmak ne ilginç tatil yapmak gibi. Okulun bahçesi plaj gibi; deniz, kum ve güneş.

Gözlerimi kaldırıp yukarı bakamıyordum bahçeye vuran dalgaları izlemekten. Güçlükle başımı kaldırdığımdaysa yeşilin her tonunu gördüm. Okulun çatısının üstünden bile ağaçların dalları sarkıyordu.

İçim huzur doldu. Herşeyi unuttum birden.

Öğencilerimi bile düşünemiyordum. Halbuki çevrenin en olumsuz haline bile kendimi hazırladığımı sanarak gelmiştim. Meğer o kadar da hazır değilmişim. Bu kadar etkilendiğime göre.

Gerçi bu cennet bahçesinden etkilenmemek çok zordu, hangi insan evladı bu muhteşem manzaradan etkilenmezdi ki.

Kısa bir süre sonra etrafımızda çocuklar toplanmaya başladı. Heyecanım git gide artıyordu. Beni beklediklerini anlatan sözler söylüyorlardı.
Bense herşeyi unutmuş şaşkınlıkla burda nasıl ders yaptıklarını soruyordum.
Onlar çok olağan bir şeymiş gibi alışkanlıkla cevap veriyorladı.

Ayaklarıma değen su beni daha da ferahlatmıştı.
Sanki bu muhteşem manzaraya bu güzelliğe birşey olacak kötü bir haber alacağım diye kimseye birşey sormadan sadece izlemek istiyordum.

ARKASI YARIN...

Yavru Kuşun büyüdüğünü nasıl anlarım?

2009-03-01T09:27:00.000-08:00

Sevgili ve de çok değerli arkadaşımız GÜL hanımdan bize gelen bir mim var.
Cevaben;

Öncelikle Burakımın varlığını çok sevip değer verdiğim bir Hocamızın "Sende bir değişiklik var, güzellik var" sözüyle hissetmiş idim. (Etraftan daha başkaları da bendeki güzelliği farkederek aynı yorumu yapmaya başlamışlar meğer. Yavrum annesine güzellik katarak geldi)

Buna mukabil gelen bir çift çizgi hayatımın varlığından, kahramanımdan, Yavru Kuşumdan, can parçamdan haberdar olmamı sağlamıştı.
Yüz ifademi hiç unutamıyorum; içinde tüm duyguları barındıran ilginç ötesi bir ifadeydi.
Veeee Burakım dünyamızda.

Yumuk ellerin elimi sımsıkı kavradığı günlerin bitip, "Annem kalk diyerek" elimden bilinçli olarak tutuşundan,
"Annniiii" sözünün yerini alan "Annemm" sözünden,
Kaşıklarla biberonlarla yudum yudum süt içen gül dudakların artık bardaktan lıkır lıkır su,süt içebilmesinden,

Yatağında yatıp sadece sağa sola dönebiliyorken şimdi o minicik ayaklarıyla yürüyebilmesinden, hızlı hızlı koşabilmesinden,

Kurduğu anlamlı cümlelerinden ve tatlı sözlerinden,
Dişsiz o pembecik dudakların arkasından şimdi beliren bembeyaz inci dişlerinden,
Kısacık incecik yumuşacık ipek saçların yerine uzun daha sık pamuş şekillendirilmiş saçların almasından,
Önceleri sadece ışığa doğru yönelip tepki verirken şimdi ufacık ayrıntıları bile kaçırmayan, herşeyi farkedip tepkiler vermesinden,

Gördüğü kendinden küçüklere ;kendi çok büyükmüşçesine, en şirin sesiyle "Bebeeek" demesinden,
Dışarı çıkılacağını anladığında çekmecelerden çıkardığı elbiseleri dış kapının önüne koymasından,
Ayakkabılarını iki parmağının arasına sıkıştırıp taşıyabilmesinden,
Başka bir tarafa bakarken kendisine bakıldığını anlayıp alttan alttan bir bakış atmasından(gerçi bunu doğuştan yapabiliyor ya neyse:) :) )
O tombul parmaklarıyla sayıları sayabilmesinden,
Telefonla sürekli teyzesini arayıp annesinden habersizce sohbetler etmesinden,
Yatma zamanı geldiğini anladığında TV nin düğmesine basıp, ışıkları gösterip "kapa kapa" demesinden,
Duyduğu müziklerin ritmine göre dans edip, mırıldanmasından,
Çoraplarını çıkardığı zamanlarda ayaklarını gösterip "Buz omuşşş" demesinden,(biraz daha büyüdüğünde anne sen giyniyorsun ama demesinden endişe ediyorum doğrusu.Malum ben de pek çoraplı duramam)
Severek yediği yemekler için eliyle işaret edip başını iki yana sallayarak "nefiş nefiş" demesinden,

Yavrumun günden güne hızla büyüdüğünü anlıyorum.

Rabbim en güzel günlerini görmeyi nasibetsin.

ARKADAŞIM SPIDER MAN

2009-02-22T05:15:00.000-08:00

Fotolarımız yine müdavimi olduğumuz Cevahir Alışveriş merkezine ait.
Hiç dışarı çıkmamayı planladığımız, yine de dayanamayıp bir hava alalım dediğimizde kendimizi bulduğumuz ilk yer Cevahir oluyor.

Yavru Kuşun doğum günü kutlamaları için hepinize çok teşekkür ediyoruz.

Yavru Kuşum neler yapıyor nasıl derseniz; akıl almaz bir hızla ve tatlılıkla büyüyor. Son günlerimizin gözde oyuncağı arabalar ve oyunları da arabalar üzerine kurulu.

Iın ıııııııııığğğn diyen tatlı dilleri yememek çok zor oluyor, zor tutuyorum kendimi.

Bazen kendimi oğlumla beraber bir arabada Yavru kuş şoför mahallinde bende yanında ana kraliçe otururken hayallerin içinde bile buluyorum. İnşallah o günleri görmek te nasibolur.

......

Arkadaşımız spider man i incelemek, dokunmak güzeldi de, araba hareketlenince azıcık korktu Yavru Kuşum.

Arabalar ne kadar önemli imiş oğlan çocukları için meğer ben bunu şimdi anlyorum Burakla beraber.

.........Konuşmaları da çok hızlandı, hemen hemen herşeyi her kelimeyi söylüyor. Cümle kurma pek hızlı olmasa da kendini, derdini, sıkıntısını, sevincini anlatabiliyor.

Yanlız arada çok ıııı ıııı ıııı gibi sesler çıkarıyor. Sanırım bu konuşmak için yeterli kelimeleri bilemediğinden ve heyecanından kaynaklanıyor.

Ve çok fazla mişli geçmiş zamana yönelik konuşmalar yapıyor.

Tabi en başında "kığğğmış" "kığğılmış" var.

_Annemmmm kığğğğmış.

_ Ne kırılmış annem?

_ Düşmüş.

_ Ne düşmüş annem?

_ Düşmüş kığğğğılmış.

Geçen akşam koşuştururken odanın içinde yere düştü.

Yüz ifadesi acındırık acındırık:

_ Annnemmm düşmüşşş kığğğğılmış.

_ Nooolmuş annem?

_ Elim kığğğılmışşşş.

Allah gören de gerçekten eli kırılmış sanır. Hani düştüm acıdı of oldu filan diye birşey yok,"elim kığıılmış"

Bu arada okulumuz tam gün oldu.

İçim darlandı, sıkıldım, kırıldım, gitmek istedim,hevesim kırıldı........ derken ATLATTIM.

Bakıcının çocuğunun olması ve sabahtan onu bırakacak kimse olmayışı beni ve bakıcımızı da çok üzdü. bir gün beraber geldiler iyi oluyor aslında ama ikisinin bakımı zor. Çocuğun sabah erken uyanması zor oluyor. Burak onunla oynamak istiyor uyumuyor.

Okulda 4.sınıf okuttuğum için branş öğretmenlerinin dersleri boş oluyor, m.yardımcısından rica ettim sabah hiç değilse bir iki günümü sabah derslerini boş olmasını, yok ben öyle dememişim tam tersini yapmış.

Bir gün sabahtan boştu gitmiş onuda kaydırmış.

Nasıl sinir oldum tekrar konuşmaya gittim,bana:

_Yapmak zorunda mıyım? demez mi?

Allahım ne biçim tuhaf bir şey ya.

Tabi bu durumda denecek bir söz bulamadım.

_Hiç bişey yapmak zorunda değilsiniz tabi ki deyip çıktım.

Bu durum beni daha da üzdü. Keşke onu muhattap görüpte böyle bir konuşma yapmasaydım.

Geçen hafta bir iki gün kafamı kurcaladı bu mevzu ama geçti atlattım. Sinir olup onu gördükçe gıcık ta olmamaya karar verdim. Herkes hayatta karakterini yaşıyor değişmez şeyleri fazla zorlamamak gerek.

Ama bu dönem bu günler öyle böyle geçecek geriye yapılan iyilik ya da kötülük kalacak.

Yine de çocuğu olmayan biri olduğu için belki bu durumu kullandığımı düşünmüş olabilir diyorum. Anne baba olmayan anlayamaz.

İşte bunlardan sonra etüt çalışması da yapmayarak erkenden çocuğumun yanına gelme kararı aldım. Okul çıkışları artık oğluşumla bol bol gezmeyi planlıyorum nasipse.

İyi haberlerle görüşmek üzere.....

İYİKİ DOĞDUN YAVRU KUŞ

2009-02-11T08:17:00.001-08:00

8 Şubat 2007, 12:20…

Dünyama bir güneş doğdu…

Hayatıma gökkuşağının en güzel renkleri demet demet serpildi..

Gözlerim güzelin en güzelini gördü.

Ellerim yumuşağın en yumuşağına dokundu..

Kalbim doyasıya sevmenin tadını aldı..

Gerçekten sevmek buymuş dedi yüreğim..

Geceleri sabaha kadar uykusuzca izledim izledim;

doymadım daha bak dedi gözlerim.

Kokladım kokladım içine çek; derin derin içine çek dedi ciğerim..

Ohhh mis bu mis.. mis gibi değil mis bu..

Göğsüme alıp nefesini dinledim.

Bir an duracak diye korkular doldu içime.

Sanki yorulacakmış gibi geldi nefes alırken.

Yapabilsem dedim onun yerine ben nefes alabilsem.

O yorulmasa..

Minicik ellerine dokundum.

Avcumun içine aldım.

Bütün gücümü onun ellerine bırakmak istedim.

Ağladığı ilk an daha canımı vermek istedim.

Ah yavrum ah yavrum diye kıvrandım onun ağlamasıyla..

O gül gibi dudaklarıyla tebessüm edince bulutların üstündeydim.

O nasıl bir gülüş.

O nasıl bir tad.

Nasıl bir mucize…

Hayat buymuş meğer..

Dünya buymuş..

Annelik buymuş…

Canımdan bir can doğdu..

Yavrum oldu..

BURAK İSMAİL’ im doğdu..

Yaşamaya yıllar yetmez,ömür yetmez, anlatmaya kelimeler yetmez...

Yavrum İYİ Kİ DOĞDUN, İYİ Kİ VARSIN, İYİ Kİ BENİM OĞLUMSUN.
Nice güzel seneler birlikte sağlıkla huzurla geçsin...

ÖPÜCÜĞÜN EN GÜZELİ

2009-02-06T09:05:00.000-08:00

Selam uzun süredir sohbetlerinden uzak kaldığım, özlediğim, özlendiğim blog arkadaşlarım.

Hakikaten uzun zaman oldu.

Nerelerdeyim?

Aslında çokta fazla uzaklaşmadım buralardayım. Hayat koşuşturmacası içinde kayboldum desem açıklayıcı olur sanırım.

Karne dönemi yoğunluğu derken tatil ve bir memleket gezintisi sonucu uzak kaldım sizlerden. Arayan soran merak edip uhuuu diye kapı tıklatandan Allah razı olsun.(Emine,Şirin, Zeynep, Rumeysa, Yasemin,Muko)

Bu arada uzun zaman önce YASEMİN beni mimlemişti, nihayet cevaplayabildim.

Bir de RUMEYSA VE YASEMİN de mimlemişler. Çok teşekkür ediyorum.Onu da cevaplıyorum.

En sevdiğim kelime?

Yavru Kuşumun bana "ANNEM" demesi.

En nefret ettiğim kelime?
Nefretle söylenen sözler.

Beni ne heyecanlandırır?
Yeni yerler görmek,yeni hayatların içine girmek, yeni insanlar tanımak.

Heyecanımı ne öldürür?
Uzun zaman emek verdiğim şeylerin beklediğim gibi sonuçlanmaması.

En sevdiğim ses?
Yavrumun sesi.

En nefret ettiğim ses?

Beni kızdırmak için kasten kötü konuşanların sesi. (Kasıtlı kötülüğü hiç affedemem!)

Hangi mesleği yapmak istemem?
Hakim olmak istemem.

Hangi doğal yeteneğe sahip olmak isterim?
Kalbinde sıkıntısı olan herkese huzur vermek,

herkesi sevebilmek,

çaresiz gibi görünen dertlere çare bulabilmek,

çoooook geniş bir yüreğe sahip olabilmek....

Kendim olmasaydım kim olmak isterdim?
Hiçkimse.

Nerede yaşamak isterdim?
İstanbul iyi de, köy hayatını da seviyorum ben. Kararsızım bu konuda.

En önemli kusurum?
Öfkelendiğimde bazen kontrolü kaybedebiliyorum.

Bana en fazla keyif veren kötü huyum?
?.....

Kahramanım kim?
Babam ve oğlum.

En çok kullandığım küfür?
Tüküreyim senin .....

Şu an ki ruh halim?
Aceleci(Burak uyanmadan bitirmeliyim.)

Hayat felsefesini hangi slogan özetler?
İsdediğin gibi ol, rahat ol, mutlu ol, herkesi (enazından çoğunu) sev.

Mutluluk rüyam nedir?
Yavrumun varlığı, sağlıklı,huzurlu,imanlı büyümesi ve onun hayat boyu yanında olmak.

Mutsuzluğun tanımı?
Yavrumun mutsuz olması, ondan ayrı kalmak...

Nasıl ölmek isterdim?
?...

İmanlı.

Öldüğümde cennete gidersem Allahın bana kapıda ne söylemesini isterim?

Sevdiği kullarından olduğumu duymak isterim.

Diğer mim:

Yakınımdaki bir kitap=> Öğretmenin Günlüğü (Yaşanmış Eğitim Öyküleri)

161.Sayfasındaki 5.cümle=> Gelecekte ne olacağımızı bilmiyorduk, liseyi bitirmek üzereydik fakat idealimiz ve hayalimiz yoktu veya hala belirginleşmemişti.

En yakın zamanda yeni haberlerle görüşmek üzere sevgiler.

YİNE YENİ YENİDEN CEVAHİR

2009-01-02T11:44:00.000-08:00

_Size söylüyorum, bu kadar pahalı kira üstüne bir de kriz, işte böyle tek tek gider dükkanlar.
Biraz indirim yapın yahu,kızdırmayın beni.

_ Tamam anne asabi olmıycam.

Krizi benim yöntemlerimle halledicez.

Bakalım bir dahaki gelişimizde durumu düzeltmiş olacaklar mı?

_A aa bu ne güzel bir çocuk, aynı ben.

Çok şeker di mi anne?

_Alan da pek geniş hani. Herkes aynı yere toplanmış buraları keşfeden yok.

Tam bana göre ışıklı, geniş, ilginç biryer. Dön dön doyamadım ben.

....................

Yavru kuşla yapılan bir Cevahir gezmesinden kalanlar.

Onun için güzel, eğlenceli bir gezi oldu.

Sevgilerle...

KAR BEKLERKEN...

2008-12-22T09:35:00.000-08:00

Karlı bir aksamdı

Ankara da Son kez elele yürümüştük

Bitmesin istediğim yola kısacık beraberliğimizin bütün anılarını sığdırmıştık...

Yazarsın bana demiştin bende yazarım sana sık sık,

Ağlıyordum,

Sen görmeyesin diye kaldırmıyordum başımı

Elimi daha sıkı tuttun

Anlıyordum

Bu ayrılığa dayanmıyordu kalbim...

Öğrettiğim çiçek adlarını unutma dedin,

Kelebekleri kitap arasında kurutma,

Sık sık fotoğraf çektir yolla bana,

Kitaplarım sana emanet, incitme kimseyi, kin büyütme kalbinde beni bekle...

Yol bitti gidiyordun artık,

Gittin!

Sokakta gördüklerimi filmdeki aktörleri sen sandım bir süre,

Kin büyütmedim kalbimde söz vermiştim sana diye,

Kitaplarını okudum kelebeklere dokunmadım,

Öğrendiğim çicek adlarına yenilerini ekledim,

En çok fesleğeni, çoban heybesini, aksam sefasını sevdim.

Seni beklerken çok sey öğrendim,

Yolunu gözlediğim, sevdiğim ilk adam

Nasılsa bulacaktır seni diye her görüşümde aynı güçle seslendim;

Uçak babama selam söyle,

Beni kötü rüyalarımdan uyandıran, sevdiğim ilk adam bir bilsen!

Seni nasıl özledim.

Kar yağıyor şimdi otuz yaşım bitti.

Kitapların bende, kelebekler gibi kar taneleri,

Kendi yolumda yürürken hiç unutmadım o cümleyi;

Selamını aldım babacığım

Kin büyütmedim kalbimde,

Küçük kızının gözleri;

Hala senin çiceklerinde.

Uçak!

Babama selam söyle....

İCLAL AYDIN

"ALO"

2008-12-19T08:00:00.000-08:00

Telefonu açar açmaz “alo” deriz ama niye bu kelimeyi kullandığımızı bilmeyiz. Hergün kim bilir kaç kez kullandığımız bu sözcük, gerçekte telefonun mucidi İskoç Graham Bell’in sevgilisinin kısaltılmış adı.
Sevgilisinin tam adı: Allessandra Lolita Oswaldo.
Bell, 1876’da telefonu icat edince ilk hattı sevgilisinin evine çeker. Telefon çalınca arayanın sevgilisinden başkası olmayacağını bildiğinden açar açmaz “Allessandra Lolita Oswaldo” der. Daha sonra bu ismi kısaltır ve “ALO” demeye başlar. Sevgilisi Bell’in deneylerinden sıkılıp onu terk eder.O sırada telefon hatlarının sayısı giderek artar. Bell’i başka insanlar da arar.Fakat O telefonu her çaldığında sevgilisi sanarak “ALO” der ve herkes ondan duyarak alo demeye başlar.Bu elime o günden günümüze kadar gelir.

YASEMİN'İN ÇİÇEKLERİ

2008-12-14T10:20:00.000-08:00

İlkokuldayken okuma parçalarında ya da sorularda kullanılan isimlerde hiç Yasemin geçmezdi.
Her isim olurdu.
Ama Yasemin olmazdı. (Ben de ismime hayran:) :) )

Birgün Türkçe kitabındaki okuma parçalarından birinde YASEMİN'İN ÇİÇEKLERİ vardı, okuma parçası olarak.

Sanıyorum ilkokul 3.sınıf Türkçe kitabıydı.

Çok sevinmiştim.

YASEMİN'İN ÇİÇEKLERİ.

Bunlar da benim evimdeki çiçeklerden bazıları. Çok severim çiçekleri. Ekmeyi, dikmeyi, sulamayı. En çok ta büyüdüklerini izlemeyi severim.

Küçücüktür birgün önce baktığınızda ama birgün sonrasında yemyeşil tazecik bir filiz belirir.

Yeni bir hayat, umut verir insana.

Ben çiçeklerin yapraklarını da çok severim. Değişik yapraklı çok güzel çiçeklerde var mesela. Beyaz-yeşil karışımı, kırmızı- yeşil karışımı ebruli sanat eserleri. İzledikçe, kokladıkça, dokundukça doyamam. Rabbim cennet nasıl bir yer diye geçiririm aklımdan. Güzelliklerin en güzeli nasıl bir güzel diye merak ederim, Yaradanı düşlerim.

Ben çiçekleri çok severim.
Çiçekleri seveni de severim.
En çok ta çiçekleri varedeni severim.

Bu ikisi de ana kız aslında bakmayın böyle farklı durduklarına:) :)
İlk halini bir çiçekçiden almıştım. Sonra kurumaya yüz tutunca tohumlarını çimledim, kızı böyle doğdu. Sanırım biraz babasına benzedi:)
İsimlerini kadife çiçeği olarak biliyorum.

Bu da geçen sene yavru olarak Koçtaş'tan aldığımız salon çiçeği. İlk günlerde sararıp solmuştu ama şidilerde maşallahı var, yerini pek bir sevdi, büyüdükçe büyüdü serpildi.

Daha başka çiçeklerim de var.( Hem gerçek anlamda hem mecaz; hani okuldakilerde var ya:) :)

Çocukta Dil Gelişimi Evreleri

2008-12-11T12:35:00.000-08:00

Ağlama Devresi: (0-3 ay)

Bebekler ağlarken çeşitli sesler çıkarırlar. Bu sesler ileride konuşmada kullanılacak seslere temel teşkil eder. Bu dönemde bazı ünlü ( o,u, a) ve ünsüz( n, g, m) sesleri ağlarken, esnerken, çığlık atma sırasında, homurdanma şeklinde çıkardıkları görülür.

Babıldama Devresi: ( 3-6 ay)

Bebekler bu aylarda ünlü ve ünsüzleri birlikte çıkarmaya başlarlar. Örneğin baba, mama,dede gibi. Bu sesler ilk kelimeleri oluşturaya başladıktan sonra da devam edebilir.

Çağıldama (heceleme) Devresi: ( 6- 12 ay)

Bebeğin konuşma ile ilgili organlarının oluşması ile bebek artık ilk hecelerini çıkarmaya başlar. Bir yaş civarında ilk kelime ortaya çıkar.Bu dönemin sonlarına doğru artık çocuklar kendi ana dillerinin vurgulamalarına benzer tonda sesler çıkarırlar.

Tek Sözcük Devresi: ( 1-2 yaş)

Konuşma açısından kritik bir dönemdir. Bu dönemde çocuğun ilgisi konuşmadan çok çevreyi keşfetmeye yöneliktir. Çocukların çıkardığı tek sözcükler önce çok anlamlıdır. Bir sözcükle pek çok şeyi anlatmaya çalışırlar. Bunun başlıca sebebi çocukların nesnelerin adlarını bilmemeleridir.

Kelimelerin Birleştirilmesi Dönemi: ( 1,5 – 2 yaş)

1,5 – 2 yaş arası çocuklar iki kelimeyi arka arkaya söyleyerek cümlecikleri kurmaya çalışırlar. 2 yaşından sonra ise iki kelimeyi birleştirerek basit cümleler kurmaya başlarlar.

2,5Yaş civarında kelime hazineleri ortalama 300 civarındadır ve gramer yapısı da hızla gelişmektedir. 2,5-4 yaş arasında sürekli soru sormak ve konuşmak ister. Bu dönemde çocuk çok şey söylemek isteyip de sözcükleri hemen bulamadığı için zaman zaman konuşmanın akıcılığında tutulma görülebilir.Zamanla 3-4 yaş ve daha fazla kelimelerle cümleler kurabilen çocuklar, 5 yaşında artık duygularını,isteklerini rahatça ifade edebilecek, karmaşık bir gramer yapısını kullanabilecek duruma gelmişlerdir.Fakat yine de çocuklar arasında bireysel farklılıklar görülebilir.

Dil gelişimi hususunda ana babaların şu hususlara dikkat etmeleri gerekir: · Çocukla bol bol konuşunuz ve sizi dinlemesini sağlayınız. · Çocuğu konuşturunuz ve dinlediğinizi hissettiriniz. · Konuşma hatalarını anında düzeltiniz ama asla zorlamayınız. · Çocukla birlikte bol bol kitap okuyunuz.

Çocuk Edebiyatı/Mustafa Ruhi Şirin

GÜLEN YÜZLER OLSUN

2008-12-08T13:43:00.000-08:00

İçimizdeki tüm güzelliklerin ortaya çıktığı,

kalbimizin dolup dolup taştığı,

mutluluktan kabına sığamadığı,

yeşillerin en yeşil baharların en taze olduğu,

yavruların ana kucağına sokulduğu,

anaların yavru özlemini dindirdiği,

göçenlerin rahmet edildiği,

sofraların bereketlendiği,

hüzünlü, buğulu gözlerin güldüğü,

merhametin bol olduğu,

şükrün çok olduğu,

gariplerin hatırının sorulduğu,

umutların dirildiği,

cennetin kokusunun duyulduğu,

kırgınlıkların unutulduğu,

sevgilerin damla damla çoğalıp deryalar olduğu,

gidilen yolun sonunda yarin olduğu,

açılan ellerin dolduğu,

verilenlerin kabul olduğu,

çiçek çiçek miss gibi,

güzelliklerin en güzeli gibi

GÜLEN YÜZLERİN OLDUĞU BİR BAYRAM OLSUN.

ÇİLEK TOHUMUM

2008-12-04T11:08:00.000-08:00

Çilek Tohumu

Ben hayatımda hiç çilek tohumu görmedim.

Bu yüzden sana bir ad verseydim Çilek Tohumu derdim.

Senin gibi güzel olduğunu hayal ederek

Kalbimi verirdim ona

Ruhumu bağışlardım önünde

Senin düşlerimdeki Çilek Tohumu olduğunu hayal ederek!

Bora Eke

EĞLENELİM DEDİK

2008-11-29T09:45:00.000-08:00

Alperen, Aslı ile Yavru Kuş biraraya gelirse....

Bu fotoda da udi hanımın yanında Burak vardı, vardı ama yakalayabilene.

Çok güzel saatler geçirdik,eğlendik.

Şarkılar türküler...

Bendeniz hastaydım ama hasta hasta Gül arkadaşıma eşlik edip oynadım bile(hatırı için canım yoksa hiç sevmem oynamayı:) :) )

Ama Gül öğretmenin de hiç oynayası yokmuş: ) Zordan zordan bir oynadı bir oynadı, döktürdü.

Dönüşte Burakla beraber biraz erken kalktık, yürüyelim dedik ama yağmur yürüyüşümüzü kısa kesti.

Burak yürürken uyumaya başladı bir de. Kamera şakası gibiydi.Katıldım gülerken. Yavru kuşum benim çok çok tatlıydı. Hem yürüyo hem elindeki kalemi düşürmemeye çalışıyor hem de arada gözleri kayıyor uyuyacak nerdeyse.

Uyku saati olmasına rağmen o neşeli ortamı bırakıp uyuyamadı tabi orda.

Hani komik resim sayfalarında yemek yerken filan uyuyanlar varya onlardan daha da komik. Yürürken uyuyan YAVRU KUŞ.....

Bir ara kucağıma aldım, hemen göz kapakları gitti, elindeki kalem yere düştü. "ıhhh düşti, düşti" diye açtı gözlerini.

Yere bıraktım açılır gibi oldu sonra bir iki adım sonra yine aynı şey. Gözler kayıyor...

Ayy sabahki eğlenceden çok YAVRU KUŞUN yoldaki haline gülüp eğlendim.

Canım benim,biricik oğlum, bitanem, UYKU KUŞUM(evde uyutamıyoruz ama:) )

24 KASIM ÖĞRETMENLER GÜNÜ

2008-11-25T13:42:00.000-08:00

Öncelikle günümüzü kutlayan arkadaşlara çok teşekkür ediyorum(YASEMİN, ŞENGÜL, AYŞE, MUKO, KAAN-SEVİL)

....................................

Mustafa öğretmenin tayini çıkmış,küçük şirin bir köye gitmişti.

Köye gidince köyün muhtarı gel de gel bize, diye tutturmuş. Öğretmen o geceyi muhtarın evinde geçirmiş. Tabi evde köy halkı toplanmış , merak içindeler yeni öğretmen nasıl biri diye. Merakla bakan gözlere "güne bakan" tarlalarını anlatıyordu. Evet evet yeni öğretmen Trakyalıydı. Günebakanların yetiştiği yerden.

Muhtarın oğlu Doğan, yeşil gözlü, keskin bakışlı ve köyün en afacan çocuklarındandı. Bu yıl okula başlayacağı için annesi çok seviniyordu. Çünkü Doğan evde kimseye rahat vermiyordu. Komşunun tavuklarını kovalar, kedilerin kuyruğuna teneke bağlardı. Babasının hayvan otlatırken kullandığı kızılcık sopasını at yapar,köy meydanında koşturup dururdu. Okula başladığında Mustafa öğretmeni epey yoracağa benziyordu.

Mustafa öğretmen lojmana yerleşmiş, Doğan okula kaydolmuş okuma yazmaya geçmişti bile.

Köy halkı öğretmeni çok sevmiş, Onun ihtiyaçlarını elden geldiğince karşılamaya çalışıyorlardı.

Köye bahar gelmiş, kışlık giysiler yerini baharlıklara bırakmaya başlamıştı. Mustafa öğretmen de kalın yün çoraplarını çıkarmış ince çoraplarını giymişti. Çorabındaki küçük deliğin farkında bile değildi.

Doğanın babası o hafta kasabaya alışverişe gidince Doğan için de bir çift çorap almıştı. Eve geldiğinde Doğan bu hediyeye çok sevindi ama büyük bir eksiği vardı bu çorapların.

Eline aldığı makasla çorabın eksiğini gidermeye çalışırken annesine yakalandı.

Annesi:

_ Oğlum napıyorsun neden kesiyorsun?

Doğan:

_ Ama anne bunu kesmeyi (ökçesini göstererek) unutmuşlar, öğretmeniminki kesikti.

................................

Tüm yavrulara herşeyimizle en doğru şekilde örnek olmabilmek ümidiyle.

PSİKOSOSYAL GELİŞİM DÖNEMLERİ

2008-11-20T22:50:00.000-08:00

Son okuduklarımdan kısa alıntılar:

(0-18 ay)

TEMEL GÜVENE KARŞI GÜVENSİZLİK

Bebekler hayatlarının ilk birkaç ayında etraflarındaki dünyaya güvenip güvenemeyecekleri konusunda bir izlenim edinmektedirler. Bu güven duygusu başkalarının güvenilir ve tutarlı olduğunu bilme duygusunu ifade eder. Bebekler annelerinin davranışlarında güvenebilirlik sezdikleri zaman onlara karşı temel bir güven duygusu geliştirirler. Örneğin, bebek ağladığı, acıktığı veya altını ıslattığında hemen rahatsızlığı giderilebiliyorsa annesine güvenebileceğini anlar. Buna karşılık bebek ihtiyacı olduğu zamanlarda annesini yanında bulamazsa ona karşı bir güvensizlik duygusu geliştirir.

......

İnşallah hepimizin yavru kuşları bu dönemi "Temel Güven" duygusunu kazanmış bir şekilde atlatır.

SEVGİYLE KALINIZ.

GECE BAHÇESİ

2008-11-17T10:46:00.000-08:00

Severek izliyoruz.

Ailecek izliyoruz.

Bayılıyoruz.

Hatta ve hatta tüm apartman, mahalle, şişli, istanbul........ diye devam eden bir izlenme rekoru kırmak üzere TRT:)

Kahramanlarımız MAKA PAKA, APSİ DEYZİ, İGIL BİGIL, NİNGİ NONG......

Hele o çıkardıkları sesler:) Kaynadım ilk izlediğimde. Şimdilerde biraz alıştım hallerine seslerine, ilk izlediğim kadar kaynamıyorum.

"YAVRU KUŞ" çok beğendi.

Normalde hemen sıkılır geçerdi ama onları daha uzun süre izliyor.

Onların yaptığı hareketleri de hemen öğreniveriyor. Az önce de ningi nong dönüyor YAVRU KUŞUM da eliyle çevirme hareketi yapıyor.

İzlemek isteyenler için TRT ÇOCUKta saat:20:30 ve sanıyorum gündüz 12:30 da da varmış.

İYİ SEYİRLER

ÇİÇEKLERİMDEN PİNOKYO

2008-11-14T14:34:00.000-08:00

"YALAN SÖYLEMEYİN HERKES ÇOK KIZAR!"

KEŞKE

2008-11-08T15:00:00.000-08:00

OLSA...

* Bebek olsam ama anneliğin tadını bilsem.

* Burak'ımla, yavru kuşumla ebedi saadete erebilsem.
(tüm sevdiklerimle)

* Annemle babamın kollarında olsam, yorulana kadar onları öpebilsem.

* Yesem yesem incecik kalsam.

* Birkaç tane YASEMİN olsam herbirini ayrı yerlere gönderebilsem. (nurani varlık)

* Ellerimde derman olsa her hastaya verebilsem.

* Algılama sorunu olsa bile her öğrenciye her konuyu kavratabilsem( tam öğrenme)

* Eve girdiğim anda aklımdan geçen herşey anında oluverse( yemek, temizlik, ütü....)

* Sessiz sedasız bir şehirde yaşayabilsem.

* Uçabilsem.

* Hep beyaz giysem, hiç kirlenmesem.

* Yeşilliklerin içinde uzun derin bir uykuya dalabilsem.

* Kendi tasarımlarımı dikebilsem.

* Dünyaya arş arş gökyüzünden bakabilsem.

* Gördüğüm en güzelde her güzelde yaradanı görebilsem.

* Şu ülkeyi yönetenlere yüzyüze bir iki kelam edebilsem.

* Geçmişin en gıcık en acı hatıralarını zihnimden silebilsem.

* Sokakta kalan kimsesiz kimseye kimse olabilsem.

* Şol cennetin ırmaklarından kana kana içebilsem.

* Kalbimdeki yaraları iyi edebilsem.

* Kötülük yapanlara iyilik edebilsem.

* Öfke anında su gibi olabilsem.

* 2 gün okul beş gün tatil yapabilsem.

* Her apartmana bir bahçe yapabilsem.

* Pahalı olan herşeyi ucuzlatabilsem.

(hatta herşey bedava olsa fena olmaz)

* Önüme çıkan tüm engelleri aşabilsem.

* Ölmeden ölebilsem.

* Hergün herşeye yeni baştan başlayabilsem.

ÖMÜR BOYU, HATTA EBEDİYETTE SEVDİKLERİMLE OLABİLSEM........................................................

İKİ YAŞ SENDROMU

2008-11-05T11:33:00.000-08:00

Burak'ın iki yaşına sayılı günler kala Çocuk Gelişimi ve İki Yaş Sendromu ile ilgili okuduklarımdan kısa alıntılar:

(Henüz Burakta bu sendroma ait bir iki semptom tespit edilmesine rağmen ne kadar zor bir döneme girmek üzere olduğumuzun sinyallerini almış bulunmaktayım. Özetle VAY ANAM VAY...)

Çocuğunuz artık bebeklik döneminden çıktı, büyüdüğünü ve bağımsız hareket edebildiğini görüyorsunuz, artık size uyumlu olabilme ve sözünüzü dinleyebilme zamanı geldiğini düşünüyorsunuz belki ama henüz buna hazır değil çünkü 2 YAŞINDA!!

Bu yaş dönemi anne - babaların çocuk gelişiminde en çok zorlandıkları ve yoruldukları dönemdir. Yemek yemede direnme, uyku uyumak istememe, söz dinlememe, anne-baba-arkadaşa vurma - ne denirse tam tersini yapma, kendisini yerlere fırlatma, kafasını vurma . Bebeklik dönemi sonrasında size uyum sağlamasını beklerken bu inatlaşmalar ya da öfke nöbetleri nereden çıktı demeyin. Çünkü çocuğunuz özerklik döneminde .( 12-36. aylar )

Özerklik dönemi çocuğunuzun kendisini ortaya koyduğu, her şeyin kendisinin olmasını istediği, istediği kıyafeti giymek istediği dönemdir. Bu ısrarlı çabaları sizi ne kadar yorsa , sinirlendirse de tüm bunları bir geçiş dönemi olarak kabul etmek ve bu döneme her şekilde hazırlıklı olmak zorundasınız. Eğer bu dönemdeki abartılı tepkilerinin yaşının bir özelliği olduğunu ve neler yapılması gerektiğini bilirseniz bu dönemi daha rahat bir şekilde atlatabilirsiniz.

Bu dönemde çocuklarınızın özerkliğini engellememeniz gerekiyor, oysaki bir çok anne doğru davranışı göstermek için bu dönemde HAYIR! kelimesini sıklıkla kullanıyor. Bu tip engelleyici davranışlar çocuğun uyumsuzluğunu daha fazla arttırarak gelişimini olumsuz etkilemektedir. Dünyayı, çevresindeki nesneleri , kişileri tanımaya ve keşfetmeye yarayacak tüm yetilere sahip ( yürüyebiliyor, kavrayabiliyor,basit olaylar arasında bağlantı kurabiliyor, koşabiliyor,yemek yiyebiliyor, hatta sorular sorabiliyor) olan çocuğunuz bu enerjiye sahip.

Ne kadar çok nesneye dokunursa, ne kadar çok soru sorarsa , kendisini ne kadar çok ortaya koymaya çalışırsa gelişimi o kadar sağlıklı olacaktır. Soru sorması engellenen bir çocuğun ileride kendine güvensiz, içe dönük kişilik özelliklerini göstermesi beklenebilir. Öfkesi engellen bir çocuk ise bu duyguyu zamanla kendisine yönelterek ısırma vb davranışlar gösterebilir.

Çocuğunuzun özgür olabileceği alanlar yaratmalı ve kendisini , duygularını tümüyle ortaya koymasına izin vermelisiniz.

Onunla inatlaşmayın, çünkü bu inatlaşma ve öfkelenme onun kontrol edebileceği bir düzeyde henüz değil. Kendisinde var olan enerjisini boşaltabilmesi için gün içerisinde bol bol dışarı çıkarın, koşsun,hoplasın, zıplasın, güvenliğini tehdit etmediği sürece istediği her şeye dokunsun, bu onun mutlu olmasına ve gün içinde size daha uyumlu davranmasına neden olacaktır.

Eğer yapmasını istemediğiniz bir davranış var ise o zaman kızma, engelleme, cezalandırma gibi davranışlar göstermeyin. Yapacağınız uzun süreli açıklamalar da bu yaş dönemi için pek işe yaramayacak.

Yapmanız gereken ilgisini dağıtmak olsun. Dikkatini başka yöne çevirmede yaratıcı bir anne - baba olursanız işiniz daha da kolaylaşacaktır. Bunu sağlamak için onun gözüyle dünyaya bakabilir ve oyunları kullanabilirsiniz.

( örneğin: yemeğini yememek için size direniyorsa bir portakal ya da elmayı komik bir kukla haline getirerek – sevimli bir ismi de olsun – bu kuklaya yemeği yedirmek gibi) Bunda da direnirse ikinci oyunu bulun, ilgi alanlarını keşfedin eğer resim yapmaktan hoşlanan bir çocuğunuz varsa bir tabak, bir çocuk , bir sevdiği yemeği birlikte çizin ve sonrasında bir hikaye oluşturarak olumlu davranışı pekiştirin. Bu onun eğlenmesini sağlayarak dikkatini çekecek ve size olan uyumunu arttıracaktır. Bu tip aktiviteleri onunla yapabilmeniz için yeterli zamanınızın ve sabrınızın da olması gerekiyor, çocukları ile yeterli iletişimi kuramayan, kendisine zaman ayırmayan / ayıramayan , çalışan annelerimizle ( babalarımızla ) çocukları arasında bu dönemde daha fazla çatışmalarla karşılaşabiliyoruz. Bu nedenle annelerimizin – babalarımızın öncelikle kendilerine gün içinde zaman ayırmalarını (çay zamanları, yürüyüş zamanları, sohbet zamanları, gazete-dergi zamanları) istiyoruz.

Çocuğunuzu bu dönemde uyumsuz, iyi yetiştirilmemiş ya da kötü bir çocuk olarak asla tanımlamayın. 3 yaş sonrasında size ve koymuş olduğunuz kurallara uyum sağlayabilecek gelişim düzeyine sahip olacaktır. Çocuğunuz büyürken içinde bulunduğu gelişim dönemini çok iyi tanımalısınız, çünkü bazen normal olan davranışlar anne-babalar tarafından problem olarak değerlendirilebiliyor. Bunu ortadan kaldırmak için uzman kişilerden gelişim danışmanlığı alabilirsiniz.

Yazan: Psikolog Eda GÖKDUMAN

Anne ve babaya düşen görevler
Bu dönem anne-baba ve çocuk arasında ilk çekişmelerinde yaşandığı bir dönem olduğu için, onların dengeli ve tutarlı davranışları oldukça önemli. Her şeyden önce anne-baba bu olumsuz tutum ve hırçınlıkların geçici bir durum olduğunu bilerek sabırlı davranmalı, çocuğu katı bir düzene zorlamadan, soğukkanlı bir biçimde çocukla gereksiz çekişmelere girmeden ilgisini oyunlara yönlendirmeli. Psikolog Yazıcı anne ve babalara şu uyarılarda bulunuyor

“ Anne - baba çocuğu korkutmamalı, öfkeyi dindirmek için çocuğun her istediğini yapmaktan kaçınmalı,davranışla uyumlu olmayan gereksiz cezalar uygulamamalı, çocuğun öfkeli davranışları anne-babanın öfkesine yol açmamalıdır. Zaten çocuğun problemi, sakinleşememektir. Anne baba da sinirlenirse çocuğun öfkesi beslenir. Doğru olan çocuğun yanından çıkmak, sakinleşene kadar yalnız bırakmak, daha sonra yanına gelmektir. Unutulmamalı ki bu yaşta çocuğun öfkesi sosyal çevreye uyum çabalarının da bir parçasıdır. Çocuğun her türlü öfkesini kısıtlarsak bu kez öfkeyi kendine yönelten çocuk kendini ısırmaya, saçlarını koparmaya yani kendine zarar vermeye başlar."
Bazen çocuğun öfke krizleri karşısında anne - baba çözüm üretemiyor, hatta çocukla ilişkileri bozulma noktasına geliyor. İşte bu noktada sadece öfke gösteren çocuğun değil ebeveynlerin de profesyonel yardım almalarında fayda var.

Yazan: Pisikolog Penbe Yazıcı

En Zengin Hikayeye Sahip Mücevherler Bu Topraklarda Üretilir

2008-11-04T10:03:00.000-08:00

Yeryüzünün en önemli kültürler kavşağı Anadolu sahip olduğu zenginliği mücevher tasarımlarında yaşatıyor. Beş bin yılın kültür mirasından süzülüp gelen formlar çağdaş yorumlarla mükemmel takılara dönüşüp bizlere sunuluyor.

Bunlardan biri olan Trabzon Hasırı:

Trabzon hasırı aslında geleneksel bir el sanatının örneği. Dünyada zırh örücülüğü tanınan teknik, biz de Trabzon hasırı ya da Trabzon işi olarak tanınıyor. İncecik altın ya da gümüş tellerin adeta bir kumaş gibi elde örülmesiyle ortaya çıkan Trabzon hasırı artık geleneksel bir düğün hediyesi olarak set halinde armağan ediliyor.

NAZAR

2008-11-01T09:31:00.000-07:00

Nazar, yani göz değmesi deveyi tencereye, insanı kabre koyar. Taşı parça parça eder.
Bir kimse hırs ve beğenme ile bakıp "Maşallah veya Barekellah" diyerek Allahü Teala' nın ismini anmasa , Allahü Teala bir zehir yaratır ve Allahü Teala'nın izni ile o kimse baktığı şeyi, o zehir sebebiyle helak eder.

Bağa bahçeye, küçük çocuğa göz değer. Göz değmesi şerrinden sakınmak için bahçelere ve tarlalara at kafası gibi -acayip ve kötü görünüşlü- şeyler konulabilir.

Acayip ve kötü görünüşlü şeyler göz değmesi zararından kurtulmaya sebeptir. Göz ilk anda bunlara isabet eder ve nazarı üzerine çeker. Bazı dualar okunarak ta Allahü Tealanın izni ile göz değmesinden korunulur.

Hatta çocukları "çirkin seni" diye sevmek , yüzüne siyahlık sürmek hep nazarın tesirinden korunmak içindir.

Yavru kuşlarımıza nazar boncuğu takmanın pek te bir manası yokmuş yani.
Hasılı yaradana sığınmak.
Rabbim hepimizi iyi/kötü tüm nazarlardan korusun.

YAVRU KUŞ 21 AYLIK

2008-10-30T10:49:00.000-07:00

Yavrum 21 aylık kocaman bir delikanlı oldu. İnanamıyorum. Bıcırığım benim.

Annene hayatın anlamını insanın değerini öğrettin, benim küçük öğretmenim.

18-24 AYLIK BEBEK NELER YAPAR?

Yardımsız merdiven çıkabilir.
İki farklı nesne arasından isteneni seçebilir.
Bildik yüzleri fotoğraftan tanıyabilir.( Burak benim fotoğrafımı almış cüzdanımdan öpüp duruyor, fotoğraf dudaklarına yapışmış öylece geziniyor)
Oyuncağı çekerek yürür.
Tek ayak üzerinde bir saniye durabilir.
Hamurdan top yapabilir.
Yaşına uygun olan legoları takıp çıkarabilir.
Ellerini yıkar, kurular.
Adını söyler.
Üç ve daha fazla sözcüklü cümleler kurar.
Üç tekerlekli bisiklete binebilir, fakat pedal çeviremez.
Tuvalet ihtiyacını söylemeye başlayabilir.

Yukarıdaki tespitler yazar Sevda Salihoğlu Dursun'a ait Bebek Bakımı ve Sağlığı adlı kitabından...

Tespitler tabiki bireysel farklılıkları gözardı etmiyor. Bazı bebekler bazı davranışları daha eken bazıları daha geç öğrenebiliyor. Kıyasa gerek yok, aceleye hiç gerek yok. Sadece genel bilgi.

Hayatın her dönemini tadıyla yaşayıp tadıyla algılayabilmek dileğiyle....

BİR DİLİM SEVGİ ( BLOGGER AŞKI )

2008-10-29T11:19:00.000-07:00

Hayatta hiçbirşeye/hiçkimseye çok fazla bağlanmamak gerekiyormuş meğer.

Blogger kapandı sanki ellerim bomboş kaldı.

Wordpress e geçtik ama hiç olmuyor, aynı tadı bulamıyorum.

Sistemi beğenmedim ayrı, tanıdık kimse yok o da ayrı. Kendin çal kendin oyna gibi tadsız bişeydi.

Çok şükür kavuştuk.

Ne çok bağlanmışım ben sizlere, ne çok sevmişim şimdi daha iyi anladım.

İnşallah yine aynı keyifle birlikte oluruz.

HERKESE SEVGİLER.

2008-10-25T14:10:00.000-07:00

Mecburi yeni adresimiz: http://yuvam.wordpress.com/

Şimdilik çok karmaşık buldum.

ŞİRİN'İN anlatımından yola çıkarak oluşturdum. ( çok teşekkürler Şirin.)

Bloguma geri dönmek istiyorum. Düzeleceğini umuyorum.

YAZDAN KALMA SON BASKI

2008-10-23T13:48:00.000-07:00

Mekan: Yıldız Korusu

Güzel ve görülesi gezilesi biryer. Beğendik, eğlendik, huzur bulduk, dinlendik.

Daha önceleri yine baba kuş ve anne kuşun bekarken gezdiği yerlerden olan bu güzelim yer yavru kuşun teşrifi ile şereflendi.

Emirgan korusunu andıran bir yokuşu ve yokuş bitiminde zirvede köşkler var. Ama burası bana göre Emirgandan daha güzel.

Hele o kuğulu göl çok çok güzel.

Neyse güzelliği anlatılası değil daha çok yaşanılası.

Rabbim nasibederse baharda gidilesi yerlerden biri olarak görüyorum artık malum önümüz kış.

Sevgilerle................

BABA KUŞTAN ALTIN DEĞERİNDE TAHMİNLER VE TAVSİYELER

2008-10-18T12:56:00.000-07:00

Bloğumun çok sevgili müdavimleri,kankalarım,arkadaşlarım,dostlarım, tatlı dilli yorumcularım.
Bu gün size baba kuşumuzdan bazı gerekli ve gereksiz bilgiler aktaracagım ilgilenen ve ilgilenmeyen herkese...

**19.10.2008 itibarıyla muhtemelen takip eden hafta altın fiyatları önemli bir şekilde düşecek(tavsiyemiz nakit birkimlerinizi altın olarak saklamak.
Bu günlerde 37.000 civarı olan altın 34.000-35.000 civarında düşüş gösterebilir.Konunun uzmanları yılbaşı itibarıyla altın fiyatının 47.000 -53.000 olması kuvvetle muhtemeldir,diyorlar)

**Bu dönemde olası kredi harcamalarını en asgari şekilde tutulmasını tavsiye ediyorlar.Özellikle bankaların müşterilerini uzun vadede borçlu tutmak için özel çabaları mevcut. Kanmayın!!

**Kriz mıriz yok bize bişey olmazlara da kanmayın,yakında piyasaya sürülen 200 tl bir gizli develuasyondur.Yani kriz vardır önlem alınmaya çalışılıyor.

**Borsada yatırımları olanlar zaten pek parlak bir dönem geçirmiyorlar.Gelecek te durumun daha da kötü olacağı tahmin ediliyor.

**Bu arada osmanlı dönemi son 6 padişah paralarını herkes sorunsuz şekilde tasarruf edebilir.( 6 padişahtan öncesi devlet tarafından özel izne tabidir.) yani resimde gördügünüz hamid ,reşat,mecid...vb. altınları eğer orjinal osmanlı baskısıysa ve kulpsuz ise altın degeri üzerine ayrıca temizlik kondüsyonuna göre fiyata tabi tutulur.

Bilginize..

"MUTLU VE ŞIMARIK" MI, "ŞIMARIK VE MUTLU" MU?

2008-10-13T12:50:00.000-07:00

Yavru kuşlar biraz şımarınca mı mutlu oluyorlar ya da mutlu olunca mı şımarıyorlar?

"BENDENİZ"

2008-10-12T01:22:00.000-07:00

Şirin'den gelen şirin sobeye teşekkür ederek kabul ediyorum ve
cevaplıyorum.

Ruh hali:SOFİSTİKE

Zevk seçimin değerlerine bağlı olduğunu gösteriyor. Aile her zaman önceliklidir ve onlarla vakit geçirmeye asla doyamazsın.
Biraz romantiksin ve eskileri hatırlamayı seviyorsun. Seni sakinleştiren manzaralardan hoşlanıyorsun.
Müzik senin için katılım demek. Kendini ifade etmenin doğru yolu. Sürekli aklında ve rahatlamanı sağlıyor.
Sanat deyince ilk aklına gelen moda akımları oluyor. Rahat olsun olmasın, trendler sana göre denemeye değerdir. Kendini moda olanla ifade etmeye inanıyorsun.

EĞLENCE: FİRARİ

Tatilde yakınlarınla birlikte olacağın keyifli zamanları, her türlü konfor ve hizmeti sunan, dinlenip yenilenmeni sağlayacak bir mekanda geçirmeyi tercih edersin.
Bütün hayatın böyle geçmeyeceğini bilerek , fırsatını bulduğunda kendini şımartmayı seviyorsun.
Gündelik yaşantından uzaklaşmayı seviyorsun. Güneş, hayatın yavaş akması sana keyif veriyor. Hiçbirşeyin keyfini kolayca kaçırmasına izin vermezsin.
Seni rahatsız eden şey nedir? Etrafındakilerin daima bakımlı, sıkı vücutlu ve çekici gözükmelerini istiyorsun. Kilolu,tüylü,kıllı hiçbir şeye tahammülün yok.

ALIŞKANLIKLAR:YENİ NESİL FANATİK

Hayata bakış açın her ne kadar sağlıklı ve olumlu da olsa iyi bir gün geçirmen için yapman gereken vazgeçilmezlerin var. Bunlar senin rutinlerin. Tam bir alışkanlık yaratığısın.
Evinde modern ve "cool "bir zevkin var.Tarz yaratan birisin. Dekorasyon sadece fonksiyonel değil, tarz sahibi de olmalı.
Saf ve temiz - İçecek tercihin sağlığına önem verdiğini ve kendin için neyin faydalı olduğunu bildiğini gösteriyor.

AŞK:EVCİMEN

Aile hayatını ve beraberinde getirdiği herşeyi çok önemsiyorsun. Baba/Anne ile çocuğu arasındaki ilişki çok özeldir. Gerçek bir ev insanısın.Senin için özgürlük büyük şehrin fırsatları demek. Hırsların arzuların şekil bulabildiği, insanların kim olmak istediğine kendisinin karar verdiği yer...

ADRES:http://www.visulog.com/Default.aspx

Bendeniz de ELİF, EMİNE ve GÜL ü sobelemek istiyorum kabul ederlerse sevinirim.

Görüşmek üzere....

YAVRU KUŞUN HAYVAN SEVGİSİ

2008-10-05T08:50:00.000-07:00

Burak gördüğü her hayvana "bebi" diyor. Yaz tatilinde doğan minik buzağımızı ilk gören ve müjdeleyen olma şansını yakaladığımızda, bak Burak bebek, dedim. O da şimdi her birine BEBİ diyor.
Yem yiyen tavukların, piliçlerin arkasından koşturup durdu. Yem yemeleri uzun sürünce dayanamayıp kovalamaya başladı.

Bu da arkadaşımız eşek. Uzun kulaklarını son bir kez sallamasını isteyip yanından ayrıldık.

Yavru kuşun balıkları izlemesi de güzeldi. Hareketlerini takip ederken yoruldu.

Ah işte bu kedicik te en çok sevdikleri arasında.

Sırtını sıvazladı, peşinden koştu, gözlerini gösterdi, mısır bile yedirmeye çalıştı. Ancak kediciğin karnı toktu sanırım ya da mısır yeme adeti yok, tüm ısrarlarına rağmen pek yanaşmadı mısır yemeye:)

Hav havlara bebi demekten yeni yeni vazgeçti. Karşı apartmanın penceresinden duyduğu köpek sesinden sonra gözlerini kısarak etrafa bakıyor anlamlandıramıyordu önceleri. Ben hav hav annecim dedikçe öğrendi. Her gördüğü köpeği ayırdediyor hav hav diyerek.

Bu da Burakla benim doğumunu müjdelediğimiz bebi. Annesinin çığlıklarıyla yanlarına gittik yeni doğmuştu, anneciği başında dönüyordu.

Yavru da ayağa kalktı ayakları titreye titreye. Burakla ben de heyecandan titriyorduk.

En güzel bebilerden biri de civcivlerimizdi.

Eline bile aldı. Sevdi sevdi. Hallerine hareketlerine şekillerine şaşırdı. Gagalarını dikip su içişlerine güldü.

Ama en güzeli herbirine sesini şirinleştirerek, en merhemetli haliyle "BEBİ" deyişiydi. Sonradan farkına vardım meğer ben de öyle söylüyormuşum, yavruma örnek olmuşum.

Yavrcuğuma en güzel ahlaklarla örnek olmayı diliyorum ve istiyorum.

BEREKETSİZ ZAMAN

2008-09-29T04:24:00.000-07:00

Bana hamarat hamarat dediniz nazara geldim bak.
Nerdeyse 15-20 gündür size tarhana yediriyorum:) Bak bak sıkıldınız tabi.

Ama dediğim gibi zamanım o kadar bereketsiz ki ne kadar zamanda ne yapsam bilemiyorum, yetişemiyorum.

Okul da açılınca ramazanla birlikte bir hayli yorucu oluyor, zaman bulamıyorum. Aslında bazen yazacak çok şey oluyor şimdi derken sonraya kalıyor, sona kalan dona kalıyor fiLan filan.

Çok şükür sıkıntı verici birşey anlattıklarım dışında yok. Yoğunluk ve yorgunluk ta hayatın olmazsa olmazları arasında malesef, hele bir de çalışan anne olunca daha da yoğun olunuyor haliyle.

Düşünüyorum da hayatımız ne kadar kolaylaşmış gibi görünüyor oysa; çamaşırın makinesi, bulaşığın makinesi var. Ne bileyim çok çok büyük işler yok gibi ama hiç bitmeyen bir telaşenin içindeyim hergün. Bakılınca ortada görünen birşey de yok ama..... En basitinden mutfağa derin bir şekilde el atıp temizliğe başlayınca günü yarılayıveriyorum. Arada elli kere Yavru kuş tuvalete gidiyor, doksan kere emiyor, seksen dokuz kere de kucağıma gelmek istiyor tabi...... Bunlar iş değil muhakkak ki!

İşte böyle böyle hayat akıp gidiyor, ne zaman duracak yavaşlayacak çok merak ediyorum. Eskiden bayramı, seyranı iple çeker beklerdim şimdi anlamadan dinlemeden beklemeden geliveriyor.

Ey zaman, zaman zaman biraz yavaştan akıversen ya.

Ama o üzüntülü sıkıntılı hallerdeki gibi değil asla. Üzülünce geçmeyen halinde berbat oluyor hani. Ben mutlu mesut halimle biraz yavaştan geçmeni istiyorum ve diliyorum. Olabilir mi acep?

Psikopata bağlamadan yazıma son veriyor, büyüklerimin ellerinden küçüklerimin gözlerinden, minik minik bebelerimizin popolarından koklaya koklaya öpüyor, herkese huzur dolu bir bayram diliyorum.

Bayramla birlikte bütün yorgunların dinlenmesini, dertlilerin dertlerinden sıyrılmasını, borçluların borçlarından kurtulmasını, azcık balık eti olan tatlı bayanların bayram rehavetiyle tatlılara karşı kendilerini korumalarını(en başta bendeniz olmak üzere), bütün güzelliklerin insanoğlu üzerine şıkır şıkır bir yağmur gibi yağmasını, çiçek çiçek açmasını, ohhhhhhhh be ne güzel bir bayram bu dedirtmesini diliyorum Yüce Mevladan.......

AMİN AMİN AMİN AMİN AMİN..............................................................

(Bu arada beni merak edip soran arkadaşlar {muko, firdevs, yasemin} teşekkür ederim, merak edilmek, aranılıp sorulmak güzel bir duygu. mutlu oldum. sağolasınız. merak edenleriniz daim olsun hayat boyu)

YAVRU KUŞTAN ZARE

2008-09-12T11:09:00.000-07:00

Erkan Topuz olmasa bu işlere el atabilir miydim bilmem.
Bu şahsı muhterem anlattıkça bendeniz de şevklendim de şevklendim.
Bizim kuş yuvasındaki muhteremlere neyi nasıl en doğalından yedirebilirim diye düşnürken
aklıma ilk olarak gelen tarhana oldu.
Nasıl mı yaptım?
Annemin tarifine göre.
Şöyle:

Malzemeler

2kg kırmızı biber
1 kg domates
3-4 kuru soğan
3kg un
1 ekmek hamuru(ekşitilmiş)
Tuz

YAPILIŞI:

Kırmızı biberleri fırınlayıp kabuklarını soydum, robottan geçirdim. Domateslerin de kabuklarını soyup kaynattım beraber suyu azalana kadar.

Una karıştırdım, yoğurdum.

Kuru soğanları robotta çok ince kıyıp yoğurduğum hamura kattım.

Çok uzun süre yoğurdum, hatta baba kuştan da yardım aldım(sağolsun çok destekçidir kendileri)

Yoğurma işlemi bitmeye yakın ekşi hamuru ve tuzunu katıp tekrar yoğurdum.

Suyu az kalırsa yoğurt koymamı söylemişti annem ama gerek kalmadığı için yoğurt koymadım.

Oldukça koyu bir hamur olması gerekiyor çünkü sonradan cıvıklaşıyor.

Yoğurma işlemi bitince üzerini örtüyle örtüp bekleme süresini başlattım. Bir hafta olan bekleme süresi bizde 4-5 günde sona erdi. Malum sıcak havalar.

Her gün kabaran hamuru yoğurdum bu sürede.

Ve en son sofra bezi üzerine küçük küçük parçalar halinde dağıtttım.

Sanırım ben bu süreyi biraz uzun tuttum, fazla kurumuş. Hemen ovalamaya başlamak lazımmış.

Bir kısmını elimle ovaladım, yorulunca bir kısmını robota devrettim. Anneme yardıma gelen komşular kadar becerikli olmasa da bana da destek olan bir baba kuş bir o var, kıymetlerini bilmek gerek.

Elde yaptıklarım pütürlü pütürlü ama daha lezzetli oldu bence. Robot kardeşinkilerse pürüzsüz un gibi oldu.

Aramızda içten bir rekabet mi oldu hayır. Çünküm elimin lezzetine ulaşması ne mümkün:)

Bunlar da sırasıyla erik marmelatı, ketçap, fasulye...

Bunların yapımı tarhanaya göre daha kolay diyebilirim.

Eriklerin kabuklarını çıkarıp kaynattım.

Ketçap ta şöyle: Rendelenmiş domatesin içine margarin, sıvıyağ, şeker, tuz, sirke koydum, kaynattım.

Bunları sıcakken kavanoza koyup ters çevirdim. Üzerini örttüm, soğuyana kadar bekledim.

Soğuduktan sonra ters çevirip kapakarını tık tıkladım. Tık sesi çıkması kapakların tuttuğunu gösteriyor. Eğer ses tok tok çıkarsa kapaklar tutmamış demek. Yani yapılanların hemen tüketilmesi gerek.

İşte böyle bizim kış hazırlıkları yani bizim oraların deyişiyle zare. Zare de kuskus ve ev makarnası, turşu, salça gibi çeşitler de var ama henüz o kadar ilerleyemedim.

Neyse bu doğal yiyeceklere ilgi duyup ilerlememi sağlayan Erkan TOPUZ beye ve bu emeklerimi yeme şerefine nail olan baba kuş ve yavru kuşa teşekkürlerimi borç bilirim.

vee tabi beni büyütüp yetiştiren tarhananın yapımında da telefon desteğini esirgemeyen ANNEM e de sonsuz teşekkürler.

Denemek isteyenlere kesinlikle yapmalarını öneririm çok güzel bir lezzet, üstelik hazır çorbalar kadar pratik. Üstelik onlar gibi yalancıktan değil sahiden doğal, katkısız.

Üstelik kırmızı biberlerin Kasım sonuna kadar doğal yetişme süresi var hatırlatayım.

IŞINLAMA ARACI

2008-09-03T11:24:00.000-07:00

_ Şimdi jet hızıyla kapının önüne ışınlanmak istiyorum.
_ Yok ya kapının önünde ne işin var, ışınlanmışken içeri kadar ışınlanalım.
_ Hemen eve gidip rahatlamak istiyorum.
_ Sen mi ben mi? Evimi çok özledim.

Yukarıdaki yorgun çift evde olmanın hayalini kurarken onları gerçekçi bir şekilde eve rahatça götürecek bir otobüs firması aramaya başlamıştı.
Çok uzun bir yol değil şunun şurası 3-4 saatlik bir yoldu ama.. Daha önce hiç denemedikleri firmanın önüne geldiler. O bölgede yeni çalışmaya başlayan bir firmayı denemeye karar verdiler. 15-20 dk sonrasına yer buldular ve beklemeye başladılar.

Ve otobüsleri daha doğrusu ışınlama araçları gelmişti. Bagajlar verildi görevliye, bagaj fişleri alındı. Biletteki numaralara göre otobüsteki yerlerine geçildi. Gerçekten ışınlama aracı gibi bir şekli vardı ve çok yeni, rahat bir araçtı bu (NEOPLAN).

“Doğru tercih” diye kendileriyle gurur duyarak yolculuklarına başladılar, başlarına geleceklerden bihaber.

Otobüsteki görevliler de fena sayılmazdı.

Hatta bundan sonra hep bu firmayı tercih etmeyi düşünüyorlardı.

Yol boyu “YAVRU KUŞLARIYLA” beraber denizi, ağaçları, arabaları, kuşları gözlemlediler. Yavru kuş bir ara uyuklamaya başladı anne kuş ve baba kuşun kucağına uzanarak. O esnada molanın başladığını duyurdu acemi hostes yarım yamalak. Yine de ne demek istediğini anlayan yolcular dinlenme tesislerinde gerekli ihtiyaçlarını gidermek üzere aracı terk ettiler.

Baba kuş yavru kuş ve anne kuşa yiyecek bulmak üzere ışınlama aracından havalandı:) :) Gagasında köfte ekmeklerle geri döndü:)
Obur anne kuş çok acıkmıştı. Yavru kuş uyanana kadar yemekler de yenildi. Mola bitti yolculuk başladı.
Yavru kuş uyanınca yemeğini yedi, bir ara canı sıkıldı yandaki boş koltuğa geçti.

Yol kısalmış mesafe azalmıştı.
Bir süre sonra otobüs otogara girdi, bütün yolcularda bir panik bir panik. Kapı önünde yığılmalar başladı.

Yorgun çift bu duruma bir mana verememekle beraber gereksiz buldu. Yolcuları otogarın alt katında indireceklerdi.
Anne kuş ve baba kuş bu karanlık bekleme salonunu hiç sevmediklerini söylediler birbirlerine. Karmaşık karanlıktı.

Baba kuş önden indi hemen ardından da yavru kuş ve annesi. Bagajlarını almaya yöneldiler. Bagajlarının ikisini aldılar ama asıl büyük bagaj yoktu diğerlerinin yanında.
Anne kuş bagaj fişini gösterip tarif ediyordu. Diğer tarafa geçilip bakıldı ama yok. Bir başka bagaj bırakılmıştı onun yerine.
Çok hızlı olunmalıydı. Çünkü daha yolcular yeni inmişlerdi fazla uzağa da gitmiş olamazlardı. Anne kuş servislere bakmalarını önerdi. Baba kuş hızla servisleri gözden geçirip geldi. Ama yoktu.

Bu arada ortalarda “Sakin olun diye dolaşan” muavin yaptığı yanlışı düzeltme çabasındaydı. Ama çok yetersizdi.
Hep aynı sözleri söyleyip ÇOK LAF,AZ İŞ mantığındaydı.

Bu duruma daha fazla seyirci kalamayan anne kuş çıkıştı:

_ Bana sakin olun demeyi bırakıp bir şeyler yapar mısınız? Henüz valizimiz buralardayken bulunması daha kolay olur. Sonrası zorlaşır. Gerekirse servisleri durdurup tek tek valiz kontrolü yapalım, dedi.

Bir hızlanma olur gibi oldu.
Tıpkı filmlerdeki gibi insanlar, valizler hepsi birbirine benzemeye ve anne kuşun üstüne gelmeye başlamıştı.

Her yanına koştuğu valiz onların valizine benziyor ama yaklaşınca değişiyordu.Vee yolcular dağılmaya başlamış ortalık sakinleşmişti. Valizin bulunma ihtimali azalıyordu.

Muavin bey yukarı müşteri hizmetlerine çıkıp durumu anlatmalarını, kendisinin karşıya devam edecek olan otobüste görevli olduğunu, ellerinde kalan valizi de firmaya teslim etmeleri gerektiğini söyledi.

O ana kadar oldukça sakin durmaya çalışan anne kuş cazgırlaşmıştı artık:

_Yeteeer! Valizimizi bagaj fişine bakmadan yanlış bir şekilde verip, hiçbir şey olmamış gibi yola devam edeceksiniz, elimizde kalan valizi de alacaksınız, bir de üstüne üstlük biz kendi kendimize müşteri hizmetleri denen zıkkımın köküne gidip dert yanıcaz.Yok öyle yağma!(Eli bagajın kapağında) Şimdi bu bagajı açacaksın bırakılan yanlış valizi bize vereceksin ve bizimle müşteri hizmetlerine gelip yediğin naneyi anlatacaksın, bir de bana sakin ol cart curt demeyeceksin, dedi.

Bu kadarını yapmayı kabul eden muavin denilenleri yapıp mağdur aileyi müşteri hizmetlerine çıkarıp durumu anlattıktan sonra yok oldu. İyi ki de yok oldu. Akıbeti pekiyi olmayacaktı çünkü.

Müşteri hizmetleri yemek yemekle meşgul olduğunu söyledi gıcık gıcık. Anne kuş geçen zamanın aleyhlerine olduğunu düşündükçe deliriyordu. Yapacak pek fazla da bir şey yoktu artık. Beklediler yemek yemelerini de.

Açılan kapının ardındaki yorgun görevli baştan pek bir sert ve mecburi yaklaşımlarda bulundu.
Tutanak tarzında bir şeyler tutuldu.
Valizin içinde ne var diye soruldu…
İşte o sorudan sonra anne kuş dağıldı, gözleri doldu veeee…
Baba kuş yine “BABA” gibi davranıyordu oldukça sakindi.
Anne kuşa bakıp:
_ Üzülme geri gelecek, dedi.

Anne kuş baba kuşun bu sözünden biraz güç aldı. Burnunu çeke çeke ağlamaya son verdi ama çok üzgündü.

Ellerinde kalan valizin üzerine bakıldı numara isim yoktu. Valiz görevliyle birlikte açılıp içinde bir isim, bir ipucu bulunmaya çalışıldı. Anne kuş o anda biraz hoyrat davranıp eşyaları hırpaladı( bu durumdan dolayı kendine kızgın hala)
Ama kendince haklıydı o da. O dikkatsiz insanlar kırmızılı lacivertli bir valizle grili siyahlı bir valizi nasıl karıştırmış olabilirlerdi ki, nasıl?
Hadi o da bir kenara kendi valizleri boş denecek kadar hafif, aldıkları ise tıka basa dolu, ağır bir valizdi. Bunu da mı fark etmemişlerdi?
Kızgınlığını susturup, durdurup zamana bırakmak istiyor ama bir türlü sakinleşemiyordu.

Baba kuş yine teselli etti:

_Sana geri gelecek diyorum, bak göreceksin.

Öfff öf. Hava sıcak, yavru kuş uykusuz, perişan…
Eve ışınlanmayı düşünürken kaç saattir valiz peşindeydiler. Oysa eve gidecek enerjileri kalmamıştı onların.
…………..
Bu arada firmanın müşteri hizmetlerine bin bir türlü sıkıntı geliyordu çözümlenmek üzere. Ne zor işti bu böyle. Yok biletini alıp vazgeçen, yok parası olmayıp evine dönemeyen… Tehditler havalar da uçuyordu. “Bak ben şuralıyım ha ona göre, ben şunu yaparım ha ona göre” Daha neler neler…

Anne kuş ve baba kuş hem yorun hem şaşkındılar.Böyle olaylar hep filmlerde oluyor sanıyorlardı. Akla gelmeyen iş başa gelmişti işte.

Sonra isim listesine bakıldı, bazı yolcuların numarası vardı bazılarının yoktu. Birkaç numara arandı, bazısına ulaşılamadı, bazısı cevap vermedi. Hani bilet alırken telefon numarası sorarlar ya, meğer ne kadar gerekli bir şeymiş.

“Siz evinize gidin, biz sizi ararız” denildi.
Yapılan ısrarlarla devam eden arama çalışmalarının arkası bırakılsa devam etmeyeceği ortadaydı. Anne kuş ve baba kuş eve gitmeyeceklerini bulunana kadar orda kalacaklarını söylediler.

Tam da o sırada bir ipucu bulunmuştu galiba.
İndikleri otobüsün şoförü arıyordu ve muavin beyin dediğine göre Sivas’a gidecek bir çift var imiş yolcuların arasında, çok aceleciymişler, belki onlar olabilirmiş.

19: 30 a biletleri olduğunu söylemişler.
İhtimal…
19: 30 Sivas otobüsünün şoförü aranmaya başlanılıyor. (Tabi aynı firmayla mı devam edecekler acaba? Orası otogar Türkiye’nin her yerine giden bir sürü firma var. Dahası yurt dışına bile gidebilirler.)

Şoför beyin 3-5 tane hattı var ama hiçbirine cevap vermiyor.
Aramalara devam ediliyor.
Müşteri temsilcisi, baba kuş, anne kuş her biri ayrı bir hattını arıyorlar şoför beyin. Ama cevap yok.

Bir süre beklemedeler yine.
Hiç akla getirilmeyen bir ihtimaldi bu oysa.
Onlar yanlış alan yolcunun İstanbul içinde evlerine varmaya çalıştığını ve hala eve varamadığı için onlara ulaşamadığını düşünüyorlardı. Tabi vicdan sahibiyse zat-ı muhteremler.

Geçen uzun zaman ve denemeler.
_Evet evet açtı açtı, diyor baba kuş.

Görevli bayan telefonu alıp şoföre durumu anlatıyor, anlatıyor.Aracınızda şuradan gelip şuraya giden bir çift var, muhtemelen yanlış valiz almışlar, telefonu onlara uzatabilir misiniz, diyor.

Telefon elden ele tahmin edilen yolculara uzatılıyor, karşı taraf ilk anda hayır biz yanlış valiz almadık diye tepkili. ( Hem suçlu hem güçlü, yavuz hırsız ev sahibini bastırır…. Daha ne denilir bunlara, hangi atasözü kullanılırdı ki?)
Görevli elde kalan valizin içindekileri sayınca durum kabulleniliyor. (Kendi eşyalarını bari tanıdılar sonunda)

Araç henüz Adapazarı’na girmek üzereymiş. Gireceği bir benzin istasyonundan tanıdık biri bulunarak valiz tespit edilmek üzere araç durduruluyor.

Renk boyutlar tamam deniliyor(anne kuş sevinçten uçacak) peki ya üzerindeki isim?

_Üzerinde ismim yazılıydı, telefon numaralarım vardı.
_....
_O mu, doğru mu?

Hepsi okunarak tasdik ediliyor.

VALİZ DOĞRU.
Açılmaması özellikle vurgulanıyor.

Vay be. İnanılası bir şey mi bu şimdi?
Valizcağzı nerelere gidiyordu anne kuşun. Nerelerden geri dönüyordu?

E biraz mucize. Şükürler edildi. Teşekkürler.

Ertesi gün öğleden sonra valiz ellerine ulaştı.

EKSİKSİZ.

Firma yetkililerine hem kızgın hem müteşekkirler şimdi. Yapılan hata muavin beye ve aceleci, dikkatsiz aileye de ait. ( Onların valizine kısa bir not yazıp içine koymayı düşünmüştüm ama karmaşa da unutmuşum)

Ancak bulmak için gösterdikleri çaba da küçümsenemez doğrusu. Amerikan filmi gibi bir arama kurtarma çalışması yürütmüşlerdi.

Ancak gece yarılarına kadar otogar çilesi çeken şu aileyi hiç değilse evlerine kadar bıraksaydılar bir özür olarak kabul edilebilirdi.

Böyle durumlarda kaybolan valiz için ödenen maddi tutar biletinizin iki katı oluyormuş bunu öğrendiğimde gerçekten çok sinirlendim. İçindeki bir parça kıyafeti bile ödemeyen bir tutar… Kaybedilene mi yanarsınız, çektiğiniz sıkıntıya mı?

SİZ SİZ OLUN, VALİZİNİZE İSMİNİZİ CİSMİNİZİ YAZMAYI UNUTMAYIN.VE OTOGARA GİRER GİRMEZ KAPI ÖNÜNE YIĞILARAK İLK İNENLERDEN OLUN. VALİZİNİZİ KAPTIRMAYIN:) :) BAGAJ FİŞİ Mİ, O DA NE, NE İŞE YARAR Kİ?

AYÇİÇEĞİM BENİM...

2008-08-28T03:28:00.000-07:00

Söyleyin bakalım bu sarı çiçeklerin hangisi daha yakuşukluuuu?

-Anne demek o yediğimiz çekirdekler böyle oluyor?

-Bilsen daha ne işlemlerden geçiyor oğlum onlar. Bir bilsen.

Kuzen Melisa.

(Kendisi 13 yaşında 7.sınıf öğrencisi. Ayrıca belirtmeliyim ki çalışkan bir öğrenci. Teyzesinin de gülü, bitanesi, balı, kaymağı, mavişi, şekeri.)

Güzel Edirnemizin güzel ayçiçekleri. Hani kış geceleri çıttırı çıttırı yediğimiz çıttırıklar. Çiçek açarken böyle güzeller işte.

Biz de yanından geçerken bu güzel çiçeklerden istifade edelim biraz renklenelim dedik.

TATİLDEN SEÇMELER

2008-08-25T01:04:00.000-07:00

Tatilimizin bir bölümünü oluşturan deniz…

Denizi çok seven anne kuş bu yıl çok fazla (eski yıllara göre)denize giremedi maalesef. Malum yavru kuş var öncelikte. Yavru kuş çok sevdi denizi. Hem de çok.

Denize gözlerini açtığında uyku mahmuru idi. Bir süre şaşkın şaşkın baktı. Acaba burası nasıl bir yer, neler var diye uzuuun uzun inceledi. Anlamlandıramadı bir süre. Daha önce gittiği yerlere benzemiyordu, park dese park değil, alışveriş merkezi dese hiç değil, köy dese o da değil.İlk defa gelmiyordu denize ama o zaman bebecikti, şimdi bebeliğe terfi etmişti.
Bura nere diye düşünmeye devam ederken kumla tanıştı. Vaaav acayip bişey bu, biraz etrafa saçıp savurmalı düşünsesi hemen eyleme dönüştü. Anneden de dur yapma etme uyarıları gelmeyince tadına vara vara kumla oynadı bol bol.

Eh uykudan uyanan yavru kuşun teri kurumuş denize girme vakti gelmişti.Annesi korkar mı acaba diye düşünürken yavrusu çoktan suyun içindeydi ve çok mutlu görünüyordu. Elleriyle dokundu, ayaklarını çırptı. Biraz daha yürümek istedi, daha derinlere gitmeliydi. Hızlanmasıyla suya kapaklanması bir oldu. Denizin korkunç yüzüyle tanıştı, boğulma hissini tattı. Annesinin kucağında genizine kaçan tuzlu suyu öksürüp aksırarak temizlemeye çalıştı bir süre ama denemeler sonuç vermedi ve biraz ağlayıp anneden yardım istedi.

Bir taraftan da bu nasıl bir su Allahım diyordu içinden. Şimdiye kadar içtiklerine benzemiyordu hiç. Belki içtiği ilaçlara biraz benziyor olabilirdi bu kötü tat ama suya hiç benzemiyordu. Etrafı izlerken yaşadığı şaşkınlığı daha da arttı yavru kuşun. Zira boğazındaki tuzlu su hala onu zorlamakta idi.

Yavrum yavrum diye feryat etmenin eşiğinde olan ama rahat görünmeye çalışan acemi deniz annesinin beyninde birden bir ampul yanıverdi. Yavrucuğuna su içirmeliydi.Yavru kuş suyu içince rahatladı. Bir süre deniz kenarında kum oyunları oynandı sonra yine denize…

Yavru kuş yine heyecanlıydı tabi biraz daha temkinli. Annesinin eline sıkı sıkı sarılmıştı bu sefer. Annenin kucağında daha derinlere yüzdüler. Ayaklarıyla suya vurmaya başladı. Vurdukça sıçrayan su yavru kuşu daha da hırslandırıyordu. Bir ara yine cesaretlenip kendi başına derinlere gitmeyi düşünsede hatırına gelen ibret dolu tecrübeyle bu isteğinden vazgeçti.

Uzaklarda bir ters bir düz yüzen, bazen dibe dalıp kaybolan dayısını görüp gelecek yıllar için hayaller kurdu; nasılsa seneler çabuk geçiyordu, nasılsa o bu işi kıvıracak yeteneğe sahipti, daha 17 aylık minik bir bebe iken bu kadar tecrübe kazandıysa gelecek seneler kimbilir neler kazandıracaktı yavru yüzücüye.

Kumların arasında ayaklarına değen bir şeyi eline aldı ve “bak bak” diyerek annesine gösterdi bulduğu minicik deniz kabuğunu. Deniz kabuklarının sayısı çoğaldı. Yeni bir oyun başlamıştı…

Bir ara yine yorulup kum taneleri ile olan savaşı geldi aklına. Oyun oynamak için hazır nazır onu bekleyen kuzenine uzattı ellerini. Ve uzanan ellere verilen istekli karşılıkla birlikte kum oyunları başladı. Kıyıda kazılan küçük çukurdan su çıkınca petrol bulmuşçasına sevinildi. Sevinç çığlıkları atıldı yine. O küçük çukurda da eller ayaklar çırpıldı bir nevi havuz sefası yapıldı. Ama deniz gibi de olmuyordu.

Tekrar deniz tekrar kumlar bu döngünün arasında yavru kuş hayatının bir numarasını(meme) unutmuştu. Annesi bu duruma çok şaşırmıştı. Hatta denize gitmeden önce orda ne yapacağının hesabındaydı. Yavru kuş böyle yaparak anneciğine büyük bir kolaylık sağlamıştı. Süper yavru kuş….

Deniz suyunda yorulan yavrucak öyle güzel ve iştahlı yemek yediki, o halini izlemek tüm izleyenleri mest etti.

E bu arada kıyıda yanlarından gelip geçenlere selam verdi naralarıyla. Küçük çocukların ardına takılıp gitmeye yeltenecek kadar cesaretlenmiş ve sahili sahiplenmişti. Bir ara düdük çalıp derinlere yüzenleri uyarmaya bile başlamıştı. Bu çalışmaya anne tarafından el konuldu. Malum oraya kafa dinlemeye gelenleri rahatsız etmemek lazımdı. Tabi yavru kuş bu sessiz sahile kısa zamanda adapte olup annesinin de sözünü dinleyerek sessiz çalışmalar yapmaya koyuldu. Geçenlere el sallamaya ve işaretlerle anlaşmaya başladı. Bu yöntem de oldukça hoşuna gitti. Cevapsız kalmıyordu çünkü her defasında. Görmeyen olursa görene kadar ısrarla el sallamaya devam diyor ve amacına ulaşıyordu.
……………………TATİL MACERALARIMIZ DEVAM EDECEK.

SEVGİLER………….

SEVGİLİMLE EVLENDİK

2008-08-20T09:47:00.000-07:00

Üç yıl önce.

........

TATİL....

2008-07-28T13:32:00.000-07:00

Anne kuş ve yavru kuş tatildeler...

SÜNGER BOB VE BURAK

2008-07-15T05:45:00.000-07:00

Yavru kuşa ördüğüm Lora şapkası.

Yine yavru kuşa ördüğüm şortu.

Ve yavru kuşun sünger bobu....

Sünger bobu şişle ördüm. Alt kısmını yani beyaz ve kahverengi kısmını tığla ördüm. Aynı şekilde kravatı da tığla ördüm. Gözleri, ağzı ve burnu iğneyle işledim.

Yavru kuş sünger bobunu çok sevdi.

Lora şapkası ve şortunu daha Burak 2-3 aylıkkken örmüştüm.
Yazlık yünden ama yine de biraz kalın. Biraz daha ince şişle örülmesi lazımmış sanıyorum.
Fıstık yeşil rengi ama fotoda biraz soluk çıktı.

Lorayı bilir misiniz?
Küçük evdeki Lora.
Onun şapkasından yaptım malzeme farklı ama.

Çalışmalarımız Burak izin verdiği sürece devam edecek...

SEVGİLER

BİR SEN,BİR BEN,BİR DE BEBEK...

2008-07-12T03:51:00.001-07:00

Meyve yemeyen var mıııı?

Varsa bizden şirin bir öneri.

CİCİ KIZLARA

2008-07-09T06:46:00.000-07:00

Birinci elbise benim tasarımım, ikincisini ANNE KAZ da gördüm.

Birincisini şişle ördüm.
Pembe pulları da Bursa Pazarından aldım, ördükten sonra üzerine işledim.
Eteğine kendisinden örürken fırfır yaptım.
Bunu yapmayı da Derya Baykalın programından öğrendim. Mesela 150 ilmekten başlayıp 5-6 sıra ördükten sonra iki ilmeği birlikte örüyoruz. Böylece fırfırlar oluşuyor.

Yanındaki de tokası.
Onu da beyaz ince tül ve aynı pulları kullanarak yaptım.
Alt kısmına lastik taktım.
Güzel bir aksesuar oldu.

İkinci elbiseyi de tığ ile ördüm.
Kumaşı kenar kısmından seyrek seyrek iple diktim, ipi çekerek büzgü yaptım.
Ördüğüm parçaya dikerek birleştirdim.
Bunu da dediğim gibi ANNE KAZ da gördüm.
Tıpatıp aynı değil ama fikir ordan.

Böyle birşeyler ortaya çıktı.

Kız bebelere hediye götürücem.
Bir tanesi akşama yeni bebeği olan arkadaşımın minicik kızına gidecek inşallah.
Çok merak ediyorum minik prensesi.

Minik bebekleri görünce çok büyük işler yapmış, çok ilerleme kaydetmişcesine gururlanıyorum. Aynı zamanda da o minik hallerini özlüyorum yavrucuğumun...

ÇAMLICA...

2008-07-03T05:32:00.000-07:00

Çamlıcalı Burak...
Haftasonu gezilerinden birini de Çamlıcaya yaptık. Çamlıcayı çok seviyoruz. Boğaz manzarasını, üfür üfür esmesini, güzel çiçeklerini, restoranının leziz yemeklerini, güzel gelinleri ve yakışıklı damatlarını, manevi havasını....
.............
Burak oturduğumuz yerdeki taburelerin düzenini pek beğenmedi. Kendisi ayrı bir stile göre dizdi onları.
..............
Oturakların üzerinde yürüdü. Ben korkudan öldüm yine. Ay düştü, ay düşecek diye.
........
Etraftakilere gülücükler saçarak babasıyla tur attılar.
........
Bol bol yemek yedi etrafı izlerken.Açık hava da iştahı açıldı.
.........
İlginç bulduğu şeyleri parmağıyla işaret ederek gösterdi. Yavrumun beğendiği, ilginç bulduğu şeyler var, beğenileri var artık.

İşaret edilip gösterilesi türden karpuzlar.....

Polis Amcaların motorları da ilginç bulup beğendiklerinden.
Motoru incelemek poz vermekten daha ilginç geldi yavru kuşuma.

...................

Ben de BURAK tan arta kalan zamanlarda etrafı izlemeye çalıştım.

Eski anıları hatırladım, hem üzüldüm, hem sevindim. Tuhaf duygu durumları yani....

BURAK BU ARALAR NELER YAPIYOR?

2008-06-28T12:16:00.000-07:00

AYYY...

Amanın UÇAN TALHANIN ANNESİNDEN ilk sobemizi de aldık, pek mutluyuz.

Teşekkür ederiz.

*Birinci ve en önemli konu: Diş çıkarıyor, hem de 4 tane birden.
Bu memleket meselesi kadar önemli bir konu.
Hayatımızı tamamen etkileyen bir konu.
Çok çok mühim bir konu.
Bilmem anlatabildim mi?

*Kelime haznesine yeni kelimeler katıyor: Anniii, baba, mama, meme… gibi zaruri kelimelere daha keyfi kelimeler eklendi.
GAGİİİİ GAGİİİ diye bir şarkımız var mesela.
Hatta çok değişik te bir ritmi var.
Şarkı, karnı tok, sırtı pek olduğunda, annesinin yanında oturduğundan,kalkmayacağından,gitmeyeceğinden emin olduğunda söyleniyor.

*Sonra YAPBA gibi bir kelimemiz daha eklendi lugatımıza.
Bu da çoğunlukla hazzetmediği durumlarda kullandığı “yapma” manasındaki kelimemiz.
Bunu daha çok anne yada baba tarafından çok sıkıştırıldığında, çok fazla mıncıklandığında kullanıyor diyebilirim.

*Tabi sözlüğümüzün en başında yeralan ve Burak için hayatın temel taşlarından biri olan ATTİN var.
Hatta bu kelime dışarı gitme isteğini yeterince anlatamadığı zamanlarda, çekmeceden çıkarılan pantolon,gömlek … gibi eşyalar dış kapının önüne konularak vurgulanılıyor.ATTİN ATTİN ATTTİİİİN.
“Annede de anlayış kıt mı ne? Yavrucak daha ne yapsın?”

*Kapıyı kapatma sevdamız gelişti.
Eve gelen giden, giren çıkandan önemli bir mevzuu bu: O kapıyı Burak mı kapattı, yoksa başka bir cüretsiz mi var o evde.
Hayır mümkün değil öyle bir şey, kapı tamamen Burak’ın üstüne zimmetlidir, ancak O kapatır. Henüz açma işlemini anneden almadı, yakın bir zamanda onu da almayı düşünüyor ama güvenlik sebebi ile buna evin güvenlik görevlisi baba kuş müsaade etmiyor.

*Sabahları baba kuşu uğurlamak geleneksel bir uygulama.
Kapıya kadar gelip çoğunlukla ağlayarak bazen gülerek babasını uğurluyor, el sallıyor.
Bu günlerde yeni bir şey daha eklendi, öpücükle uğurluyor.
Tam olarak yapamasa da elini dudaklarına kadar götürüyor ve sallıyor.

*Baba kuşu kapıda karşılayıp sevinç çığlıkları atıyor, hatta buna bazen koşma, yuvarlanma gibi gösteriler ekleniyor, şenliklerle karşılanıyor babamız.

*Müzik sesi duyar duymaz çöke çöke oynamaya başlıyor, alkışlıyor.
Alkışlamasını çok istiyordum, benim çok hoşuma giden bir bebek hareketi idi.
Nihayetinde oldu.
Hatta bazen tvde alkışlayanlara eşlik ediyor yavru kuşum.

*Öpücük ver dediğimde dudaklarını öne doğru uzatıp yukarı aşağı hareket ettiriyor.
Bazen duymazdan geliyor, benim hatırlatma hareketimden sonra yapıyor.

*Bir bir Buraaak dediğimde işaret parmağıyla biri gösteriyor.

*TV izlemeyi çok seviyor: Özellikle reklamları.

*Saçlarını taramayı seviyor, bakımlı bebeğim benim, yakışıklı oğlum.

*Taklit etme metoduyla yer silmeyi öğrendi ve çok seviyor , bulduğu bez türü şeyleri hemen bu iş için kullanıyor.

*Yaşına ve aylık gelişimine uygun olarak keşif çalışmaları yapıyor, hem de en bilimselindenJ

* Ve yine gelişim dönemine uygun olarak AYRILMA KORKUSU hat safhada yanından kalkacağımı hissettiği anda hemen çığlıkları basıyor.
Bu beni bazen korkutuyor, acaba işe gittiğimden mi böyle ya da bakıcı ile ilgili bir sorun mu var diye oldukça şüpheci olmuştum ama şimdi evde olduğum halde aynı durum devam ediyor. Okuduğum kadarıyla dönemsel birdurummuş, inşallah geçecek. SİYAM İKİZİ gibiyiz. Bazen de çok hoşuma giden bir durum oluyor, bana sıkı sıkı sarılınca bütün hücrelerime kan, can geliyor sanki.

*İnanılmaz bir şekilde merdiven inip çıkabiliyor. Ve bu yavru kuşumu çok mutlu ediyor.

*Ondan istediğim bir şeyi verirken “AL” diyerek veriyor. Tam anlaşılır değil ama bendeniz tam anlıyorum.

*Bardaktan su içmeyi çok seviyor. İçerken çıkan “LIKIR LIKIR” beni bitiriyor, içim eriyor sanki.

* Veeee ……. ANNE ANNE ANNE diyerek dolaşıyor. Başka şeyler söylemek isterken onları henüz öğrenemediğinden her şeyin yerine, farklı tonlarda ANNE ANNE ANNE….
Bazen gülerek mutluğunu anlatmak için ANNE, bazen kızgınken kıgınlığını anlatmak için ANNE, bazen elindeki oyuncağın yerine ANNE, bazen hızlı hızlı koşarken, çoşarken ANNNEEE…

Bu da beni çok çok çok mutlu ediyor.
YAVRU KUŞUM, DÜNYA VARLIĞIM SENİ ÇOK SEVİYORUM.

(Yazım biraz uzun oldu, belki de ilk uzun yazım. İnşallah kimseyi sıkmamışımdır.)

"5 KURUŞA BİLE ALAN YOKMUŞ"

2008-06-23T08:57:00.000-07:00

Haber kaynakları böyle söylüyor ama görüyorsunuz; biz karpuz sever ailesi haberin yalan olduğunu ispatlamış bulunuyoruz.
Üstelik Şişli'de karpuz 0,90 Ykr canım. Hadi bazı yerler 0,60 Ykr olabilir ama 5 Ykr de değil.
Yalan yalan üstüne.
Ah şu memlekette doğrucu bir kul kalmadı mı şekerim, yok mu?
Çekip gidelim istiyorsunuz ama olmaaaaz.
Hiç niyetimiz yok.
Karpuzlarımızı size yedirmeyiz.
Ayrıca ben domates mevzuna da inanmadım ama neyse, öyle olsun.
Ona da el atarım bir ara:)

GEZMELERDEN BİR DEMET

2008-06-18T09:20:00.000-07:00

Yaz, İstanbul, Burak .....
Emirganın lalelerine yetişemesek te diğer güzelliklerinden mahrum kalamazdık.
Çok çok güzel ve gidip görülesi gezilesi bir yermiş gerçekten.
Haftasonu nereye gitsek, ne yapsak diyen herkese öneririm.

Boğaz ve Burak...
İstanbulda yaşayıpta köprü manzaralı bir foto çektirmemek çok ayıp olurdu yani.
Ayıp etmeyelim kurala uyalım dedik veee fotomuz...

Bu sıcak yaz günü yavru kuşa annesi neden mont giydirmiş diye düşünüyor iseniz eğer, annesinin pek fazla vakti olmadığından.

Ne alaka mı?

Vakti yok diye yazlıkları çıkartamıyor kışlıkları giyiyoruz:) :)

Şaka:)

Fotoları yayınlamaya vakit bulamamıştım.

Ama zamanı geçti diye de vazgeçmek istemedim, koydum fotoları.

............

Ayrıca tam yeni yazımı yazmaya yayınlamaya çalışırken bir yorum gelmiş.

Nedir pek anlayamadım.

Az buçuk İngilizcem vardı ama...

Bilen net bir çeviri yardımında bulunursa sevinicem.

Yerinde olsam ziyaret edilen bişeyi kaldırırdım filan mı diyor sayın yorumcu ne diyor?

Yoksa art niyetli bir yorumcu mu bu?

Eğer öyleyse bu yorumu nerden silmeliyim?

Blog ustası arkadaşlardan yardım rica edicem.

PLEASE...

Şimdi Çocuk Olmak Vardı

2008-06-11T14:50:00.000-07:00

şimdi çocuk olmak vardı

bir köy okulunun bahçesinde...

çiçek çiçek açmak...

ayakları titreyerek,yüreği coşku dolu

çocuk bayramına şiirler okumak vardı...

şimdi çocuk olmak vardı

mavi gökyüzüne bakmak

uçurtmalar uçurmak,

balonlar bırakmak vardı

gökyüzüne bahar bahar açmak vardı...

şimdi çocuk olmak vardı

yüreğini avucuna alıp,haykırmak vardı

savaşları bitirip,barışı çocuk

dilinden söylemek vardı....

türküler söylemek halaylar çekmek

horonlar tepmek ağır ağır

zeybekler oynamak vardı...

şimdi çocuk olmak vardı

çocuktan,doktor,öğretmen vali

çocuktan büyükler olmak vardı...

çocukça iyi dileklerde bulunmak,

çocuktan büyüklere,gerçekleri haykırmak vardı...

masalların içinde yitip

öykülerin içinde filizlenip

romanların içinde kahraman olup

şiir şiir açmak vardı...

şimdi çocuk olmak vardı

çocuk çocuk açmak

çocuk çocuk gülmek

çocuk çocuk ağlamak

çocuk çocuk paylaşmak

çocuk çocuk yaşamak vardı...

şimdi çocuk olmak vardı

çiçek çiçek açmak vardı

kanat kanat uçmak vardı

yıldız yıldız gökyüzünden

barışı,sevgiyi,dostluğu saçmak vardı...

şimdi çocuk olmak vardı

köylü kızın elinden bir tas ayran içmek

efil efil esen rüzgarda

yemyeşil ovalarda,

başak başak açmak vardı...

şimdi çocuk olmak vardı

çocuk saflığı kadar arı

çocuk yüreği kadar engin

çocuk aklı kadar hayalperest

çocuk hareketi kadar devingen

çocuk sevgisi kadar çıkarsız

almadan,karşısındakine vermek vardı...

ahh şimdi çocuk olmak vardı...

Sevginaz İnal

GELİN OLMUŞ GİDİYORSUN....

2008-06-07T11:40:00.000-07:00

Geçen hafta okuldan arkadaşım Evrimin nikahı vardı.
Dünya evine girdi arkadaşımız.
Çok güzel bir gelin olmuştu güzel arkadaşım.
Hele o merdivenlerden bir çıkışı vardı ki...
O ne endam, o ne duruş, o ne alımlı bir yürüyüş....
Zaten çok güzeldi de gelin olunca güzel ötesi bişey olmuş sıfat bulamıyorum anlatmaya.
Dilerim çoook çoook çok mutlu, huzurlu bir yuvası olur.
Sevgileri katlanarak artar günden güne.

Nikah sonrası Maçka Parkında aldık soluğu çok iyi oldu.

Yavrular beraber coştular.

Burakın boyu yetişmese de aradan görüntü aldık.

Sırasıyla foto mankenleri Gökçe, Aslı, Ecem, Burak, Sude, Alperen.

Burak bu geometrik şekillere bayıldı.

Çevirdi durdu.

Tünelin içinden geçmeye korktu ama tünelin sonunda anne olunca bir hızla geçti ilkin sonrası da geldi.

.............

Maçka parkından çıkmak üzereyken son olarak o üstteki parka da uğradık.

Tabi yine arabasından indirmemle beraber koşu başladı.

Burak önde anne arkada koşuyoruz.

Öyle de bir hızla gidiyordu ki anlatamam.

Ben arkasından koştuğum için mi diye bir ara uzak kalmayı denedim ama yine aynı hızla koştuğunu görünce yine takıldım peşine.

Çünkü salıncakların altına gidecek diye çok korkuyordum.

Bir ara onun boylarında bir çocuk daha takıldı arkasına.Tabi Burak daha da mest oldu.Burak, ben ve diğer bebe üçlü olarak bir süre tur attık.

Diğer bebe bir süre sonra yoruldu ve yarışı terketti.

Biz Burakla son sürat devam.Ama canım burnumda salıncaklardan ödüm patlıyor.Yakalıyayım da biraz kucağımda dursun derken elimden sıyrıldı.

Veee daha da hızlı bir şekilde salıncağın altına girdi.

Benim bağırmam, arkadaşların, hücumu, Burakın ağlaması hepsi birbirine karıştı.

Tıpkı filmlerde sahne donuyor ya, aynen öyle o an dondu.

Gerçekten dondu ama hayal,hallüssinasyon filan değil.

Herşey yavaşladı. Yavaşladı. Durdu. Dondu.

Birden yine normalleşti. Nurhan yerde,Ayşegül ve Nurhanın elinde Burak, ben ardında.

Müthiş bir ağlama.Tabi ne olduğunu anladığından değil seslerden korktuğundan.

Salıncağın çarpmasından son anda kurtuldu.Gerçekten verilmiş sadakamız varmış.Çok büyük bir kaza olcaktı. Rabbim korudu.

Uzun bir süre sarılı durduk, olabildiğince sakin olmaya çalıştım.

Aslında korkudan ağlamamak için zor duruyordum ama ben en ufak bir panik göstersem sakinleşmeyeceğini bildiğim için elimden geldiğince kendimi firenlemeye çalıştım.

Öyle bir terlemiştimki, sırtımdan süzülüyordu.

Kendimi görecek gözüm mü var, Burak sakinleşsin korkmasın diye hiçbişeye bakmıyorum.

O arada Nurhanın kızı Sude ağlamaya başladı,annesi Burakı yakalamaya çalışırken düşünce O da korktu tabi yavrucak.

Bir süre sonra herkes yatıştı tabi.

Hafızamda kazındı kaldı o sahne.... Geçer mi bilmem..

KÖY BEBESİ (2)

2008-06-01T12:50:00.000-07:00

_Seviyor, sevmiyor, seviyor....
Anne papatya falına ne kadar itimat etmeli acaba?
Sen hiç test ettin mi?

_Boşver falı malı. Hayatı yaşamaya bak.

Şu güzelim yeşilliğin tadını çıkartalım.

_Ha ha ha....

İnsanın uçası geliyor, kanatlarım olsa keşke.

_Gerçeklerini bulamadık,bulduklarımız da pek fotojenik değiller, kıpır kıpırlar,durdukları yerde durmuyorlar, bunlarla idare ediyoruz şimdilik.( Bunlar dayımın maket kazları)

_Bu köy havası bana iyi geldi.

_Burda herşey var. Ne istesem veriyorlar bana. Yoksa kendileri bilir.
Ses tellerim gayet iyi. Hih hih hih:)

__Bu arabayla hız yapınca biraz üşüyoruz.

Gülmeyin sahi söylüyorum:)

Hava almak isteyen varsa beklerim.

...................................

***Burakçığıma köyde bir de fidan diktik.

Bir yaşında bir fidanı oldu.

İnşallah devamı gelir.

Yavru kuşumla beraber büyür inşallah.

SEVGİYLE...

KÖY BEBESİ(1) VE ARKADAŞI ZEYNEP DENİZ

2008-05-23T12:22:00.000-07:00

Köyde arabamla tur atıyordum ki oda ne!! Pembe kıyafetleri olan bir bebek ( sanırım ''karşı cins'' dedikleri böyle bişey)

Naaber bebek; takıllalım mı biraz?dedim.Çok hanfendiymiş beni kırmadı.
Babam demişti ki "centilmenlik gereği,herzaman önce bayanlar''
Ufak bir bahçe turundan sonra kimseye yakalanmadan hanımefendiyi ait olduğu yere bıraktım.
Anneee artık 2 haftada bir köye gelsek olmaz mııııı??

EDİRNE'NİN ARDINDA BAĞLAR

2008-05-19T03:35:00.000-07:00

Köyümüze gittik birkaç günlüğüne.
Gezdik tozduk.
Eğlendik, dinlendik.

Heryer yemyeşildi. Zamanı çok iyi ayarlamışız.Çünkü çok çabuk sararıyor.
Köyümüzde Tema vakfının diktiği fidanlık alan da var.
Bendeniz de bir şubat tatilinde öğrenciyken bu fidanların dikiminde bulunmuştum.
Şimdi o fidanların büyüdüğünü de görmek nasiboldu. İnşallah meyvelerinden yemekte nasibolur.

Bu da dedemin çeşmesi.

Ancak o da küresel ısınmadan payını almış, suyu kurumuş.

Damla damla akıyor.

............

Yıllar önce çocukken rahmetli babacım bizi çeşmenin başına götürüp çeşmenin suyunun çıktığı yeri göstermişti.

"Eğer birgün ben ölürsem, çeşmenin suyu kurursa, çeşmenin anası(yani suyun çıktığı yer) burası. Açıp bakarsınız. Onarırsınız" demişti.....

Babacığımı andık rahmetle.

Tabi isteğini yerine getiremedik zamansızlıktan. Kardeşim açmış bir kere onarmış. Zamanımız olunca yine el atıcaz inşallah.

Burası da Tema Vakfının ağaçlandırdığı alandaki kulübe.

Çok şirin bulduk görüntüsünü. Ben fotoğrafları telefonla çektiğimden pek net değil, aslında çok daha canlı renkler.

.............

Burak'ın gezi fotoğraflarını en kısa zamanda ekliycem inşallah.

Görüşmek üzere....

SEVGİYLE

UTANIRIM AMA ANNİİİ

2008-05-03T12:26:00.000-07:00

_Yine güzel bir cumartesi en sevdiğim günlerden biri.
Annemin elinde fotograf makinası benden modellik yapmamı istiyor.
Şimdi göreceğiniz fotograflar benim 3 yıl sonraki halim gibi gözükebilir ama aldanmayın ben daha 14 aylığım.._Biraz utanıyorum.
_ Böyle nasıııl??
_ Ohh biraz rahatladım.
_Hadi annii dışarı çıkalım parka çok geç kaldık.
Daha sonra söz yine modellik yapıcam sana.
Üstelik kostüm bile değiştirebilirim, şu parka bir gidelim.
Anlaştık mıııı?

NASILIM?

2008-04-27T09:48:00.000-07:00

-Nasılım?
Nasılım, sorusuna cevap alamayan Burak, kendi kendini incelemeye karar verir.
Sağına soluna, boyuna posuna dikkatle bakar, kararını verir.
Fena değilim yahu derken birden, annesinin sevgi saldırılarıyla karşı karşıya kalır.

-Anneee, lütfeeen kaçacak yer kalmadı anne.

Anne, yavrusunun aşkıyla dolu, bir ısırık almak için Burak'ın etrafında dönmektedir.

Onun mis gibi kokusunu içine çektikçe, yavrusuna olan sevdası gitgide artmakta, dayanılmaz olmaktadır.

Hele o boncuk gözleriyle bakıp "ANNİİİ" deyen Burak annesini daha da koyu bir sevdanın içine itmektedir.

Geçen zamana sokaktan gelen aşk şarkıları ve baharın mis gibi kokusu da eklenince AŞIK MAŞUKa kavuşamamanın korkusunu yüreğinin en derinlerinde buruk bir acı gibi sızı sızı hissetmektedir.

Yavru kuşun(MAŞUKUN) ilk gülücüğünü ve tatlı bir bakışını gören ANNE KUŞ(AŞIK) o büyük anın, mucizenin vaktinin geldiğini anlar.

VEEEE....

İşte olmuştur, beklediği, özlediği, hayalini kurduğu minicik, tatlıcık, ballıcık sevgilisi kollarındadır.

Onu bağrına basarak sımsıkı sarar, mis kokusunu doya doya içine çeker.

MAŞUKun "ANNİİİ" deyişi ile AŞIKın "YAVVVRUUUUM" nidaları birbirine karışır.

Onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine, darısı tüm sevenlere....

.................................................SON............................................

ANNE BEN HAZIRIM, YA SEN?

2008-04-18T13:05:00.000-07:00

_ Herşeyi almak zorunda mıyız anne?
Bak ben hazırım, hadi nolur çabucak çıkalım, gezelim.
...............
Herşey herkes hazırmış gibi görünse de tam çıkış anında şunu da almadık, bu da lazım derken bir bakıyorum bizden çok eşya olmuş heryer.
Ama almasan da olmuyor.
Acıkırsa, susarsa, üşürse...
Bütün bunları değerlendirmek gerekiyor.
Yanımızda enaz 2-3 bez oluyor.
Yedek kıyafet(ya kusarsa, kirlenirse...)
Hava sıcak olsa da ince bile olsa battaniye.
Tabi yiyecek(muhallebi,kraker, süt.)
Ve su.
Islak mendil, peçete.
Oyuncak.
....
Bütün bunlara ilaver bile oluyor çoğunlukla.
....
Hazırım derken birşey geliyor aklıma.
Dön Yasemin dön.
Burak ta şaşkın ve telaşlı bir şekilde peşimde koşuşturuyor.
O kadar çok sezinliyorki benim ruh halimi; en ufak bir panik halim, sesimin tonu, herşeyimden etkileniyor.
Anne olmadan önce söylenseydi sanırım bu kadar anlamazdım.
Ben mutluysam ve huzurluysam bakıyorum O da gayet huzurlu.
Eğer biraz bile olsa stresliysem hemen bir mızırdanma hali başlıyor.
.....
Misafir beklerken özellikle hazırlık yaparken biraz da herzamanki ilgiyi bulamamanın tesiri ile kucağa gelmek istemeler, gereksiz ağlamalar oluyor.
......
Yanına oturup sakinleştiriyorum, oyunlarına eşlik ediyorum.
Kendi kendine oyunla meşgul oluncaya kadar bırakmıyorum böyle durumlarda.
Ama epey vaktimi alıyor.
Tam işler sıkışmış, pastalar hazırlanıyor, ben o esnada Burakla oyun oynuyorum.
.....
Bazen çok gülüyorum halime.
Bir tarafta pudingler, yufkalar serili, bir tarafta legolar, arabalar... Burak ve ben, hamurlu ellerimle.
Misafirler hamurda olsa yiyecek kömür de olsa.
Evin bebeği de kralı da Burak, isterse, izin verirse tamam, O istemezse yok.

YAVRU KUŞUMA YUVA

2008-04-13T09:12:00.000-07:00

Analar tahtını yaparmış bahtını değil, derler ya.
Böyle düşününce içim darlanıyor.
Yavruma nasıl bir gelecek bırakabileceğim/bırakabileceğiz?
..............
Herşey bir yana onun gelişiminde ne kadar etkili olabileceğiz?
..............
Dünyada ne olaylar neler oluyor?
Acaba ne günlere kalacağız?
.............
Herşey gitgide bir olumsuzluğa sürükleniyor.
.............
Az önce haberleri izledim, içim daha bir karardı.
Gerçekten küresel facialar var.
Rabbim sonumuzu hayır etsin.

BİZE TONGUÇ GELDİ

2008-04-06T23:13:00.000-07:00

Cumartesimizi şenlendirenler... Tonguç... Tonguçun annesi ve Zuhal Teyzemiz...
Oğlumun kardeşi Tonguç. Diğer tüm bebeklerden çok daha farklı seviyoruz Ahmet Emin ve Tonguç'u.
Hamilelik dönemlerimizi beraber yaşayıp bebeklerimizi beraber bekledik belki bunun da etisi vardır.
...........
Zuhal teyzemizi zaten çok çok seviyoruz.
Çok özel bir insan.
Hani nasıl anlatsam:
Öyle bir olgunluğu, edebi var ki.
Olaylara yaklaşımını ve tavrını çok seviyorum.
İnsanların kalp güzelliği yüzüne vurur sözünün bir gerçeği.
Gerçi kalbinin güzelliği yüzünün güzelliğinden kat kat daha güzel bence.
İnşallah bahtı da huyu gibi yüzü gibi güzel olur.

Tonguçumuzun güzel gözlerini yakınen göstermek isterdim ama o karmaşada çekebildiğim kadarı böyle. Çok tatlı yaa. Tam bir çakır..

.......

Burak o gün sınırları zorladı. Koştu, coştu...

Normalde bir iki tur sonra yoruluyordu ama o gün.... sabahtan uyumadı, doğru düzgün bişey yemedi, öğlen uykusu da yok ama çılgınca koşuyor.

......

Tabi misafirleri uğular uğurlamaz daldı uykuya.

Canım yavrum...

Güzel oğlum....

ÜÇ PALYAÇO YANYANA

2008-04-02T09:35:00.000-07:00

Geçenlerde evimizin yanına market açıldı.
Yakınımızda marketimiz yoktu.
Haftasonu yapıyoruz alışverişi ama bazen bişey lazım oluveriyor.
Bir küçük bakkalımız var ama onda da her aradığımız olmuyordu.
Bu bizim için çok çok iyi oldu.

Haftasonu evde pineklerken bir coşkulu konuşma ve mehter marşı ile irkildik.

Meğer marketimiz açılış yapıyormuş.

Kendimizi sokağa attık hemen.

Çok güzeldi, mini konser gibi. Hele birtanesine hayranım. FETİH MARŞI sanırım.... FATİHİN İSTANBULU FETHETTİĞİ YAŞTASIN... diye devam ediyor. Çok güzel..

............

Palyaçolar Burakla pek ilgilendiler ama Burak pas vermedi niyeyse.

Pek havasında değildi.

Azcıkta uykusu gelmişti sanırım ondan.

...........

Marketimizin adını pek beğenmiyoruz ama olsun.(TOKMAR)

Önemli olan içerik:)

...........

Marketimize hayırlı işler, bol kazançlar diliyor, eve de sipariş getirirlerse daha da memnun olacağımızı belirtelim istiyoruz.

O kadar raklam yaptık yani......

2008-03-23T15:35:00.000-07:00

Dün çok ilginç birgündü.
Nasıl mı?
Herşey yolundaydı. Sabah sınıfa erken geldim.
Masa örtülerini serdim. Hepsini bitiremedim.
Tören için aşağıya inmem gerekiyordu.Elimdeki poşeti taşımıyayım diye masanın üzerine bıraktım.
İçimden bişey olur mu diye düşünürken andımız için hazırlıkların başladığını duydum. Aceleyle indim.
Hemen snıfa nöbetçi öğrencileri gönderdim.
Andımız bitince sınıfa çıktık.
Poşet karışık görünüyordu bir baktım ki: İçinde eşimin dün fuardan aldığı hatıra para yok....
Ay birden başım döndü.
İnanamadım poşeti boşalttım ama yok yok yok.
Nöbetçilere sordum "Biz görmedik" dediler.
Karşı sınıfın nöbetçileri "İki sabahçı öğrenci önce bizim sınıfa sonra sizin sınıfa girdi" dediler.
Kim olduklarını anlamaya çalıştım net isim söyleyemediler.
O arada ders var, bişey yapamıyorum.
Tam öğrencilerle konuşurken müfettiş geldi.
Moral sıfırdı bende.
.......
Hayat devam ediyor, ders devam ediyor, üstelik teftiş devam ediyor..
...............
Teftiş nasıldı?
*İyiydi: Çiçeklerim çok rahattılar.
*Kötüydü: Çok basit sorularda takılıp kaldılar
*Eğlenceliydi: Müfettişimiz çok heyecanlı bir ders işledi.
*Kapsamlıydı: Her dersten ve her konudan sorular vardı.
*Bütüne Yönelikti: Benim olmadığım zamanlarla ilgili olayları da kapsayan sorular sorulunca boşlukta kaldım.
........
ÇİÇEKLERİM NASILDI?
Bence iyi.Hele Tayfun sınırlarını zorladı. Çok aktifti.
İlk derste biraz gergindiler sonrakilerde biraz daha rahatladılar.
Bazı soruları bildikleri halde bocaladılar.
Hele "Cumhuriyet ne zaman ilan edildi?" sorusunda bocalayınca çok üzüldüm.
Müfettişimiz(Maksut Bey) benim ağzımdan konuşup "Ben size bunu öğretmiştim aslında, üstelik kaç kere üstünde durdum" deyince gülmeye başladım. Tam da demek istediklerim bunlardı.
Hem de nasıl çok üstünde durduğum bir konu..
Cümle tamamlama da iyiydiler.
Zaten desin büyük bir çoğunluğu cümle tamamlamayla geçti.
Noktalama işaretleri vardı.(Yukarıda resimdeki cümleleri yazdırdı)
Konuşurken cümlelerin sonuna gelecek olan işaretleri hep doğru söylediler, ancak iş yazmaya gelince takılmışlar. Teftiş sonrası kontrol ettim.Ama tekrarları arttırarak pekiştireceğiz bunu da.
.........
Hayat Bilgisinde de oldukça iyiydiler.
Konuları hatırlıyorlar ve doğru cevaplar verdiler.Zaten Maksut Bey çok güzel yönlendirerek hatırlatmalar yaptı.
........
Matematik te iyiydi.Alakasız bir iki hata oldu.
Ama dikkatleri biraz dağıldı belki ondan yoksa bilebilecekleri şeylerdi kesinlikle.
........
Beden, resim, müzik konularını bile sordu. Tabi çiçeklerim yine çok iyiydiler. .......
Müzikten parçaları notalarıyla seslandirerek bulmalarını istedi. Süperdiler. Hepsini buldular.
.......
Kulüplerle ilgili bile sorular sordu.
Nasıl seçildiniz?
Başkan ve başkan yardımcısı kim?gibi sorular...
Kütüphane Kulübü ile ilgili bir karışıklık oldu.Kulüp öğrencileri ben yokken seçilmiş ve bir ceza sonucu görev kulüp öğrencilerinden alınarak başka öğrencilere devredilmişti.Fatura bana kesildi sanırım ama neyse...
Zaten durumun ne kadarı bana ait, ne kadarı değil kestirmek çok zor.
Gerçi müfettişimiz çok ustaydı,gerçekten.En uygun sıfat bu olur sanırım: USTA.
........
Yaşadığım en ilginç teftişti.
Sınıfı baştan aşağı elekten geçirdi müfettişimiz.
Bu kadar zamanda bu kadarını beklemiyordum.
Dediğim gibi USTALIK bu...
Bana "Benim öğretmenliğimi beğenmediniz siz" deyince çok şaşırdım.
Ne münasebet..Ne haddime yılların öğretmenini,müfettişini ben nasıl beğenmem.
Aksine çok güzeldi bence, neden öyle söylediğini pek anlamlandıramadım.
Belki yüzüm biraz asıktı sabahki olaydan dolayı ondan olabilir.
Halbuki müfettişimizle çok çok eğlendik.
Sormak istediğim soruları bile sordum.
Velilerle ilgili konuştuk. Kendi hayatından bile örnekler verdi.
Birçok konu da hemfikir olduğumuzu gördüm.
En çok ta müfettişimizin İNSANA DEĞER VEREN biri olduğunu gördüm.
Bu beni çok sevindirdi.
Öyle bir hava yaşattı ki sınıfta sanki
O bizi değilde biz Onu denetliyormuş gibi oldu. Ayy hayran oldum.
Teknik taktik yöntem süper.Hayatta bunu başarmak çok zor gibi geliyor.
Belki yıllar bize de bu özelliği bahşeder.
Ben Yasemin olarak bu olgunluğa adayım... Çok çok çok isterim
..............
Ne kadar güzel birşey yaa: Müfettişle sınıfta, derste eğlendik diyebiliyorum. Eskiden olsa böyle söylenebilir miydi? Hiç sanmıyorum.Çok şanslıyız.
..........
Ayrıca Maksut Bey tarafından ŞİŞLİ İLÇESİ en genç bayan öğretmeni seçilmiştim, iki yıl önce seminer döneminde.
EEE yaşlandık artık tabi.
Aradan çok şey geçti, çok şey değişti.
ANNE oldum mesela...
..........
Keşke sabahki olay olmasaydı hala çok üzgünüm...
O benim için çok değerliydi.
Mali değeri şekli şemali hiç bişey...
Üzerindeki yazı: AŞK KAİNATIN YARADILIŞ SEBEBİDİR...
ooofff OF.
........

Ayrıca bugün sınıfımız en temiz sınıf seçildi.

Yaşasııııın.

Çiçeklerim, TEMİZ ÇİÇEKLERİM benim.

SONUÇ:" ÇİÇEKLERİM SİZİ ÇOOOK SEVİYORUM.

HEPİNİZİ KOKLAYARAK ÖPÜYORUM"

ÖĞRETMENİNİZ.........

SON EYÜP GEZİMİZ

2008-03-23T15:13:00.000-07:00

Ne cesaretli kadınım mı desem yoksa ne gezenti mi?

Geçen sabah arkadaşlar Eyüp'e gideceklerini söyleyince ben de katıldım tabi Burakla beraber.

Şansımıza hava soğuktu. Buda yetmezmiş gibi bir de Sütlüceden kayıkla geçtik.

Burakı nasıl sıktığımı gören arkadaşım Nurhan korkma dese de üç buçuk attım.

Hani annelerin çocuğunu kaybetme korkusu gibi... Birçok anne doğum sonrası bebeğiyle balkona çıkamıyormuş bebeği düşürürüm korkusuyla(bu bilimsel bir araştırma)

Tıpkı o korkunun benzeri bişey yaşadım.

Sanki burak kayıverecekmiş gibi.

Ayy çok şükür ki 5 dkdan bile kısa sürdü.

Gezi çok hızlı geçti ve ben tek çocuklu olduğumdan biraz ayak bağı oldum.

Ama arkadaşlar sağolsunlar Burakımı elden ele döndürdüler.

Dönüş yine kayıkla oldu ama acık daha tecrübelendik mi ne daha iyiydi.

En son 10- 12 yaşımda binmiştim. Suya çok yakın ve kayık daha basit feribota göre.

Eğlenceli ama accık korkuttu beni.

İşte böööyle.

UYKUDAN UYANMIŞ GÖZLERİ MAHMUR

2008-03-21T14:31:00.000-07:00

Yavru Kuşum uykudan uyanınca çok tatlı oluyor yaa.
Dayanamıyorum, kendime hakim olamıyorum, yiyip yiyip bitiresim geliyor Burak'ı.
Hem uyandığında pek mutlu oluyor.
Çoğunlukla gülerek uyanıyor. Tabi uyku bölünmediyse..
Öyle olunca nasıl hoşuma gidiyor anlatamam.
Oyunlar konuşmalar.
Bir fik fiklik hali oluyor üzerinde.
Kendince birşeyler mıdırdanıyor.
Konuşuyor anlatıyor.
Zihni olarak ta öğrenmeye açık oluyor.
Hemen anlıyor söyleneni.
Yapılan bir harekete hemen tepki veriyor.
Gözler canlı canlı bakıyor.
(Araştırmalara göre büyüme hormonu en çok uyurken salgılanıyormuş... Boşuna uyusun da büyüsün denmiyormuş yani)

2008-03-19T09:24:00.001-07:00

İYİ Kİ DOĞDUN BURAAK.

İYİ Kİ DOĞDUN

İYİKİ DOĞDUN BURAK.

...........................

MUTLU YILLAR SANA,

MUTLU YILLAR,

MUTLU YILLAR SANA

............................

Acaba annem ne almış?

Acaba babam ne almış?

Hadiii açalım şunu yaa........

Oğlumun doğum gününü kutlamıştık.

Kendimizce..

Ailece..

Dünyamın güneşi,

can parçam,

miniğim,

tatlım,

balım,

kuzum, kuzucuğum,

doymadığım, doyamadığım yavrum,

Yavru Kuşum,

küçücüğüm,

dünya varlığım,

oğlum, oğlum, oğluşum....

İyiki doğdun, iyiki varsın.

Gözümün nuru, başımın tacı, gönlümün ilacı, ruhumun güneşisin...

İlkgöz ağrımsın.

Herşeyin en güzeli senin olsun yavrum.

Yaşadığın hergün bir öncekinden güzel olsun.

Ömrün sağlıkla, sıhhatle, huzurla, imanla dolu olsun.

Paran bereketli, kazancın helal olsun.

Dünya üzerinde herşey sana,sen Rabbine hizmet edesin.

Gönlüne giren tüm sevgiler gerçek olsun, hayırlı olsun.

Hayatın, varlığın dünyaya, insanlığa hayır getirsin.

Herşeyin en güzeli senin olsun YAVRUM.

Doğum günün kutlu olsun.
ANNEN...
(Çok gecikmeli oldu yazımız ama olsun........)
Gönderen YASEMİN zaman: 16:03 0 y

BURAKÇIĞIMA YELEK

2008-03-17T14:55:00.000-07:00

Yavruma hamileyken söke dike ördüğüm yelek.

Nasıl ördüm?

İlmekleri hiç hatırlmıyorum.

kaçtan başladım nasıldı?

Ama fiyonkları ördükten sonra işledim, o biraz zor oldu.

Meğerse farklı bir yolu varmış; giderken düz örüp dönüşte örmeden ip uzatılıyormuş. ( Bunu daha sonra Derya Baykal'ı izlerken gördüm)

Çok daha kolay oluyor öyle.

Bir de dar kurdele alıp 2cm kestim. Uç uca dikip yuvarlak oluşturdum. Üstüne dikerek oluşturduğum fiyonkları tek tek içinden geçirdim.

Burak şimdi giyiyor, yelekler çok kullanışlı oluyormuş gerçekten.

...................................

Örürken düşünüyordum acaba kısmet olup giydirebilecek miyim? diye.

Çok şükür giydirebildim.

Çok ta yakıştı miniciğime.